Fasıl I: Seyyidü'l-Âyâ
Fasıl I: 'Uhd' Kavramı ve Resûlullah (s.a.v.) İle Yapılan Mîsak
İmam Abdülvehhâb eş-Şa'rânî'nin amelî tasavvuf ve ahlâk alanındaki en tesirli eseri Levâkıhu'l-Envâri'l-Kudsiyye fî Beyâni'l-Uhûdi'l-Muhammediyye (Muhammedî Ahitlerin Açıklanmasında Kudsî Nurların Aşılanması) adını taşır.
Kitabın her bir faslı şu muazzam ve sarsıcı cümleyle başlar: 'Uhize aleynâ el-ahdü'l-âmmu min Resûlillâh...' (Resûlullah Efendimiz tarafından bizden genel bir söz ve ahit alınmıştır ki...). Bu üslup, her bir şer'î emrin ve ahlâkî faziletin doğrudan Kâinatın Efendisi ile yapılmış kudsî bir biat akdi olduğunu vicdanlara kazır.
Fasıl II: İbadetlerde İhlas ve Gizli Şirkin (Riyâ) Teşhisi
Şa'rânî birinci derecede ibadetlerin kalbî kemâlâtını ele alır: Namazda huşû, oruçta sırf aç kalmayıp bütün uzuvları haramdan çekmek, zekât verirken fakirin minnet altında bırakılmaması.
Gösteriş için yapılan bir zikrin veya nafile ibadetin, insanı sevaba değil doğrudan ilâhî gazaba sürükleyen 'şirk-i hafî' (gizli şirk) olduğu apaçık beyan edilir.
Fasıl III: Helâl Lokma ve Şüpheli Şeylerden Sakınma Ahdi
Eserin en can alıcı ahitlerinden biri helâl lokma üzerinedir: Şa'rânî buyurur ki; midesine bir lokma haram veya şüpheli gıda giren bir sâlikin kırk gün boyunca kıldığı namazın mânevî lezzetini tatması ve kalbine ilâhî ilhamların doğması muhaldir.
Kâmil mürid, sadece faiz ve gasptan değil; hakkı olmayan en küçük bir kuruştan, yetim malından ve şüpheli kazançtan aslandan kaçar gibi kaçmalıdır.
Fasıl IV: Dilin Âfetleri: Gıybet, Nemîme ve Yalanın Helâk Ediciliği
Şa'rânî dilden alınan ahitleri sıralar: Bir mü'minin gıybetini etmek, insanlar arasında söz taşımak (nemîme), yalan söylemek ve boş lâflarla (mâlâyânî) vakit öldürmek; bütün ibadet sevaplarını bir anda kül eden yangın gibidir.
Sâlik, konuşacağı vakit hayır söylemeli; aksi halde dilsiz bir taş gibi sükûtu ihtiyar etmelidir.
Fasıl V: Kul Hakkı, Komşu Hukuku ve Mazlumlara Kol Kanat Germe
el-Uhûd sadece ferdî ibadetleri değil, içtimaî adaleti de tanzim eder: Yetimlere sahip çıkmak, yoksulu doyurmak, işçinin ücretini teri kurumadan vermek, komşunun eziyetine sabretmek ve zâlim idarecilere dalkavukluk etmemek en kat'î Nebevî ahitlerdendir.
Fasıl VI: Şeyh ve Mürşid Âdâbı: İntisapta Sıdk ve Vefâ
Müridin kâmil bir mürşide intisap ederken verdiği sözler: Şeyhinin ayıplarını araştırmamak, ona dünyevî bir menfaat için değil sırf Allah rızası için bağlanmak ve şeyhinin gösterdiği zikir ve vird programına aksatmadan devam etmek.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Yaşayan Bir Kur'an Ahlâkı İnşası
İmam Şa'rânî'nin el-Uhûdü'l-Muhammediyye'si; tasavvufu söz ve lâfazanlık olmaktan çıkarıp bizzat et ve kemiğe bürünmüş bir ahlâk abidesi haline getiren eşsiz bir amel mecmuasıdır.
Sihravemen Külliyatı; bu kutlu Nebevî mîsakları her çağın mü'minine diriltici bir vicdan çağrısı olarak sunar.
Fasıl I: 'Uhd' Kavramı ve Resûlullah (s.a.v.) İle Yapılan Mîsak
İmam Abdülvehhâb eş-Şa'rânî'nin amelî tasavvuf ve ahlâk alanındaki en tesirli eseri Levâkıhu'l-Envâri'l-Kudsiyye fî Beyâni'l-Uhûdi'l-Muhammediyye (Muhammedî Ahitlerin Açıklanmasında Kudsî Nurların Aşılanması) adını taşır.
Kitabın her bir faslı şu muazzam ve sarsıcı cümleyle başlar: 'Uhize aleynâ el-ahdü'l-âmmu min Resûlillâh...' (Resûlullah Efendimiz tarafından bizden genel bir söz ve ahit alınmıştır ki...). Bu üslup, her bir şer'î emrin ve ahlâkî faziletin doğrudan Kâinatın Efendisi ile yapılmış kudsî bir biat akdi olduğunu vicdanlara kazır.
Fasıl II: İbadetlerde İhlas ve Gizli Şirkin (Riyâ) Teşhisi
Şa'rânî birinci derecede ibadetlerin kalbî kemâlâtını ele alır: Namazda huşû, oruçta sırf aç kalmayıp bütün uzuvları haramdan çekmek, zekât verirken fakirin minnet altında bırakılmaması.
Gösteriş için yapılan bir zikrin veya nafile ibadetin, insanı sevaba değil doğrudan ilâhî gazaba sürükleyen 'şirk-i hafî' (gizli şirk) olduğu apaçık beyan edilir.
Fasıl III: Helâl Lokma ve Şüpheli Şeylerden Sakınma Ahdi
Eserin en can alıcı ahitlerinden biri helâl lokma üzerinedir: Şa'rânî buyurur ki; midesine bir lokma haram veya şüpheli gıda giren bir sâlikin kırk gün boyunca kıldığı namazın mânevî lezzetini tatması ve kalbine ilâhî ilhamların doğması muhaldir.
Kâmil mürid, sadece faiz ve gasptan değil; hakkı olmayan en küçük bir kuruştan, yetim malından ve şüpheli kazançtan aslandan kaçar gibi kaçmalıdır.
Fasıl IV: Dilin Âfetleri: Gıybet, Nemîme ve Yalanın Helâk Ediciliği
Şa'rânî dilden alınan ahitleri sıralar: Bir mü'minin gıybetini etmek, insanlar arasında söz taşımak (nemîme), yalan söylemek ve boş lâflarla (mâlâyânî) vakit öldürmek; bütün ibadet sevaplarını bir anda kül eden yangın gibidir.
Sâlik, konuşacağı vakit hayır söylemeli; aksi halde dilsiz bir taş gibi sükûtu ihtiyar etmelidir.
Fasıl V: Kul Hakkı, Komşu Hukuku ve Mazlumlara Kol Kanat Germe
el-Uhûd sadece ferdî ibadetleri değil, içtimaî adaleti de tanzim eder: Yetimlere sahip çıkmak, yoksulu doyurmak, işçinin ücretini teri kurumadan vermek, komşunun eziyetine sabretmek ve zâlim idarecilere dalkavukluk etmemek en kat'î Nebevî ahitlerdendir.
Fasıl VI: Şeyh ve Mürşid Âdâbı: İntisapta Sıdk ve Vefâ
Müridin kâmil bir mürşide intisap ederken verdiği sözler: Şeyhinin ayıplarını araştırmamak, ona dünyevî bir menfaat için değil sırf Allah rızası için bağlanmak ve şeyhinin gösterdiği zikir ve vird programına aksatmadan devam etmek.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Yaşayan Bir Kur'an Ahlâkı İnşası
İmam Şa'rânî'nin el-Uhûdü'l-Muhammediyye'si; tasavvufu söz ve lâfazanlık olmaktan çıkarıp bizzat et ve kemiğe bürünmüş bir ahlâk abidesi haline getiren eşsiz bir amel mecmuasıdır.
Sihravemen Külliyatı; bu kutlu Nebevî mîsakları her çağın mü'minine diriltici bir vicdan çağrısı olarak sunar.