Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. ây
Şeyhü'l-İşrâk Sühreverdî'nin en çok okunan ve şerh edilen risâlelerinden biri *Heyâkilü'n-Nûr* (Işık Heykelleri / Nûr Mâbetleri)'dur. Kadîm Doğu dillerinde 'heykel'; sadece taştan yontulmuş bir heykel değil, içinde ilâhî bir nûrun ve rûhânî cevherin ikamet ettiği mâbed veya beden anlamına gelir. İnsanın maddî bedeni de bir heykeldir; ancak bu heykelin içinde Arş'tan üflenmiş melekûtî bir 'İspehbedî Nûr' (Nefs-i Nâtıka / Yönetici Işık) ikamet eder. Eser yedi 'Heykel'e (bölüme) ayrılarak sâlikin yedi mertebede yükselişini sembolize eder. Birinci Heykel cismin (maddenin) mahiyetini ele alır. Cisim, kendi başına karanlık ve ölü bir kütledir; onda hayat, hareket ve şuur yoktur. İkinci Heykel ise bu cesedi ayakta tutan 'Nefs-i Nâtıka'yı tahlil eder. Ruh bedende bir kaba konmuş su gibi yer kaplamaz; bilakis güneşin pencereden odaya ışık vermesi gibi, bedeni dışarıdan nûruyla idare eder. Üçüncü Heykel Cenâb-ı Hakk'ın Zâtî kemâlâtını müşâhedeye tahsis edilmiştir. O, kendisinden önce hiçbir başlangıç olmayan, kendisinden sonra hiçbir son bulunmayan Vâcibü'l-Vücûd'dur. O'nun birliği sayısal bir birlik değil; eşi, dengi ve zıddı olmayan mutlak vahdettir. Dördüncü Heykel'de melekût orduları ve gök cisimlerinin ruhları incelenir. Felekler kör tesadüflerle değil; her birini sevk ve idare eden mukarreb meleklerin (Nûrânî Akılların) cezbesi ve ilâhî aşka olan iştiyakıyla dönerler. Beşinci Heykel'de ölümün bir yok oluş değil, ruhun maddî heykelden soyunarak Âlem-i Misâl'e yükselmesi olduğu açıklanır. Altıncı Heykel'de nefislerin ahiretteki halleri ele alınır: Dünyada iken nûra aşina olanlar melekût bahçelerinde sonsuz lezzete erer; nefsine ve şehvetine köle olup kararanlar ise cehalet ve azap zindanında kalırlar. Yedinci Heykel peygamberlerin ve velîlerin kudsî derecelerini şerh eder. Nübüvvet, Nûru'l-Envâr'dan vasıtasız veya Cebrail vasıtasıyla en yüksek feyzi alan zirve makamdır. Peygamberin kalbi, kâinatın en berrak aynasıdır; vahiy ise o aynaya çarpan ilâhî şimşektir. Sühreverdî'nin *Heyâkilü'n-Nûr*'u; insanı et ve kemikten ibaret bir canlı olarak görmekten kurtarıp, her hücresinde ilâhî nûrun secde ettiği muazzam bir mâbede dönüştürür. Sihravemen Heyâkil Külliyatı; sâliklere beden zindanından kurtulup ruh sarayına girmenin anahtarlarını takdim eder.Fasıl I: 'Heykel' Kavramı ve Nûr Mâbedleri
Fasıl II: Birinci ve İkinci Heykel: Cismin Hakikati ve Rûhânî Cevher
Fasıl III: Üçüncü Heykel: Nûru'l-Envâr'ın Zâtı ve Vahdâniyeti
Fasıl IV: Dördüncü Heykel: Feleklerin ve Meleklerin Nûrları
Fasıl V: Beşinci ve Altıncı Heykel: Âlem-i Misâl ve Ruhların Dirilişi
Fasıl VI: Yedinci Heykel: Peygamberlik Nûru ve Mânevî Miraç
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Beden Heykelini Nûr Mabedine Dönüştürmek
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.