Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojis
Fasıl I: Şâzeliyye Mektebinin Özgünlüğü: Çilehanesiz Tasavvuf
İslâm tasavvuf tarihinde Şâzeliyye yolu; diğer birçok tarikatta görülen dünyayı tamamen terk etme, dağlara çekilme, yırtık hırkalar giyme ve ağır çilelere girme usulünün yerine; 'Şükür ve İffet' mektebini ikame etmiştir.
İmam Ebü'l-Hasen eş-Şâzelî hazretleri temiz, vakar ve heybetli elbiseler giyer, güzel atlara biner ve helâlinden ticaret yapardı. Bir dervişin pejmürde ve yırtık elbiselerle gezmesini gördüğünde: 'Bu kıyafet insanlara hâlini şikayet etmektir; oysa mü'min haline şükreden vakur bir kul olmalıdır' buyurmuştur.
Fasıl II: Zühdün Hakikati: Dünyayı Ele Almak, Kalbe Koymamak
Şâzelî irfânında zühd (dünyadan el çekmek); cepte paranın olmaması değil, paranın kalbe girmemesidir. Bir müridin dünyalığı deniz suyuna benzer; geminin altında su olmazsa gemi yüzemez, fakat su geminin içine girerse gemi batar!
Dünya malı kulun elinde Hakk'a hizmet vasıtası olmalı; asla kalpte muhabbet tahtına oturtulmamalıdır.
Fasıl III: Şükür Makamı: 'Le-in Şekertüm Le-ezîdenneküm'
Şâzelî yolunun ana motoru 'Şükür'dür. Cenâb-ı Hakk'ın İbrâhîm Sûresi 7. âyetindeki 'Andolsun eğer şükrederseniz elbette size nimetimi artırırım' vaad-i ilâhîsi bu yolun temel esasıdır.
Mürid başına gelen her hâlde, nimetin de mihnetin de Hakk'tan geldiğini bilerek şükre sarılır; zira şükür nimeti bağlayan ve ziyadeleştiren melekûtî bir bağdır.
Fasıl IV: İbn Atâullâh el-İskenderî ve Hikem-i Atâiyye İncileri
Şâzelî mektebinin üçüncü büyük kutbu olan İmam İbn Atâullâh el-İskenderî'nin kaleme aldığı *el-Hikemü'l-Atâiyye*; tasavvuf edebiyatının en derin aforizmalarıdır.
'Amellere güvenip kalbin günah işleyince ümidinin kırılması, amele itimadın ve gizli şirkin alametidir' gibi hikmetler; sâlikin kalbini kendi amellerine değil sırf Allah'ın fazl ve keremine bağlar.
Fasıl V: Zikr-i Hafî ve Nefes Murakabesi
Şâzelîler toplu zikir meclislerinde cehrî (açık) zikir yaptıkları gibi; ferdî hayatlarında kesintisiz 'Lâ ilâhe illallâh' ve 'Allah' zikr-i hafîsine devam ederler.
Nefes alıp verirken kalbin her atışında ilâhî huzuru müşâhede etmek (Huzûr-ı Kalb), sâlikin gaflet anlarını sıfıra indirir.
Fasıl VI: Cemiyet İçinde Hakk İle Olmak: Halvet der-Encümen
Şâzelî müridi çarşıda tüccar, tarlada çiftçi, kürsüde müderris, devlette bürokrattır; ancak kalbi her an Arş'ın Rabbine secde halindedir.
Halkın içinde Hak ile olmak (Halvet der-Encümen), cemiyetten kaçıp dağ başına sığınmaktan katbekat daha üstün bir kemâlât mertebesidir.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: İki Cihanın Efendisi'nin Sünnetine Tam Mutabakat
İmam Şâzelî son nefesinde talebelerine şunu vasiyet etmiştir: 'Bizim yolumuz Kitap ve Sünnet yoludur. Size şeriatın zâhirine muhalif bir keşif gelse, keşfinizi bırakın ve şeriata sarılın.'
Sihravemen Şâzelî Usûlü Külliyatı; modern hayatın içinde dimdik ayakta duran vakur bir Müslüman şahsiyeti inşa etmeyi hedefler.
Fasıl I: Şâzeliyye Mektebinin Özgünlüğü: Çilehanesiz Tasavvuf
İslâm tasavvuf tarihinde Şâzeliyye yolu; diğer birçok tarikatta görülen dünyayı tamamen terk etme, dağlara çekilme, yırtık hırkalar giyme ve ağır çilelere girme usulünün yerine; 'Şükür ve İffet' mektebini ikame etmiştir.
İmam Ebü'l-Hasen eş-Şâzelî hazretleri temiz, vakar ve heybetli elbiseler giyer, güzel atlara biner ve helâlinden ticaret yapardı. Bir dervişin pejmürde ve yırtık elbiselerle gezmesini gördüğünde: 'Bu kıyafet insanlara hâlini şikayet etmektir; oysa mü'min haline şükreden vakur bir kul olmalıdır' buyurmuştur.
Fasıl II: Zühdün Hakikati: Dünyayı Ele Almak, Kalbe Koymamak
Şâzelî irfânında zühd (dünyadan el çekmek); cepte paranın olmaması değil, paranın kalbe girmemesidir. Bir müridin dünyalığı deniz suyuna benzer; geminin altında su olmazsa gemi yüzemez, fakat su geminin içine girerse gemi batar!
Dünya malı kulun elinde Hakk'a hizmet vasıtası olmalı; asla kalpte muhabbet tahtına oturtulmamalıdır.
Fasıl III: Şükür Makamı: 'Le-in Şekertüm Le-ezîdenneküm'
Şâzelî yolunun ana motoru 'Şükür'dür. Cenâb-ı Hakk'ın İbrâhîm Sûresi 7. âyetindeki 'Andolsun eğer şükrederseniz elbette size nimetimi artırırım' vaad-i ilâhîsi bu yolun temel esasıdır.
Mürid başına gelen her hâlde, nimetin de mihnetin de Hakk'tan geldiğini bilerek şükre sarılır; zira şükür nimeti bağlayan ve ziyadeleştiren melekûtî bir bağdır.
Fasıl IV: İbn Atâullâh el-İskenderî ve Hikem-i Atâiyye İncileri
Şâzelî mektebinin üçüncü büyük kutbu olan İmam İbn Atâullâh el-İskenderî'nin kaleme aldığı *el-Hikemü'l-Atâiyye*; tasavvuf edebiyatının en derin aforizmalarıdır.
'Amellere güvenip kalbin günah işleyince ümidinin kırılması, amele itimadın ve gizli şirkin alametidir' gibi hikmetler; sâlikin kalbini kendi amellerine değil sırf Allah'ın fazl ve keremine bağlar.
Fasıl V: Zikr-i Hafî ve Nefes Murakabesi
Şâzelîler toplu zikir meclislerinde cehrî (açık) zikir yaptıkları gibi; ferdî hayatlarında kesintisiz 'Lâ ilâhe illallâh' ve 'Allah' zikr-i hafîsine devam ederler.
Nefes alıp verirken kalbin her atışında ilâhî huzuru müşâhede etmek (Huzûr-ı Kalb), sâlikin gaflet anlarını sıfıra indirir.
Fasıl VI: Cemiyet İçinde Hakk İle Olmak: Halvet der-Encümen
Şâzelî müridi çarşıda tüccar, tarlada çiftçi, kürsüde müderris, devlette bürokrattır; ancak kalbi her an Arş'ın Rabbine secde halindedir.
Halkın içinde Hak ile olmak (Halvet der-Encümen), cemiyetten kaçıp dağ başına sığınmaktan katbekat daha üstün bir kemâlât mertebesidir.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: İki Cihanın Efendisi'nin Sünnetine Tam Mutabakat
İmam Şâzelî son nefesinde talebelerine şunu vasiyet etmiştir: 'Bizim yolumuz Kitap ve Sünnet yoludur. Size şeriatın zâhirine muhalif bir keşif gelse, keşfinizi bırakın ve şeriata sarılın.'
Sihravemen Şâzelî Usûlü Külliyatı; modern hayatın içinde dimdik ayakta duran vakur bir Müslüman şahsiyeti inşa etmeyi hedefler.