Salavât-ı Şerîfe'de Esmâ-i Hüsnâ Tenasübü ve Ebced Hendesesi

Salavât-ı Şerîfe metinleri gelişigüzel kelimelerden müteşekkil değildir; Cenâb-ı Hakk'ın Esmâ-i Hüsnâ'sı ile Fahr-i Kâinât'ın mübarek isimlerinin kudsî bir terkibidir. Sehâvî, el-Kavlü'l-Bedî'de salavatlarda yer alan Allah, Rahmân, Rahîm, Selâm, Müheymin ve Azîz isimlerinin tecellîlerini âyetlerle açıklar.

Muhammed ism-i şerîfinin ebced değeri 92'dir. Bu sayı, ilahî vahdetin (1) ve tecellî-i esmânın kudsî dairesine remizdir. Ahmed isminin ebced değeri ise 53'tür. Ehl-i irfan, bu sayısal tenasüplerin Arş'ın melekûtî sütunlarıyla olan irtibatını müşâhede etmiştir.

Hadislerde ve meşâyih evrâdında geçen 3, 7, 10, 33, 100, 1000 gibi zikir sayılarının bâtınî hikmetleri: Her sayının melekût âleminde kilit açıcı bir şifre vazifesi görmesi, kulun kalbindeki kesafeti arındırması ve ilahî feyzi celbetmesi tahlil edilir.

'Cuma günü bana seksen defa salavat getirenin seksen yıllık günahı bağışlanır' hadis-i şerifindeki seksen sayısının fıtrî ve irfânî mîzânı; ikindi namazı sonrası yapılan bu virdin kulun nefsini arındırmadaki tesiri incelenir.

Peygamber Efendimiz'in Kur'an'da ve Sünnet'te geçen mübarek isimleri (Tâhâ, Yâsîn, Fâtih, Hâtim, Rauf, Rahîm); darlık anlarında bu isimlerle salavat getirildiğinde duaların süratle icâbet makamına eriştiği tecrübeyle sabittir.

Toplu olarak getirilen salavatların mekânı nurlandırması, meleklerin o meclisi kanatlarıyla kuşatması ve gökyüzünden sekînet inmesi; salavatın kâinatın zikir ahengine dahil olan en güçlü kozmik ses olduğunu gösterir.

Ebced hendesesi ve zikir sayıları birer vasıtadır; asıl gaye sayıların ötesinde bizzat Habîbullah'a duyulan aşk ve Cenâb-ı Hakk'ın rızasıdır. Sayıya takılmadan kalbin dâimî salavat halinde olması kâmil imanın meyvesidir.