Nâziât ve Nâşitât Melekût Orduları: Kozmik Çekim ve Ruhları Kabzeden Sevk Memurları Külliyâtı

Nâziât Sûresi, melekût âleminin en celâlli, en tavizsiz kuvvetleri üzerine edilen ilâhî kasemle başlar: 'Ve'n-Nâzi'âti garkâ'. Tefsir imamı Taberî ve İbn Kesîr, bu âyetteki 'Nâziât'ı, inkârcı ve fâcir kimselerin ruhlarını bedenin en ücra damarlarından, tırnak uçlarından ve sinir liflerinden söküp çıkaran melekler olarak şerh ederler. 'Garkan' kelimesi, derinliklere dalarak boğulurcasına çekip koparmayı ifade eder. Maddeye ve nefsanî lezzetlere sımsıkı yapışmış bir ruh, fiziksel kafesi terke yanaşmadığı için Nâziât melekleri onu kökünden sökülen dikenli bir dal gibi ıstırapla çekerler.

İkinci âyet-i celîle, birincisinin celâline karşılık melekûtun sonsuz cemâl tecellîsini sergiler: 'Ve'n-Nâşitâti neştâ'. Nâşitât melekleri; ömrünü iman, ihlas ve zikrullah ile geçirmiş, kalbini masivadan arındırmış mümin kulların ruhlarını kabzederken devreye girer. 'Neşt', bir düğümün yumuşakça çözülmesi veya su tulumundan bir damla suyun süzülerek akması demektir. Bu melekler, müminin canını acıtmadan, cennet ipeklerine sararak ve rahmet kokularıyla taltif ederek ten kafesinden letafetle salıverirler.

Üçüncü kasem, 'Ve's-Sâbihâti sebhâ' ile semavî feleklerde adeta engin bir denizde yüzermişçesine hareket eden melek ordularına yönelir. Fahreddin er-Râzî, Sâbihât meleklerini hem gök cisimlerini (yıldızlar, gezegenler ve galaksiler) melekûtî yörüngelerinde kaydıran kozmik kuvvetler hem de vefat eden müminlerin ruhlarını süratle semavat kapılarına taşıyan ulvî rehberler olarak tefsir eder. Onlar, uzay boşluğundaki elektromanyetik ve yerçekimsel dalgaların melekûtî taşıyıcılarıdır.

'Fe's-Sâbikâti sebkâ' âyeti, ilâhî emri aldıkları anda zaman ve mekan kayıtlarını hiçe sayarak hedefe ulaşan mukarreb melekleri vasfeder. Bu melekler, müminlerin ruhlarını şeytanların ve ifritlerin tasallutundan kaçırarak 'İlliyyîn' divanına ulaştırmak için ışık hızının ötesindeki bir manevî süratle yarışırlar. Şeytânî vesveselerin kabir kapısına sokulmasına fırsat vermeyen bu öncüler, rahmet sancağını kabir eşiğine diken muzaffer melekût fırkasıdır.

Nâziât kasemlerinin zirvesi beşinci âyette tecellî eder: 'Fe'l-Müdebbirâti emrâ'. Bu melekler, Cenâb-ı Hakk'ın kâinata koyduğu nizamı, doğa kanunlarını, elementlerin kimyasını, rüzgârları, yağmurları ve canlıların rızkını anbean idare eden yüksek divan melekleridir. Hz. Ali (k.v) ve İbn Abbas'tan nakledildiğine göre bu tedbir makamı; Cebrail (vahiy ve helak), Mikail (rızık ve tabiat), İsrafil (sûr ve hayat nefhası) ve Azrail (ecel ve kabz) tasarrufundaki dört ana melekût ordusuna bakar.

Modern parapsikoloji ve biyo-enerji araştırmalarında 'beden dışı deneyim' ve ölüm anı elektromanyetik çöküş olarak incelenen hadise, İslâm irfânında Nâziât ve Nâşitât tasarrufuyla açıklanır. Fiziksel bedeni çevreleyen biyomanyetik alan (aura) ve süptil eterik doku, can boğaza geldiğinde ('İzâ beleğati't-terâkî') hücrelerden çözülmeye başlar. Gözlerin bir noktaya dikilip donması ('Şuhûsu'l-basar'), Nâziât veya Nâşitât ordularının göksel nurlarının fizikî göz perdesini yırtarak görünür hale gelmesindendir.

Secde Sûresi'nde 'De ki: Size vekil kılınan ölüm meleği canınızı alır' buyurulurken, En'âm Sûresi'nde 'Elçilerimiz onun canını alırlar' buyrulur. Bu âyetler arasındaki ahenk, Azrâîl (a.s)'ın başkumandan, Nâziât ve Nâşitât meleklerinin ise onun emrindeki sayısız alaylar olmasıyla izah edilir. Yeryüzünün doğusundan batısına kadar aynı anda vefat eden binlerce insanın ruhunu kabzetmek, Azrail (a.s)'ın ruhları bir tepsideki taneler gibi müşahede etmesi ve emrindeki melekût birliklerini sevk etmesiyle tahakkuk eder.

Nâziât Sûresi'nin tefsirinde çağdaş İslâm mütefekkirleri, ilk 5 âyetin aynı zamanda kâinattaki kütleçekim dalgalarına, yıldızların yörüngelerine ve atomik çekirdek kuvvetlerine işaret ettiğini vurgularlar. Atomların çekirdeğinde proton ve nötronları bir arada tutan güçlü nükleer kuvvet, gezegenleri güneş etrafında yüzdüren gravitasyon ve galaksileri bir arada tutan görünmez kozmik ağlar, melekûtun Müdebbirât tecellîsidir. Kâinat bir kör tesadüf yığını değil, melekût memurlarının ilâhî kanunu harfiyen icra ettiği akıllı bir mabettir.

Fussilet Sûresi 30. âyette beyan edildiği üzere: 'Rabbimiz Allah'tır deyip sonra dosdoğru yaşayanların üzerine melekler peyderpey inerler ve derler ki: Korkmayın, mahzun olmayın, size vaad olunan cennetle sevinin!'. Nâşitât melekleri müminin başucuna geldiklerinde, ona cennetteki makamını gösterirler. Bu ilâhî tecellî karşısında mümin ruh, bedenin dar zindanından ayrılmaya öyle bir iştiyak duyar ki, dünyanın bütün ziynetleri gözünde bir hiçe iner.

Peygamber Efendimiz (s.a.v) dualarında sık sık ölüm ânının fitnesinden, can çekişmenin şiddetinden ve şeytanın son andaki tasallutundan Allah'a sığınmıştır. Havas âlimleri, ölümün sekerâtını kolaylaştırmak, Nâziât'ın dehşetinden emin olup Nâşitât'ın lütfuna erişmek için Yâsîn-i Şerîf, Vâkıa Sûresi ve sabah-akşam 7'şer defa 'Hasbiyallâhu lâ ilâhe illâ hû' âyetinin okunmasını tavsiye etmişlerdir.