Ebû Bekr Alâüddîn es-Semerkandî'nin (v. 540/1145 civarı) başeserleri Mîzânü'l-Usûl fî Netâici'l-Ukûl ve Tuhfetü'l-Fukahâ; fıkıh usûlünü Mâtürîdî akāidine dayandıran epistemolojik devrim ve Kâsânî'ye intikal eden sistemik miras.