Fasıl I: Çocuklukta Ekilen Nûr: Dayısı Muhammed b. Sevvâr'ın Tâlimi

Sehl b. Abdillâh et-Tüsterî hazretlerinin velâyet yolculuğu henüz üç yaşında iken başlamıştır. Kendisi bizzat anlatır: Gece kalkıp dayısı ve ilk mürşidi olan büyük velî Muhammed b. Sevvâr'ın namaz kılarkenki huşûunu seyrederdi. Dayısı bir gün ona: 'Seni yaratan Allah'ı zikretmez misin?' diye sordu.

Sehl: 'Nasıl zikredeyim dayıcığım?' deyince, dayısı ona tarihe 'Tüsterî Zikri' olarak geçen şu üç kudsî cümleyi gece yatağına girdiğinde dili kıpırdatmadan kalbiyle üçer kez söylemesini emretti:

'Allâhu maî' (Allah benimle beraberdir),
'Allâhu nâzırî' (Allah bana bakmaktadır),
'Allâhu şâhidî' (Allah beni görmektedir ve şahidimdir).

Fasıl II: Kalbin Nabzıyla Zikretmesi: Sayısız Zikre Geçiş

Küçük Sehl bu zikri her gece tekrarladı; dayısı sayıyı önce yediye, sonra on bire, sonra yirmi bire çıkardı. Birkaç yıl sonra kalbinde öyle bir ilâhî muhabbet ve tatlılık uyandı ki, Sehl artık saymayı bıraktı.

Kalbi tıpkı bir saatin rakkası gibi, her kan pompalayışında ve her nabız atışında kendiliğinden 'Allah... Allah...' demeye başladı. Uyurken bile kalbinin zikri kesilmez oldu.

Fasıl III: 'Allâhu Maî' Şuuruyla Yaşamak: İhsan Mertebesi

Tüsterî'nin çocukluk tâlimi, Cibrîl hadisinde beyan buyrulan 'İhsan' makamının (Allah'ı görüyormuş gibi ibadet etmek) zikirle nefse nakşedilmesidir. Bir kul:

  • Allah'ın kendisiyle beraber olduğunu bilirse asla yalnızlık ve korku hissetmez.
  • Allah'ın kendisine baktığını bilirse asla günaha meyledemez, haya eder.
  • Allah'ın kendisine şahit olduğunu bilirse asla adaletsizlik ve yalan söyleyemez.

Fasıl IV: Zikr-i Hafî (Gizli Zikir) ve Letâif Titreşimi

Tüsterî mektebinde zikrin en üstünü dille değil, kalbin ve letâiflerin cehrsiz yaptığı Zikr-i Hafî'dir. Bu zikirde şeytanın ve nefsin riyâ sokabileceği hiçbir menfez yoktur; zira meleklerin bile duyamayacağı derûnî bir frekansta cereyan eder.

Bütün hücreler ve kemikler bu ilâhî isimle titreştiğinde, kulun cismi nurlaşır ve melekût âlemiyle irtibata geçer.

Fasıl V: Dâimî Murakabe: Gaflet Perdesinin Yırtılması

Tüsterî'ye göre en büyük günah gaflettir; yani Allah'ı bir an bile unutmaktır. Murakabe, kalbin daima Cenâb-ı Hakk'ın huzurunda divan durması ve tecellîleri beklemesidir.

Murakabede sebat eden sâlikin önündeki kesafet perdeleri birer birer yırtılır ve eşyanın arkasındaki melekûtî nizam ayân beyân görünür.

Fasıl VI: Son Nefeste Zikir ve Kelime-i Tevhid Emaneti

Ömrü kesintisiz zikrullâh ile geçen kimsenin ölüm anında dili tutulsa bile kalbi zikre devam eder. İmam Tüsterî son nefesini verirken talebelerine dâimî zikri vasiyet etmiş ve tebessüm ederek canını Rabbine teslim etmiştir.

Nasıl yaşanırsa öyle ölünür; nasıl ölünürse öyle haşrolunur sırrınca, dâimî zikir ehli Arş'ın gölgesinde zikirle dirilecektir.

Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: 'Fezkürûnî Ezkürküm'

Bakara Sûresi 152. âyetindeki 'Beni zikredin ki Ben de sizi zikredeyim!' müjdesi, kulun zikrinin aslında Allah'ın kulu zikretmesinin bir yankısı olduğunu gösterir. Sehl et-Tüsterî, bu kudsî yankıyı hayatının her zerresinde terennüm etmiş kutlu bir rehberdir.

Sihravemen Tüsterî Külliyatı; bu kesintisiz vird ve huzûr metodolojisini gönül dünyasını ihya etmek isteyen taliplilere takdim eder.