Rifâiyye Yolu Âdâbı ve Hizmet Mektebi: Mahlûkâta Şefkat ve Tevâzu Hırkası

Fasıl I: Rifâiyye Tarikatının Ana İlkeleri: Tevâzu, Hizmet ve Şefkat

Seyyid Ahmed er-Rifâî hazretlerinin kurduğu Rifâiyye yolu; İslâm tasavvufunun en yaygın, en köklü ve tesirli mekteplerinden biridir. Bu yolun üç ana sütunu vardır:

1. Tevâzu ve Mahviyet: Kibri ayaklar altına almak, kendini kimseden üstün görmemek.
2. Hizmet-i Mahlûkât: İnsanlara, hayvanlara, tabiata ve muhtaçlara karşılıksız hizmet etmek.
3. Şefkat-i Âmme: Mü'min-kâfir ayrımı yapmaksızın bütün yaratılmışlara merhamet nazarıyla bakmak.

Fasıl II: Rifâî 'Bürhân'ı: Ateş, Şiş ve Kılıç Kerametlerinin Hikmeti

Rifâî dervişlerinin zikir esnasında ateşe girmeleri, kızgın demirleri yalamaları veya bedenlerine şiş ve kılıç saplayıp yara almadan çıkmaları (Bürhân gösterme); halk arasında en çok bilinen tezahürdür.

Ancak Hazret-i Pîr ve kâmil halifeleri bildirir ki: Bürhân asla bir gösteri veya sihirbazlık değildir. Bürhân; İslâm'ın ve tevhidin hakikatini inkâr eden müşrik ve mülhidlere karşı Hz. İbrâhîm'in ateşinin gül bahçesine dönmesi mucizesinin melekûtî bir delili olarak ancak zaruret halinde gösterilir.

Şov için bürhân gösteren derviş lânetlenir; zira asıl büyük keramet istikamettir.

Fasıl III: Dervişin Hizmet Âdâbı: Helâ Temizliğinden Mutfak Ocaklığına

Rifâî dergâhına giren bir mürid, ilk olarak nefsinin gururunu kırmak için en ağır hizmetlere verilir: Dergâhın helâlarını temizlemek, odun taşımak, kazan kaynatmak ve dervişlerin pabuçlarını düzeltmek.

Bu hizmetlerde nefsini unutan ve gocunmayan sâlik; velâyet tacını giymeye liyakat kazanır.

Fasıl IV: Kudüm, Halile ve Zikir Halka Nizamı

Rifâî zikir meclislerinde kudüm ve halile (zil) çalınarak tempolu bir nizam kurulur. Bu ritim; dağınık zihinleri tek bir noktaya (Hakk'ın zikrine) odaklayan mânevî bir kamçıdır.

Dervişler el ele tutuşarak veya omuz omuza vererek halka olurlar; bu halka Arş'ı tavaf eden meleklerin safını temsil eder.

Fasıl V: Mürid ile Şeyh Arasındaki Rabıta ve Edep

Şeyhe hürmet, şahsına değil onda tecelli eden Nebevî nûradır. Şeyhini peygamber gibi mâsum gören şirke düşer; şeyhini sıradan biri gören ise feyizden mahrum kalır.

Şeyhin huzurunda sükût etmek, izinsiz konuşmamak ve kalbini mâsivâdan muhafaza etmek müridliğin alfabesidir.

Fasıl VI: Anadolu ve Balkanlar'da Rifâî İrfânı

Rifâiyye mektebi Bağdat ve Basra'dan sonra Anadolu'ya, Şam'a, Mısır'a ve Balkanlar'a yayılmıştır. İstanbul'da Üsküdar ve Kasımpaşa Rifâî tekkeleri; asırlar boyunca Osmanlı toplumuna edeb, sanat, musiki ve ahlâk aşılamıştır.

Ken'an Rifâî gibi son devir arifleri bu yolu modern çağın insanına bir muhabbet ve irfan mektebi olarak sunmuşlardır.

Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: En Büyük Keramet İstikamettir

Seyyid Ahmed er-Rifâî hazretlerinin son vasiyeti: 'Keramet arayan nefsini arar; istikamet arayan Rabbini bulur. Bir tek haram lokmadan kaçınmak, bin kere havada uçmaktan daha üstündür.'

Sihravemen Rifâiyye Külliyatı; bu kudsî hizmet mektebini hakikat sevdalılarına rehber kılmaktadır.