Fasıl I: Seyyidü'l-Âyâ
Fasıl I: es-Sırru'l-Mektûm'un Telif Sebebi, Tarih
Fasıl I: el-Bahrü'l-Mevrûd'un Mahiyeti ve Gayesi
İmam Abdülvehhâb eş-Şa'rânî'nin tasavvufî ve ahlâkî ahitleri en geniş çapta ele aldığı nihai şaheseri el-Bahrü'l-Mevrûd fî'l-Mevâsîk ve'l-Uhûd (Kudsî Mîsaklar ve Ahitler Konusunda Vuslat Denizi) adını taşır.
Bu eser, Şa'rânî'nin ömrü boyunca tuttuğu mânevî günlükler, mürşidlerinden aldığı nefis terbiyesi kaideleri ve Arş-ı A'lâ'dan ilka edilen ilhamların bir araya getirildiği muazzam bir sülûk kütüphanesidir.
Fasıl II: Kalbî Murakabe ve Nefis Muhasebesi Kanunları
Eser sâlike her gün sabah ve akşam kendi nefsini hesaba çekmesini (muhâsebe-i nefs) emreder: Gün içinde hangi niyetle hareket ettin? Kimin kalbini kırdın? Hangi göz zinasına veya kul hakkına bulaştın?
Nefsini dünyada hesaba çekmeyen kimsenin ahiretteki hesabı dehşetli ve çetin olacaktır.
Fasıl III: Şeyh-Mürid Hukukunun Bâtınî Boyutları
Şa'rânî mürid ile şeyh arasındaki bağı şöyle tanımlar: Mürid, şeyhine karşı kalbinde hiçbir itiraz taşımamalıdır ('Men kāle li-üstâzihî lime, lem yüflih ebedâ' - Hocasına 'niçin' diyen ebediyen iflah olmaz). Ancak bu teslimiyet şeriata muhalefet içermemelidir.
Şeyh de müridini kendi menfaati veya şöhreti için değil, sırf Allah'a ulaştırmak için terbiye etmelidir.
Fasıl IV: Fakirlik, Sabır ve Şükür Dengesi
Maddî darlık ve fakirlik anlarında isyan etmeyip bunu Allah'ın bir lütfu bilmek; zenginlik anında ise şımarmayıp infaka sarılmak.
Dünya malı dervişin elinde bir emanettir; emanete hıyanet etmeyenler arifler meclisinde ağırlanır.
Fasıl V: Gıybet ve Suizandan Tamamen Arınma Ahdi
Şa'rânî buyurur: İnsanlar hakkında hüsn-i zan beslemek ibadetin yarısıdır. Bir mü'minin ayıbını örten kimsenin Cenâb-ı Hak kıyamet günü binlerce ayıbını örter.
Başkalarının kusurlarıyla meşgul olan kimse, kendi bahçesindeki yılanları unutup komşunun bahçesindeki karıncaları avlamaya çalışan ahmak gibidir.
Fasıl VI: Gece İbadeti (Kıyâmü'l-Leyl) ve Seher Vakti İstiğfârı
Gece karanlığında herkes uyurken kalkıp iki rekat namaz kılmak, arşın hazinelerini açan melekûtî anahtardır. Seher vakitlerinde dökülen bir damla gözyaşı, cehennem denizlerini söndürecek kudrettedir.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Ahdine Vefâ Gösteren Vuslata Erer
İsrâ Sûresi 34. âyeti: 'Ve evfû bi'l-ahdi inne'l-ahde kâne mes'ûlâ' (Ahde vefâ gösteriniz; zira ahit mesuliyet gerektirir!). Şa'rânî'nin el-Bahrü'l-Mevrûd eseri, Cenâb-ı Hakk'a ve Resûlü'ne verilen ezelî 'Kālû Belâ' ahdini tazeleyen ebedî bir vefâ fermanıdır.
Sihravemen Şa'rânî Külliyatı; bu kudsî irfan denizinin dalgalarını hakikat taliplilerinin gönüllerine armağan eder.
Fasıl I: es-Sırru'l-Mektûm'un Telif Sebebi, Tarih
Fasıl I: el-Bahrü'l-Mevrûd'un Mahiyeti ve Gayesi
İmam Abdülvehhâb eş-Şa'rânî'nin tasavvufî ve ahlâkî ahitleri en geniş çapta ele aldığı nihai şaheseri el-Bahrü'l-Mevrûd fî'l-Mevâsîk ve'l-Uhûd (Kudsî Mîsaklar ve Ahitler Konusunda Vuslat Denizi) adını taşır.
Bu eser, Şa'rânî'nin ömrü boyunca tuttuğu mânevî günlükler, mürşidlerinden aldığı nefis terbiyesi kaideleri ve Arş-ı A'lâ'dan ilka edilen ilhamların bir araya getirildiği muazzam bir sülûk kütüphanesidir.
Fasıl II: Kalbî Murakabe ve Nefis Muhasebesi Kanunları
Eser sâlike her gün sabah ve akşam kendi nefsini hesaba çekmesini (muhâsebe-i nefs) emreder: Gün içinde hangi niyetle hareket ettin? Kimin kalbini kırdın? Hangi göz zinasına veya kul hakkına bulaştın?
Nefsini dünyada hesaba çekmeyen kimsenin ahiretteki hesabı dehşetli ve çetin olacaktır.
Fasıl III: Şeyh-Mürid Hukukunun Bâtınî Boyutları
Şa'rânî mürid ile şeyh arasındaki bağı şöyle tanımlar: Mürid, şeyhine karşı kalbinde hiçbir itiraz taşımamalıdır ('Men kāle li-üstâzihî lime, lem yüflih ebedâ' - Hocasına 'niçin' diyen ebediyen iflah olmaz). Ancak bu teslimiyet şeriata muhalefet içermemelidir.
Şeyh de müridini kendi menfaati veya şöhreti için değil, sırf Allah'a ulaştırmak için terbiye etmelidir.
Fasıl IV: Fakirlik, Sabır ve Şükür Dengesi
Maddî darlık ve fakirlik anlarında isyan etmeyip bunu Allah'ın bir lütfu bilmek; zenginlik anında ise şımarmayıp infaka sarılmak.
Dünya malı dervişin elinde bir emanettir; emanete hıyanet etmeyenler arifler meclisinde ağırlanır.
Fasıl V: Gıybet ve Suizandan Tamamen Arınma Ahdi
Şa'rânî buyurur: İnsanlar hakkında hüsn-i zan beslemek ibadetin yarısıdır. Bir mü'minin ayıbını örten kimsenin Cenâb-ı Hak kıyamet günü binlerce ayıbını örter.
Başkalarının kusurlarıyla meşgul olan kimse, kendi bahçesindeki yılanları unutup komşunun bahçesindeki karıncaları avlamaya çalışan ahmak gibidir.
Fasıl VI: Gece İbadeti (Kıyâmü'l-Leyl) ve Seher Vakti İstiğfârı
Gece karanlığında herkes uyurken kalkıp iki rekat namaz kılmak, arşın hazinelerini açan melekûtî anahtardır. Seher vakitlerinde dökülen bir damla gözyaşı, cehennem denizlerini söndürecek kudrettedir.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Ahdine Vefâ Gösteren Vuslata Erer
İsrâ Sûresi 34. âyeti: 'Ve evfû bi'l-ahdi inne'l-ahde kâne mes'ûlâ' (Ahde vefâ gösteriniz; zira ahit mesuliyet gerektirir!). Şa'rânî'nin el-Bahrü'l-Mevrûd eseri, Cenâb-ı Hakk'a ve Resûlü'ne verilen ezelî 'Kālû Belâ' ahdini tazeleyen ebedî bir vefâ fermanıdır.
Sihravemen Şa'rânî Külliyatı; bu kudsî irfan denizinin dalgalarını hakikat taliplilerinin gönüllerine armağan eder.
Fasıl I: el-Bahrü'l-Mevrûd'un Mahiyeti ve Gayesi
İmam Abdülvehhâb eş-Şa'rânî'nin tasavvufî ve ahlâkî ahitleri en geniş çapta ele aldığı nihai şaheseri el-Bahrü'l-Mevrûd fî'l-Mevâsîk ve'l-Uhûd (Kudsî Mîsaklar ve Ahitler Konusunda Vuslat Denizi) adını taşır.
Bu eser, Şa'rânî'nin ömrü boyunca tuttuğu mânevî günlükler, mürşidlerinden aldığı nefis terbiyesi kaideleri ve Arş-ı A'lâ'dan ilka edilen ilhamların bir araya getirildiği muazzam bir sülûk kütüphanesidir.
Fasıl II: Kalbî Murakabe ve Nefis Muhasebesi Kanunları
Eser sâlike her gün sabah ve akşam kendi nefsini hesaba çekmesini (muhâsebe-i nefs) emreder: Gün içinde hangi niyetle hareket ettin? Kimin kalbini kırdın? Hangi göz zinasına veya kul hakkına bulaştın?
Nefsini dünyada hesaba çekmeyen kimsenin ahiretteki hesabı dehşetli ve çetin olacaktır.
Fasıl III: Şeyh-Mürid Hukukunun Bâtınî Boyutları
Şa'rânî mürid ile şeyh arasındaki bağı şöyle tanımlar: Mürid, şeyhine karşı kalbinde hiçbir itiraz taşımamalıdır ('Men kāle li-üstâzihî lime, lem yüflih ebedâ' - Hocasına 'niçin' diyen ebediyen iflah olmaz). Ancak bu teslimiyet şeriata muhalefet içermemelidir.
Şeyh de müridini kendi menfaati veya şöhreti için değil, sırf Allah'a ulaştırmak için terbiye etmelidir.
Fasıl IV: Fakirlik, Sabır ve Şükür Dengesi
Maddî darlık ve fakirlik anlarında isyan etmeyip bunu Allah'ın bir lütfu bilmek; zenginlik anında ise şımarmayıp infaka sarılmak.
Dünya malı dervişin elinde bir emanettir; emanete hıyanet etmeyenler arifler meclisinde ağırlanır.
Fasıl V: Gıybet ve Suizandan Tamamen Arınma Ahdi
Şa'rânî buyurur: İnsanlar hakkında hüsn-i zan beslemek ibadetin yarısıdır. Bir mü'minin ayıbını örten kimsenin Cenâb-ı Hak kıyamet günü binlerce ayıbını örter.
Başkalarının kusurlarıyla meşgul olan kimse, kendi bahçesindeki yılanları unutup komşunun bahçesindeki karıncaları avlamaya çalışan ahmak gibidir.
Fasıl VI: Gece İbadeti (Kıyâmü'l-Leyl) ve Seher Vakti İstiğfârı
Gece karanlığında herkes uyurken kalkıp iki rekat namaz kılmak, arşın hazinelerini açan melekûtî anahtardır. Seher vakitlerinde dökülen bir damla gözyaşı, cehennem denizlerini söndürecek kudrettedir.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Ahdine Vefâ Gösteren Vuslata Erer
İsrâ Sûresi 34. âyeti: 'Ve evfû bi'l-ahdi inne'l-ahde kâne mes'ûlâ' (Ahde vefâ gösteriniz; zira ahit mesuliyet gerektirir!). Şa'rânî'nin el-Bahrü'l-Mevrûd eseri, Cenâb-ı Hakk'a ve Resûlü'ne verilen ezelî 'Kālû Belâ' ahdini tazeleyen ebedî bir vefâ fermanıdır.
Sihravemen Şa'rânî Külliyatı; bu kudsî irfan denizinin dalgalarını hakikat taliplilerinin gönüllerine armağan eder.