Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi

Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu

Fasıl I: Rifâiyye'de Zikrin Yeri: Cehri ve Hafi Zikir Kemâlâtı

Rifâiyye mektebinde zikir; nefsin pasını söken en keskin zımpara ve kalbi dirilten âb-ı hayattır. Rifâîler hem ferdî olarak hafî (gizli) zikre hem de halka halinde cehrî (açık/sesli) zikre büyük ehemmiyet verirler.

Cehrî zikir meclislerinde okunan 'Hayy', 'Hû', 'Dâim', 'Kāim' nidaları; dervişlerin aurasını süflî ağırlıklardan arındırıp melekûtî bir vecd girdabı oluşturur.

Fasıl II: 12 Esmâ-i Kudsiyye Nizamı

Seyyid Ahmed er-Rifâî hazretleri seyr-i sülûkü 12 büyük Esmâ-i İlâhiyye üzerine bina etmiştir. Bu esmâlar sâlikin nefis mertebelerine göre sırayla tâlim edilir:

  1. Lâ ilâhe illallâh (Nefs-i Emmâre'nin tezkiyesi)
  2. Allâh (Nefs-i Levvâme'nin terbiyesi)
  3. Hû (Nefs-i Mülhime'nin inkişafı)
  4. Hak (Nefs-i Mutmainne'nin sekîneti)
  5. Hayy (Nefs-i Râziye'nin dirilişi)
  6. Kayyûm (Nefs-i Merdiyye'nin kıyamı)
  7. Kahhâr (Zulmânî perdelerin kahrı)
  8. Fettâh (Gayb kapılarının fethi)
  9. Vehhâb (İlâhî ihsanların celbi)
  10. Kuddûs (Letâiflerin takdîsi)
  11. Bâkî (Fenâdan bekāya intikal)
  12. Vedûd (Mutlak muhabbetullah vuslatı)

Fasıl III: Nefsin Yedi Mertebesinde Zikrin Tesiri

Nefs-i Emmâre'den Nefs-i Kâmile'ye kadar olan 7 mertebede; her esmâ nefsin bir hastalığını tedavi eder. 'Lâ ilâhe illallâh' putları yıkar, 'Allâh' kalbe nûr doldurur, 'Hû' sâlike kendi yokluğunu tattırır.

Bu mertebeleri bir kâmil mürşidin nezareti olmadan aşmaya çalışanlar mecnun veya sapkın olabilirler.

Fasıl IV: Beş Letâif ve Arşî Noktalar

İnsanın göğsünde beş rûhânî merkez (Letâif-i Hamse) bulunur: Kalp, Ruh, Sır, Hafî ve Ahfâ. Zikir çekerken bu noktaların odaklanması ve esmânın nuruyla tutuşturulması usûlü tafsilatıyla izah edilir.

Letâifler zikretmeye başladığında insan uyurken bile vücudu kesintisiz zikrullâh halinde kalır.

Fasıl V: Zikrin Âdâbı: Taharet, Kıble, Rabıta ve Huşû

Rifâî zikrinin dört direği vardır: Beden ve mekân temizliği, kıbleye yönelerek diz üstü oturmak, mürşid-i kâmilin rûhâniyetine rabıta ile bağlanmak ve kalpte sadece Allah'ın azametini tefekkür etmek.

Bu edeplere riayet edilmeden çekilen zikirler dilden öteye geçmez.

Fasıl VI: Sayıların Sırrı ve Ebced Dengesi

Rifâî mektebinde esmâların ebced sayılarına hürmet edilir; ancak sayı asla gayenin önüne geçmez. Hazret buyurur: 'Asıl olan sayının çokluğu değil, tek bir 'Allâh' derken kalbin titremesidir.'

İhlasla söylenen bir zikir, gafletle çekilen yüz bin zikirden daha makbuldür.

Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: 'Kalpler Ancak Allah'ın Zikriyle Mutmain Olur'

Ra'd Sûresi 28. âyetinin tecellîsi: Bütün dünya lezzetleri, makamlar ve servetler kalbin açlığını doyuramaz. Kalbin yegâne gıdası ve ilacı Zikrullâh'tır.

Sihravemen Esmâ Zikri Külliyatı; kalpleri arındıran bu melekûtî reçeteyi hakikat taliplilerine emanet eder.

auto; display:grid; grid-template-columns:repeat(auto-fit, minmax(240px, 1fr)); gap:35px; margin-bottom:35px;">

SİHRAVEMEN

Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.

📍 Trabzon, Türkiye

Kurumsal & Yasal

Kütüphane & Portallar