Fasıl I: 'Gönül Çalab'ın Tahtı, Çalab Gönüle Baktı': Kalbin Arş Oluşu

Yûnus Emre irfânının en kudsî kavramı 'Gönül'dür. Gönül; Arş'tan daha geniş, melekût tecellîlerinin yegâne kıblesi olan ilâhî aynadır.

'Gönül Çalab'ın tahtı, Çalab gönüle baktı / İki cihan bedbahtı kim gönül yıkar ise.' Cenâb-ı Hak göklere ve yere sığmamış, mü'min kulunun kalbine sığmıştır. Bu sebeple bir mü'minin kalbi Kâbe'den bile azizdir.

Fasıl II: Gönül Yıkmanın Ağırlığı: 'Bir Kez Gönül Yıktın İse Bu Kıldığın Namaz Değil'

Yûnus şekilperest dindarlığı ve riyâkârlığı en sert ifadelerle sarsar:

'Bir kez gönül yıktın ise bu kıldığın namaz değil / Yetmiş iki millet dahi elin yüzün yumaz değil.'

Bin defa hacca gitsen, geceleri sabaha kadar secde etsen bile; şayet bir mazlumun, bir yetimin veya bir kulun kalbini kırdıysan kıldığın namazın manevî kıymeti heba olur.

Fasıl III: 'Yetmiş İki Millete Bir Göz İle Bakmayan': Evrensel Tevhid Şuuru

Yûnus ırk, dil, kavim ve mezhep taassubunu kökünden yıkar: 'Yetmiş iki millete bir göz ile bakmayan / Şer'in evliyâsıysa hakikatte âsîdir.' Bütün insanlar Hz. Âdem'in çocukları ve tek bir Yaratıcı'nın kullarıdır.

Mü'min her insana hürmetle bakar; zira her insanda ilâhî ruhun nefhası mevcuttur.

Fasıl IV: 'Yaratılanı Hoş Gör Yaradan'dan Ötürü': Kozmik Merhamet

İslâm ahlâkının ve tasavvuf tarihinin en meşhur aforizması:

'Elif okuduk ötürü, pazar eyledik götürü / Yaratılanı hoş gördük, Yaradan'dan ötürü.' Çiçeğe, kurda, kuşa, karıncaya ve insana gösterilen sevgi; o varlığın zâtından değil, onu yaratan Sanatkâr'ın eşsiz cemâlindendir.

Fasıl V: İnsân-ı Kâmil Nazarında Cümle Varlıkların Kardeşliği

Sarı çiçekle dertleşen, dağlarla taşlarla 'Allah' diyen Yûnus; bütün tabiatı zikir halinde bir cemaat olarak müşâhede eder. Kâinatta hiçbir nesne ölü ve dilsiz değildir; her zerre kendi lisanıyla Hakk'ı tesbih eder.

Fasıl VI: Dervişlik Hırkası Değil, Dervişlik Gönül Alçaklığıdır

'Dervişlik dedikleri hırka ile taç değil / Gönlün derviş eyleyen hırkaya muhtaç değil.' Şekle, kisveye ve sarığa takılıp kalanlar dervişliği ziyan ederler. Asıl dervişlik dilsizlere karşı dilsiz, elsizlere karşı elsiz olabilmektir.

Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Sevgiyle Yoğrulan Anadolu Mayası

Bizim Yûnus'un gönül felsefesi; asırlar boyunca Anadolu'yu kin ve nefret cehennemine dönmekten koruyan ilâhî bir barış kalkanı olmuştur.

Sihravemen Gönül Külliyatı; bu kudsî sevgiyi modern çağın yaralı yüreklerine şifâ olarak sunar.

main>