Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak
Tasavvuf terminolojisinde 'Hâl'; kulun iradesi dışında Cenâb-ı Hakk'ın kalbe lütfettiği geçici parıltılar, hüzün, neşe, havf veya recâ tecellîleridir. 'Makam' ise kesintisiz riyâzet ve mücâhede neticesinde sâlikte yerleşik hale gelen mânevî menzildir. Seyyid Ahmed er-Rifâî *Hâletü Ehli'l-Hakîka ma'allâh* (Hakikat Ehlinin Allah ile Olan Halleri) eserinde; vuslata eren büyük velîlerin hâllerini ve bu hâllerdeyken takınmaları gereken edep sınırlarını tahlil eder. Hakikat ehlinin ilk büyük durağı Fenâfillâh (Allah'ta yok olmak) makamıdır. Bu makamda sâlik, kendi iradesini Hak Teâlâ'nın iradesinde yok eder. Gözünün görmesi Hakk'ın nûruyla, kulağının işitmesi Hakk'ın kelâmıyla olur. Tıpkı ateşe atılan demirin ateş rengini alıp kızarması gibi; kul da ilâhî tecellîlerin rengine boyanır; ancak demir asla ateş olamaz (hulûl ve ittihad sapkınlığından tenzîh). Sırf fenâ halinde kalıp aklını kaybedenler 'Meczûb'dur; onlar halka rehber olamazlar. Hakiki kâmil mürşid ise fenâdan sonra 'Bekābillâh' (Allah ile bâkî olma) makamına dönen kimsedir. Bu makamda arif; kalbiyle Arş'ın Rabbini müşâhede ederken, bedeniyle halkın arasında şeriatın gereklerini yerine getirir ve insanları hakka davet eder. Zikir esnasında meydana gelen bayılmalar, ağlamalar ve feryatlar (Sekr / mânevî sarhoşluk hali); zayıf müridlerde sıkça görülür. Ancak Rifâî mektebinde asıl kemâlât 'Sahv' (mânevî uyanıklık ve ayıklık) halidir. İçinde okyanuslar kaynarken dışarıya bir damla bile taşırmayan, Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) metanet ve vakarını temsil eden sâlik en yüksek dereceye nâil olmuştur. Kudsî hadiste buyrulur: 'Kulum Bana en çok farz ibadetlerle yaklaşır; nafilelerle de yaklaşmaya devam eder, nihayet Ben onu severim.' Farzları terk edip nafilelerle velî olacağını zannedenler ahmaktır. Hakikat ehlinin kurbiyeti; beş vakit namazı vaktinde kılmak, haramlardan kaçınmak ve ardından seher vakitlerinde nafile ibadetlerle kalbi tezyin etmektir. Rifâî hazretleri, mânevî sarhoşluk esnasında zâhiren şeriata aykırı sözler sarf edenlerin (şathiyyât) durumunu açıklar: Bu sözler vecd anında istemsizce çıkmışsa mâzur görülebilir; fakat uyanıkken bu sözleri tekrar etmek küfürdür. Hakiki velî daima edep kalesinde kalır ve şeriatın zâhirî lafızlarına hürmet gösterir. Hakikat ehlinin hâli; hiçbir dünyevî menfaatle sarsılmayan, kınayıcının kınamasından korkmayan mutlak bir teslimiyet ve ilâhî muhabbettir. Sihravemen Hâlet Külliyatı; sâliklere seyr-i sülûk menzillerinde pusula olacak kudsî ölçüleri sunmaktadır.Fasıl I: Hakikat Ehlinin Halleri Nedir? Hâl ve Makam Tefriki
Fasıl II: Fenâfillâh: Kendi Varlığından Geçip Hakk'ta Fâni Olmak
Fasıl III: Bekābillâh: Ayık Başa Dönüş ve Halkı İrşad
Fasıl IV: Vecd, Sekr ve Sahv Dengesi
Fasıl V: Kurbiyet Menzilleri: Kurb-i Ferâiz ve Kurb-i Nevâfil
Fasıl VI: Şathiyyât Tehlikesi ve Hallâc-ı Mansûr Uyarısı
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Allah İle Birlikte Olmanın Ebedî Huzuru
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.