Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyur
Tasavvuf terminolojisinde Melâmet; kulun iyi amellerini, kerametlerini ve mânevî derecelerini halktan gizlemesi, kusurlarını ise nefsine nispet ederek kınaması esasına dayanan en saf ihlâs yoludur. Horasan mektebinden neş'et eden bu kudsî neşvenin Anadolu'daki en büyük kutbu Şeyh Hâmid-i Velî (Somuncu Baba)'dır. O, zâhirî bir tarikat şeyhliği kisvesine bürünmek yerine, sıradan bir halk adamı gibi görünmeyi tercih etmiştir. 'Şöhret âfettir' Nebevî düsturunu hayatının mihveri kılan Somuncu Baba; insanların saygısından, mürid kalabalıklarından ve saray iltifatlarından kaçmayı en büyük cihad bilmiştir. İlâhî aşka ve vuslata eren arifler, halkın övgüsünü ruhu zehirleyen bir yılan gibi görürler. Bu sebeple Somuncu Baba, fırınında un çuvalları taşıyarak nefsini halkın nazarında sıradan bir fırıncı derecesinde tutmuştur. Nakşibendî ve Bayramî usûlünün temel rüknü olan 'Halvet der-Encümen' (Toplum içinde inzivâ) ilkesi; Somuncu Baba'nın fırınında bilfiil yaşanmıştır. Zâhirde elleri unlu, yüzü fırın isiyle kararmış bir esnaf iken; bâtında kalbi Arş-ı A'lâ'da Cenâb-ı Hakk'ın nûrunu temaşa eden bir kutup idi. İrfan, dağlara çekilmek değil; çarşının ortasında kalbi Hakk'a bağlamaktır. Melâmet meşrebinde keramet izhar etmek, kadınların hayız kanını teşhir etmesi gibi çirkin bir noksanlık kabul edilir. Asıl keramet, istikamet üzere yaşamak ve sünnet-i seniyyeye sımsıkı sarılmaktır. Somuncu Baba kerametlerini ancak zaruret halinde ve halkın ekmek ihtiyacını gidermek maksadıyla gizli gizli göstermiş; aşikâr olduğu anda ise o şehri terk etmiştir. Diğer ekollerde dervişler karanlık çilehanelerde kırk gün aç kalarak nefs terbiyesi görürken; Somuncu Baba dervişlerini fırının sıcağında, çarşıda halka hizmet ederek, ter dökerek ve tevazu göstererek pişirmiştir. İnsana hizmet etmeyen bir zikrin ve tekkeden dışarı taşmayan bir dindarlığın kâmil meyve vermeyeceğini fiilen göstermiştir. Somuncu Baba, devrinin 'Kutbü'l-Aktâb'ı (Kutuplar Kutbu) makamında bulunuyordu. Üçler, Yediler, Kırklar ve Gayb Erenleri onun mânevî tasarrufu altında kâinatın intizamına memur idiler. Bursa'da fırıncılık yaparken aynı zamanda bütün İslâm beldelerinin mânevî emniyetini Arş katında niyaz eden bir kutup yıldızı idi. Melâmetin özü şudur: Kendini kimseden üstün görmemek, hiçbir mahlûkata hakaret nazarıyla bakmamak ve Hakk'ı halkın içinde aramak. Somuncu Baba bu sırrıyla asırlardır Anadolu irfânının en mütevazı şahikası olarak parıldamaktadır. Sihravemen Melâmet Külliyatı; gösterişten ve riyâdan arınmış hakiki kulluk şuurunu ihya eder.Fasıl I: Melâmetiyye Neşvesi: İhlâsın En Yüksek Zirvesi
Fasıl II: Şöhret Âfeti (Âfetü'ş-Şöhre) ve Halkın Teveccühünden Kaçış
Fasıl III: Fırıncı Hırkası: Zâhirde Halk İle, Bâtında Hak İle
Fasıl IV: Kerameti Gizlemenin Farziyeti
Fasıl V: Çilehanesiz Mânevî Pişme (Matbah-ı İrfan)
Fasıl VI: Gayb Ricâli ve Kutb-ı Zamân Hiyerarşisi
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Sıradanlıkta Saklı Sonsuzluk
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.