Fasıl I: Keşfü'l-Hicâb Risâlesinin Mahiyeti

İmam Abdülvehhâb eş-Şa'rânî'nin Peygamber Efendimiz'e (s.a.v.) muhabbet ve irtibatı tanzim eden en feyizli risâlelerinden biri Keşfü'l-Hicâb ve'r-Rân ani's-Salâti ale'n-Nebiyyi'l-Mustafâ bi'l-İrfân (Arifâne Salavat İle Kalp Perdesinin ve Pasının Kaldırılması) adını taşır.

'Rân'; Mutaffifîn Sûresi 14. âyetinde geçen, günahlar ve gaflet sebebiyle kalbin üzerini kaplayan pas tabakasıdır. Şa'rânî, bu pası kazıyıp gayb perdelerini yırtan en sür'atli iksirin Fahr-i Kâinât'a ihlasla getirilen salavât-ı şerîfe olduğunu beyan eder.

Fasıl II: Ahzâb 56: 'İnnallâhe ve Melâiketehû Yüsallûne ale'n-Nebiyy'

Salavat getirmenin ilâhî azameti Ahzâb Sûresi 56. âyetiyle sabittir: Cenâb-ı Hak ve melekleri Resûlullah'a salât etmektedir; ey iman edenler siz de O'na salât ve selâm getiriniz!

Şa'rânî açıklar ki; kul namaz kılarken veya oruç tutarken Allah'ın fiiline iştirak etmez; fakat salavat getirirken doğrudan Allah ve meleklerinin icra ettiği kudsî fiile iştirak etmiş olur. Bu sebeple salavat, reddolunma ihtimali olmayan yegâne duadır.

Fasıl III: Mürşidsiz Kalanların Mürşidi: Salavât-ı Şerîfe

Şa'rânî meşâyihın şu büyük sırrını nakleder: Âhir zamanda hakiki kâmil mürşid bulamayan veya bir rehbere ulaşmaktan mahrum kalan sâlikin mürşidi bizzat salavât-ı şerîfedir!

Günde binlerce salavat ile Resûl-i Ekrem'e (s.a.v.) bağlanan kimseyi bizzat Fahr-i Âlem Efendimiz'in rûhâniyeti terbiye eder ve vuslata erdirir.

Fasıl IV: Yakaza Halinde Peygamber Efendimiz'i Müşahede Sırrı

Hadis-i şerifte buyrulur: 'Men reânî fi'l-menâmi fe-seyerânî fi'l-yakazah' (Beni rüyasında gören, uyanıkken de görecektir; zira şeytan benim suretime giremez!).

Şa'rânî, kalbini dünya kirlerinden temizleyip salavatta fâni olan ariflerin Peygamber Efendimiz'i uyanıkken (yakaza halinde) baş gözüyle gördüklerini, O'na fıkhî ve mânevî meseleleri sorup cevabını bizzat aldıklarını kendi hayatından ve mürşidi Ali el-Havvâs'tan müşahhas misallerle anlatır.

Fasıl V: Büyük Salavat Sîgaları ve Havâssı

Eserde meşhur ve tecrübe edilmiş salavat formülleri derlenmiştir: Salât-ı Tefriciye (Nâriye), Salât-ı Münciye (Tüncînâ), Salât-ı Fâtih, Salât-ı Ümmiyye ve Seyyid Ahmed el-Bedevî'nin Salavât-ı Nûru'l-Envâr'ı.

Her bir salavat sîgasının hangi dertlerin devası, hangi kilitli kapıların anahtarı olduğu ebced ve rûhânî havâssıyla beyan edilir.

Fasıl VI: Salavat Getirirken Dikkat Edilecek Edepler

Salavat kuru bir tekerleme değildir. Kıraat esnasında abdestli olmak, kıbleye yönelmek, Peygamber Efendimiz'in Ravza-i Mutahhara'da tebessümle kendisini dinlediğini hayal etmek (Huzûr-ı Kalb) ve muhabbetle gözyaşı dökmek şarttır.

Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: İki Cihanın Güneşiyle Kucaklaşmak

İmam Şa'rânî'nin bu eseri; kulun yalnızlık ve gurbet duygusunu dağıtan, her nefeste Kâinatın Efendisi ile hemhâl olmasını sağlayan kudsî bir muhabbet mektubudur.

Sihravemen Salavat Külliyatı; kalplerin pasını silip rûhları Muhammedî nûr ile diriltmeyi hedefler.