Hurûf-ı Mukattaa'nın Bâtınî Şifreleri: 14 Mukaddes Harf ve 29 Sûre Sırrı

FASIL I: Hurûf-ı Mukattaa Nedir? 14 Nûrânî Harfin Kozmik Dağılımı

Kur'an-ı Kerim'de 29 sûrenin başında yer alan, tek başına veya kombinasyonlar halinde okunan ve lügat manası 'kesilmiş/ayrılmış harfler' olan harflere Hurûf-ı Mukattaa denir. Bu harfler toplamda 14 farklı harftir (Arap alfabesinin 28 harfinin tam yarısıdır): Elif (ا), Lâm (ل), Mîm (م), Sad (ص), Râ (ر), Kâf (ك), Hâ (هـ), Yâ (ي), Ayn (ع), Tâ (ط), Sîn (س), Hâ (ح), Kaf (ق), Nûn (ن).

İslam uleması ve Havas ehli bu 14 nûrânî harfi şu meşhur cümleyle özetlemiştir: نَصٌّ حَكِيمٌ قَاطِعٌ لَهُ سِرٌّ (Nassun hakîmun kâtıun lehû sırrun - 'Hikmetli, kesin ve içinde sır barındıran bir ilahi delil'). İmam Ali (k.v.) efendimiz buyurmuştur ki: 'Her kitabın bir özü (hülâsası) vardır; bu Kitab'ın özü ise hecâ harfleridir (Hurûf-ı Mukattaa'dır).'

Klasik tefsirlerde (Taberî, Râzî, Kurtubî, Zemahşerî) Hurûf-ı Mukattaa hakkında iki ana ekol vardır: Birincisi, bu harflerin Allah ile Resûlü (s.a.v.) arasında şifreli birer ilahi hitap olduğunu, kulun aklının bunun zâtî hakikatine eremeyeceğini söyleyen 'Müteşâbih' ekolüdür. İkincisi ise İbnü'l-Arabî, İmam el-Bûnî ve Sadreddin Konevî gibi ariflerin benimsediği; bu harflerin kâinatın yapı taşları olan ilahi ses frekanslarını ve varlık mertebelerini temsil ettiğini beyan eden 'Bâtınî/İrfanî' ekoldür.

FASIL II: Kâf-Hâ-Yâ-Ayn-Sâd (كهيعص) ve Hâ-Mîm-Ayn-Sîn-Kâf (حمعسق) Esrârı

Meryem Sûresi'nin başındaki Kâf-Hâ-Yâ-Ayn-Sâd (كهيعص) ve Şûrâ Sûresi'nin başındaki Hâ-Mîm-Ayn-Sîn-Kâf (حمعسق) harfleri; Havas ilminde kâinatın en büyük koruma, teshir ve hıfz kalkanı kabul edilir. Bu iki şifre toplam 10 harftir ve insanın iki elindeki 10 parmağa tekabül eder.

Şeyh Ahmed el-Bûnî'nin Şemsü'l-Ma'ârif'inde açıkladığı üzere; bu harflerin her biri Cenâb-ı Hakk'ın azametli bir sıfatına ve melekûtî bir kuvvete anahtardır:

• Kâf (ك - 20): el-Kâfî (Kullarına yeten, her şeye kâfi gelen).
• Hâ (هـ - 5): el-Hâdî (Doğru yola ulaştıran, kalplere hidayet veren).
• Yâ (ي - 10): el-Yekîn veya Yâ Allâh (Şüphesiz hakikat).
• Ayn (ع - 70): el-Alîm (Gizliyi ve aşikarı hakkıyla bilen).
• Sâd (ص - 90): es-Sâdık (Vaadinde sadık olan).

Sol elin parmaklarına tekabül eden Hâ-Mîm-Ayn-Sîn-Kâf ise:

• Hâ (ح - 8): el-Hakîm veya el-Hamîd.
• Mîm (م - 40): el-Melik veya el-Mecîd.
• Ayn (ع - 70): el-Azîz (İzzet ve mağlup edilemez kudret).
• Sîn (س - 60): es-Selâm veya es-Semî'.
• Kaf (ق - 100): el-Kuddûs veya el-Kaviyy.

FASIL III: On Parmak Manevi Zırhı ve Düşman Şerrini Bağlama Tertibi

Klasik Havas mecmualarında zikredilen ve zalimlerin, şerli düşmanların veya ani tehlikelerin şerrini defetmek için asırlardır tatbik edilen on parmak tertibi şöyledir:

1. Abdestli olarak tehlike anında veya seher vaktinde niyet edilir.
2. Sağ elin baş parmağından başlayarak: Kâf denilip baş parmak kapatılır.
3. Hâ denilip işaret parmağı kapatılır.
4. Yâ denilip orta parmak kapatılır.
5. Ayn denilip yüzük parmağı kapatılır.
6. Sâd denilip serçe parmak kapatılır (Sağ el yumruk olur).
7. Sol elin baş parmağından başlayarak: Hâ denilip baş parmak kapatılır.
8. Mîm denilip işaret parmağı kapatılır.
9. Ayn denilip orta parmak kapatılır.
10. Sîn denilip yüzük parmağı kapatılır.
11. Kaf denilip serçe parmak kapatılır (Her iki el de yumruk yapılmış olur).

İki yumruk kapalıyken 1 defa Fâtiha ve 1 defa Âyetü'l-Kürsî okunur; ardından parmaklar tek tek açılarak eller yüze mesh edilir. Bu tertip, insanın etrafında negatif enerjileri, bedduaları ve şerli bakışları eriten yüksek frekanslı bir melekûtî zırh meydana getirir.

FASIL IV: Elif-Lâm-Mîm (الم), Yâ-Sîn (يس) ve Tâ-Hâ (طه) Sırları

Elif-Lâm-Mîm: Kur'an'da en çok tekrarlanan mukattaa grubudur. İbnü'l-Arabî'ye göre Elif, Zât-ı İlâhiyye'nin tenzihini; Lâm, Cebrail vasıtasıyla inen melekût nurlarını; Mîm ise Hz. Muhammed'in (s.a.v.) kalb-i şerîfini temsil eder.

Yâ-Sîn (يس): 'Ey İnsan-ı Kâmil!' veya 'Ey Seyyid!' manasındadır. Fahr-i Kâinât Efendimiz'in en mukaddes isimlerinden biridir. Kalpteki vesveseleri, cinni ve insi musallatları defetmek için Yâ-Sîn harflerinin zikri en tesirli panzehirdir.

Tâ-Hâ (طه): 'Ey Tertemiz ve Hidayete Ermiş Rehber!' hitabıdır. Tâ-Hâ sûresi okunduğunda kalpler yumuşar; nitekim Hz. Ömer (r.a) Tâ-Hâ sûresini dinlediğinde kalbindeki şirk katılığı bir anda erimiş ve İslam ile şereflenmiştir.

FASIL V: Günlük Zikir Tertibi ve Hurûf-ı Mukattaa Virdi

Zihinsel bulanıklık, unutkanlık ve ruhanî daralma yaşayan bir kimse; sabah ve yatsı namazlarının ardından 100 defa: 'Bismillâhirrahmânirrahîm. Kâf Hâ Yâ Ayn Sâd, Hâ Mîm Ayn Sîn Kâf, Elif Lâm Mîm, Yâ Sîn, Tâ Hâ, Nûn ve'l-Kalemi ve mâ yesturûn' virdini çekerse; kalp gözü nurlanır, hafızası kuvvetlenir ve ilahi ilham kapıları aralanır.

BÖLÜM V: 14 Tekrarsız Mukattaa Harfi: 'Nasrun Hakîmun Kâtiun Lehu Sırrun'

Kur'ân-ı Kerîm'deki 29 sûrenin başında yer alan Hurûf-ı Mukattaa terkibinde, Arap alfabesindeki 28 harfin tam yarısı olan 14 farklı harf kullanılmıştır. Bu 14 harf bir araya getirildiğinde ulema şu muazzam cümleyi istihraç etmiştir: نَصٌّ حَكِيمٌ قَاطِعٌ لَهُ سِرٌّ (Nasrun Hakîmun Kâtiun Lehu Sırrun - Hikmet sahibi, kesin ve sırrı olan bir nas/metin!)

Bu 14 harf, Arapçadaki boğaz, dil ve dudak mahreçlerinin en dengeli yarısıdır. Âlimler bu harfleri 'Nûranî Harfler' (Hurûf-ı Nûriyye) olarak adlandırmış; geri kalan 14 harfi ise 'Zulmânî Harfler' bilmişlerdir. Vahiy, nurani harflerin şifresiyle başlamış ve beşer idrakine meydan okumuştur.

BÖLÜM VI: Yâ-Sîn, Tâ-Hâ ve Ayn-Sîn-Kâf Şifrelerinin Melekût Kapıları

Yâ-Sîn (يس), 'Ey İnsan-ı Kâmil!' nidasıyla Seyyidü'l-Mürselîn Efendimiz'e hitap ederken; Tâ-Hâ (طه), 'Tâhir ve Hâdî' sıfatlarını remzeder. Şûrâ Sûresi başındaki Ayn-Sîn-Kâf (عسق) ise Aşk-ı İlâhî'nin, Sebeb-i Hilkat'in ve Kudret-i Bâri'nin üçlü saçayağıdır.

Tasavvuf büyükleri, bu harflerin her birinin Melekût ve Ceberût âlemlerinde muazzam bir melek ordusuna kumanda eden ilahi sancaklar olduğunu ifade etmişlerdir. O harf okunduğunda gök kapıları aralanır ve rahmet iner.

BÖLÜM VII: Hurûf-ı Mukattaa ile Yapılan Şifa ve Basiret Riyazetleri

Havas ilminde Kâf-Hâ-Yâ-Ayn-Sâd ve Hâ-Mîm-Ayn-Sîn-Kâf harfleri, on parmağa zikredilerek kapatılıp açılmak suretiyle icra edilen kudsî korunma zırhlarına kaynaklık eder. Bu zikirler kalpteki pası siler, dimağa zindelik verir ve basiret gözünü gaflet perdelerinden arındırır.