Hurûf-ı Mukattaa ve İlâhî Şifreler: Taberî'nin Harf Metafiziği Şerhi

Kur'ân-ı Kerîm'in 29 sûresinin başında yer alan Hurûf-ı Mukattaa (kesik harfler), vahyin en derin gaybî menfezlerinden biridir. İmâm Taberî, Bakara sûresinin başındaki 'Elif-Lâm-Mîm' tefsirinde bu harflere dair sahâbe ve tâbiînden intikal eden bütün rivayetleri devasa bir ilim meclisi gibi bir araya getirir.

İbn Abbas'tan nakledilen meşhur rivayete göre mukattaa harfleri, Cenâb-ı Hakk'ın İsm-i A'zam'ının parçalarıdır. Bu harfler bir araya getirildiğinde ilâhî isimlerin en yüce sırrı zuhur eder. Taberî bu rivayetleri senedleriyle zikrederek harflerin kudsî mahiyetini teyit eder.

Taberî'nin en kuvvetli tercihlerinden biri şudur: Bu harfler, Kur'an'ın Arapların konuştuğu Elif, Lâm, Mîm gibi harflerden mürekkep olduğunu; fakat beşerin bu harfleri bir araya getirerek Kur'an'ın bir benzerini asla meydana getiremeyeceğini haykıran bir mu'cize fermanıdır.

Bazı harflerin Allah'ın isimlerine remiz oluşu: Elif Allah'a, Lâm Latîf'e, Mîm Mecîd'e işaret eder. Nûn, Kalem ve Satır ile yemin edilen ilâhî ilim divanıdır.

Yahudilerin mukattaa harflerinden ebced hesabı yaparak İslâm ümmetinin ömrünü tayin etmeye kalkışmalarına karşı Resûlullah'ın diğer sûre başlarını da okuyarak onların hesabını boşa çıkarması hadisesi... Taberî, gaybın mutlak vaktinin yalnız Allah'a ait olduğunu vurgular.

Harflerin varlığın ilk yapı taşları oluşu, her harfin melekût âleminde bir karşılığı bulunduğu ve mukattaa harflerinin ariflerin kalbine şifreli ilhamlar akıttığı gerçeği.

Şa'bî'nin buyurduğu gibi: 'Her kitabın bir sırrı vardır; Kur'an'ın sırrı da sûre başlarındaki mukattaa harfleridir.' Bu harfler, Hâlik ile Habîb arasındaki kudsî aşk şifreleridir; aklı susturur, kalbi hayret ve vecd secdesine davet eder.