Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. âyet-i kerîmesi), İ
Arapça 'vakfe' kökünden gelen 'Vukûf'; durmak, beklemek, idrak etmek, bir hakikatin farkına varmak ve derinlemesine kavramak demektir. Tasavvufta ise sâlikin şuursuzca, papağan gibi zikir yapmasını engelleyen zihnî ve kalbî teftiş mekanizmasıdır. Şâh-ı Nakşibend hazretleri; Hâcegân'ın 8 esasına bu üç vukûf kuralını ilave ederek, zikri mekanik bir tekrar olmaktan çıkarıp şuurlu bir melekûtî miraca dönüştürmüştür. Vukûf-ı Zamânî; sâlikin her iki veya üç saatte bir, hatta her an kendi iç dünyasına dönerek şu muhasebeyi yapmasıdır: 'Ben şu geçen zaman diliminde Hak ile miydim, yoksa gaflet içinde mâsivâya mı daldım?' Şayet o an şükür ve huzur içinde geçmişse hamdeder; şayet gaflet ve günah bulaşmışsa derhal istiğfar ile kalbini temizler. Bu meleke, insanı ömrün her saniyesini altın gibi değerlendiren bir zaman sarrafı kılar. Vukûf-ı Adedî; Nefy ü İsbât ('Lâ ilâhe illallâh') zikri çekilirken, her bir nefeste zikredilen adedin tek sayı (viter: 3, 5, 7, 9, 21...) olmasına dikkat edilmesidir. Cenâb-ı Hak tektir ve teki sever ('İnnallâhe vitrun yuhibbü'l-vitr'). Buradaki gaye sayıya tapınmak değil; zihnin dağınıklığını önlemek ve teklik mîzânı üzerinden Vâhid ve Ehad olan Allah'a kilitlenmektir. Vukûf-ı Kalbî; zikir esnasında ve günlük hayatta aklın sürekli göğsün sol tarafındaki kalbe teveccüh etmesidir. Dille veya zihinle 'Allah' denirken, kalbin bundan habersiz olması zikrin ruhunu öldürür. Vukûf-ı kalbî sayesinde sâlik; kalbinin her an Arş'ın sahibine secde ettiğini müşâhede eder ve kalpte hiçbir dünyevî muhabbete yer bırakmaz. Zamanı kontrol altına alan (Zamânî), zikirde konsantrasyonu sağlayan (Adedî) ve kalbi diri tutan (Kalbî) bir sâlik; tasavvufun en yüce meyvesi olan 'Huzûr-ı Dâimî'ye (Kesintisiz İlâhî Huzur) ulaşır. Bu mertebedeki bir velî uyurken de, yemek yerken de, konuşurken de kalben Hakk'tan bir milisaniye dahi gafil kalmaz. Zihni sürekli geçmiş pişmanlıkları ve gelecek kaygıları arasında savrulan modern insan için Üç Vukûf; muazzam bir zihnî detoks ve dinginlik kaynağıdır. Şeytanın attığı vesvese okları, vukûf halindeki bir kalbin melekûtî kalkanına çarparak anında un ufak olur. Şâh-ı Nakşibend buyurur ki: 'Bizim yolumuzda zaman erir, mekân darlığı kalkar; sâlik vukûf ile zamandan sıyrılıp ezel ve ebedin sahibine vasıl olur.' Üç vukûf, fâni anları baki hazinelere dönüştürme sanatıdır. Sihravemen Vukûf Külliyatı; bu zaman üstü disiplini zihin ve ruh terbiyesinde bir meşale olarak takdim eder.Fasıl I: 'Vukûf' Ne Demektir? Manevî Duraklama ve Teftiş
Fasıl II: Vukûf-ı Zamânî: Vaktin Hesabını Vermek
Fasıl III: Vukûf-ı Adedî: Zikirde Sayıların Gizli Hendesesi
Fasıl IV: Vukûf-ı Kalbî: Et Parçasından Arş'a Uzanmak
Fasıl V: Üç Vukûfun Birleştiği Zirve Nokta: 'Huzûr-ı Dâimî'
Fasıl VI: Psikolojik Odaklanma ve Vesveseleri İptal Gücü
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Şâh-ı Nakşibend'in Zamansızlık Boyutu
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.