Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. âyet-i kerîmesi), İslâm metafiziğinde ve hava
İslâm itikadı ve kozmolojisinde varlık yalnızca beş duyu organıyla algılanan maddî şehâdet âleminden ibaret değildir. Cenâb-ı Hak, görünen mülk âleminin ardında sayısız gaybî âlemler, melekût orduları ve ruhanî varlıklar yaratmıştır. Kur'ân-ı Kerîm, 'Göklerin ve yerin orduları Allah'ındır' (el-Feth, 4) âyetiyle bu melekûtî hiyerarşiyi teyit eder. Bu araştırma; melekler, rûhâniyyât, cinler ve gayb ricali gibi varlık kategorilerini Kur'ân âyetleri, sahih sünnet, İmam Gazâlî'nin *İhyâ*'sı, Şeyh-i Ekber İbnü'l-Arabî'nin *Fütûhât*'ı ve İmam Ahmed el-Bûnî'nin havas müdevvenâtı ışığında tahlil etmektedir. Mü'minin vazifesi hurafelerle hakikati birbirinden ayırmak; melekût aleminin kanunlarını bilerek şirke düşmeden ilâhî kudretin azametini temaşa etmektir. Melekler; nûrdan yaratılmış, yemeyen, içmeyen, cinsiyeti bulunmayan, günah işlemeyen ve Allah'ın emrine mutlak surette itaat eden lâtif varlıklardır. Arşı taşıyan Hamele-i Arş, dört mukarreb melek (Cebrâîl, Mîkâîl, İsrâfîl, Azrâîl) ve yedi kat semâyı dolduran melek safları, kâinattaki bütün fiziksel ve manevî kanunların icra memurlarıdır. Her bir yağmur damlasını bir meleğin indirmesi, gezegenlerin yörüngelerini meleklerin muhafaza etmesi; fizik âleminin melekûtî bir şuurla sevk ve idare edildiğini gösterir. Melekler sâlih mü'minlere dua eder, ilim meclislerini kanatlarıyla kuşatır ve zor anlarda manevî ordular halinde imdada yetişirler. Cinler; 'mâricin min nâr' (dumansız ve saf ateş alevi) cevherinden yaratılmış, insanlar gibi irade sahibi, mükellef, evlenen, çoğalan, yiyip içen ve ölen lâtif varlıklardır. İçlerinde mü'min, sâlih olanlar bulunduğu gibi kâfir, fâsık ve azgın olanlar da (Şeytanlar ve İfritler) vardır. Cinlerin fiziksel aleme müdahalesi sınırlıdır; insanların korkularından, gafletinden ve manevî zafiyetlerinden istifade ederek vesvese verirler. Havas ilminde cinlerin kabileleri, yedi hükümdarları ve sınırları tahlil edilerek mü'minin bunlara karşı nasıl korunacağı vazolunmuştur. Havas ıstılahında 'Hâdim' veya 'Müekkel'; Cenâb-ı Hakk'ın belirli âyetlere, sûrelere ve Esmâ-i Hüsnâ'ya tayin ettiği ulvî melekût muhafızlarıdır. Âyetü'l-Kürsî'nin hâdimi Seyyid Kendiyâs, Yâsîn-i Şerîf'in ve İhlâs'ın nûrânî hâdimleri bu kabildendir. Kul ihlasla, abdestle ve kalp huzuruyla bu âyetleri zikrettiğinde, o âyetin melekûtî hâdimi mecliste hazır bulunur ve okuyucuyu süflî varlıkların saldırılarına karşı görünmez bir nur kalkanıyla korur. Bu irtibat büyü veya şirk değil; âyetin bereketiyle melekût saflarının cezbedilmesidir. Şeytânî ifritlerin ve kötü niyetli cinlerin insanlara musallat olması (halk tabiriyle çarpılma); kişinin bedenindeki enerji merkezlerine ve sinir uçlarına manyetik tesir yapmaları halidir. İslâm fıkhı ve tasavvufu, bu halleri psikolojik rahatsızlıklardan ayırt etmeyi emreder. Her ruhî sıkıntı musallat zannedilmemelidir; önce tıbbî teşhis esastır. Hakiki musallat hallerinde ise muskacılara ve büyücülere değil; Kur'ânî rukye, Felak-Nâs, Âyetü'l-Kürsî, Sâffât sûresi ve şer'î tahassun virdlerine müracaat edilir. Ortaçağ havas kitaplarında yer alan cin davetleri, azametler ve hüddam edinme usûlleri; ehil olmayanların elinde cinnet, akıl zafiyeti ve açık küfre sebep olabilecek son derece tehlikeli uçurumlardır. Şeytanlar, insanları 'sana melek getirdik' veya 'ulvî hâdim bağladık' diyerek aldatır ve kendilerine boyun eğdirirler. Gerçek arifler ve velîler cinnî hüddamlarla asla meşgul olmamış; doğrudan doğruya Allah'a yönelmişlerdir. Mü'minin koruyucusu cinler değil, bizzat Hâfız olan Allah ve O'nun müekkel kıldığı muhafız meleklerdir. Cenâb-ı Hak Hz. Âdem'i yarattığında bütün meleklere 'Âdem'e secde edin' (el-Bakara, 34) buyurmuştur. Bu hitap, Esmâ-i Hüsnâ'nın tamamını kalbinde cem eden İnsân-ı Kâmil'in makamca meleklerden dahi üstün olduğunu tescil etmiştir. Sihravemen Melekût Âlemi Külliyatı; kulu gaybî varlıkların kulu veya kölesi olmaktan kurtarıp, sırf Allah'a kul ederek bütün melekûtun hürmet ettiği bir kemâlât makamına davet eder.Fasıl I: Âlem-i Gayb ve Varlık Mertebeleri (Melekût, Ceberût, Nâsût)
Fasıl II: Nûrî Varlıklar (Melekler) ve Melekûtî Vazifeler
Fasıl III: Nârî Varlıklar (Cinler) ve Yaratılış Tabiatları
Fasıl IV: Hâdimler, Müekkeller ve Kur'ân Âyetlerinin Rûhâniyyeti
Fasıl V: Süflî Varlıklar, İfrit Tasallutu ve Şer'î Teşhis
Fasıl VI: Hüddâm İlmi ve Bâtıl Davetlerin Şirke Açılan Tehlikeleri
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: İnsân-ı Kâmil'in Meleklere Üstünlüğü
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.