Fasıl I: El Emeği ve Helâl Lokma: Kaşık Yontup Satan Pîr
Hâce Ahmed Yesevî hazretleri binlerce müridi olan bir kutup olmasına rağmen; kimseden hediye, sadaka veya teberrük kabul etmezdi. Kendi el emeğiyle geçinirdi.
Ormandan getirdiği şimşir ağaçlarından tahta kaşık ve kepçeler yontar; öküzünün heybesine koyup Yesi pazarına gönderirdi. Alanlar parasını heybeye atar, kaşığını alırdı. Yesevî dervişi için elinin emeğini yemek en büyük ibadettir.
Fasıl II: Hizmet ve Cömertlik: Derviş Kapısının Herkese Açık Olması
Yesevî dergâhında kazanlar gece gündüz kaynardı. Gelen yolcuya dini, mezhebi, ırkı sorulmaz; önce karnı doyurulur, ayağının tozu silinir ve istirahat ettirilirdi.
'Cömertlik cennetin bir ağacıdır' fehvasınca, derviş elindekini dağıtmadan yatağa girmezdi.
Fasıl III: Sohbet Âdâbı: Susmanın ve Konuşmanın Mîzânı
Yeseviyye meclislerinde gevezelik, siyaset ve dedikodu kesinlikle yasaktı. Sohbet ya Kur'an ve hadis tefsiri ya da hikmetlerin şerhiyle yapılırdı.
'Lüzumsuz konuşan kalbini karartır; sükût eden selâmet bulur' kaidesi dervişin zırhıydı.
Fasıl IV: Rızâ ve Teslimiyet: Gelen Cefâya Tahammül
Mürid başına gelen dertleri ve musibetleri Hakk'ın bir hediyesi bilmelidir. Cefâya sabretmeyen, sefânın lezzetini tadamaz.
Halktan gelen eziyetlere tahammül etmek ve beddua yerine hayır dua etmek Yesevî dervişinin şiarıdır.
Fasıl V: Kadınların İlim ve Zikir Meclislerindeki Yeri
Yeseviyye yolu Türk töresine uygun olarak kadınları cemiyetten dışlamamış; bilakis kadınların da zikir ve irfan meclislerine edep dairesinde iştirak etmesine zemin hazırlamıştır.
Yesevî'nin kızı Gevher Şehnaz ve kadın erenler, bozkır kadınlarının mânevî terbiyesinde büyük rol oynamışlardır.
Fasıl VI: Yeseviyye'nin Nakşibendiyye ve Bektâşiyye'ye Kaynaklığı
Tarihçiler Yeseviyye'yi 'Bütün Türk tarikatlarının anası' kabul eder. Şâh-ı Nakşibend hazretleri Yesevî şeyhlerinden (Halil Ata ve Kusam Şeyh) feyiz almış; Bektâşiyye ise doğrudan Yesevî geleneğinin bir kolu olarak teşekkül etmiştir.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: İki Cihanda Aziz Kılan Yesevî Edebi
Yesevî yolu; insanı tembellikten, asalaklıktan ve gösterişten kurtaran; çalışkan, vakur, merhametli ve mütevekkil bir şahsiyet inşa eder.
Sihravemen Yeseviyye Âdâbı Külliyatı; bu altın kuralları günümüz insanına bir rehber olarak sunmaktadır.