Tasavvuf Müdafaası ve İrfânî Tahkik: Sübkî'nin Hakiki Sûfîlik Tasavvuru
Tâceddîn es-Sübkî'nin zâhir-bâtın dengesi; ehl-i keşfin müdafaası, tasavvufun şer'î temelleri ve sahte sûfîlerin tenkidi.
Fasıl I: Tâceddîn es-Sübkî'nin Tasavvuf Dünyasındaki Yeri
Büyük bir fıkıh ve usûl otoritesi olan Tâceddîn es-Sübkî, aynı zamanda ehl-i tarîk ve tasavvufun en kudretli müdafilerindendir. Eserlerinde ve bilhassa Cem'u'l-Cevâmi' ve Tabakāt'ta tasavvufu İslâm'ın ruhu ve ihsan makamı olarak tarif etmiştir.
Fasıl II: Zâhir Fıkhı ile Bâtın Marifetinin Zarurî İttihadı
İmâm Mâlik'e atfedilen meşhur kaideyi şerheder: 'Kim fıkıh öğrenir de tasavvufu terk ederse fâsık olur; kim tasavvufa girer de fıkhı terk ederse zındık olur; her ikisini cem eden ise hakikate erer.' Şeriatsız tarikat bâtıldır; tarikatsız şeriat ise noksandır.
Fasıl III: Evliyânın Kerametleri ve Keşif Ehlinin Meşruiyeti
Kerametin hak olduğu nasslarla ve tevatür derecesindeki müşahedelerle sabittir. Ehl-i Sünnet'e göre keramet peygamberin mucizesinin bir devamı ve teyididir. Sübkî, Mûtezile ve felsefecilerin keramet inkârını aklî ve naklî delillerle çürütür.
Fasıl IV: Sûfî Istılahlarının Şer'î Manaları
Fenâ, bekā, vecd, cezbe, hal, makam, kabz ve bast kavramlarının Kitap ve Sünnet çerçevesinde şerhi. Şathiyyat türü sözlerin hüsn-i zanna hamledilmesi gerektiği; zâhir ulemasının anlayamadığı halleri inkârda acele etmemesi tavsiyesi.
Fasıl V: Sahte Sûfîlerin ve İbâhiyye Fırkasının Sert Tenkidi
Sübkî tasavvufu savunurken şeriat sınırlarını çiğneyen, helâl-haramı hiçe sayan ibâhiyye fırkasına, tembel dervişlere ve din istismarcılarına karşı en şiddetli tenkitleri yöneltir. Gerçek tasavvuf ibadet ve takvâdır.
Fasıl VI: Zikir Meclisleri, Evrâd ve Kalbî Huzur
Cemaatle zikretmenin, Kur'an tilavetinin ve salavat-ı şerifenin kalbi dirilten bereketi. Sübkî, hankahların birer ilim ve takvâ ocağı olması gerektiğini, buralarda cehaletin barınamayacağını hatırlatır.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Hakk'a Vuslatın Yegâne Yolu
Sübkî'nin irfan tasavvuru; Resûl-i Ekrem'in (s.a.v.) sünnetine harfiyen ittibâ eden, ahlâk-ı hamîde ile bezenen ve kalbinde masivayı yok edip yalnız Allah sevgisini yaşatan hakiki kulluk yoludur.