Hazret-i Şâh'ın Menâkıbı ve Sohbetleri: Tevâzû, Hizmet ve Şeriat Omurgası

Fasıl I: Kasr-ı Ârifân'dan Yükselen Nûr

Şâh-ı Nakşibend Muhammed Bahâüddîn el-Buhârî (k.s.); 1318 yılında Buhara yakınlarındaki Kasr-ı Hinduvân (sonradan Kasr-ı Ârifân) köyünde dünyaya teşrif etmiştir. Çocukluğundan itibaren üzerinde melekûtî bir heybet ve cezbe müşâhede edilmiştir.

Dedesi onu Hâce Muhammed Baba Semmâsî hazretlerinin meclisine götürmüş, Semmâsî onu manevî evlatlığa kabul ederek terbiyesini halifesi Seyyid Emîr Külâl'e ısmarlamıştır.

Fasıl II: Yedi Yıllık Nefis Kırma Çilesi: Hizmet Makamı

Hazret-i Şâh seyr-i sülûkunda nefsin kibrini kökünden kazımak için mürşidinin emriyle yedi yıl boyunca akıl almaz bir tevâzû hizmetinde bulunmuştur:

• Yıllarca Buhara sokaklarındaki yaralı, uyuz ve kimsesiz köpeklere, hayvanlara hizmet etmiş, onların yaralarını sarmıştır.
• İnsanların geçtiği yollardaki taşları, dikenleri ve pislikleri temizlemiştir.
• Hastalara, düşkünlere ve cüzzamlılara karşılıksız hizmetkârlık yapmıştır.

Nefsi öyle kırılmıştır ki; 'Buhara sokaklarındaki köpekler benden üstündür' diyecek derecede fenâ ve mahviyet makamına ermiştir.

Fasıl III: 'Nakşibend' Unvanının Sırrı: Kalbe Nakşedilen Tevhid

'Nakşibend'; nakış yapan, mühür vuran demektir. Hazret-i Şâh'a bu unvanın verilmesi; kumaş nakışçısı olmasından değil, kesintisiz hafî zikir ile talebelerinin kalbine 'Lâ ilâhe illallâh Muhammedü'r-Resûlullâh' nakşını silinmez bir melekûtî mühür gibi basmasındandır.

Onun meclisine bir kez giren bir kimsenin kalbi, ömrünün sonuna kadar o kudsî nakşın tesirinden kurtulamazdı.

Fasıl IV: Kerameti Gizleme Edebi: 'İstikamet Kerametten Üstündür'

Şâh-ı Nakşibend hazretleri havada uçmak, suda yürümek gibi olağanüstü kerametlere zerre kadar kıymet vermezdi. Kendisinden keramet isteyenlere şöyle buyururdu:

'Kuş havada uçar, balık suda yüzer, şeytan bir anda şarktan garba gider. Bunlar hüner değildir. Asıl keramet; haramların kaynadığı bir dünyada dosdoğru şeriat üzere yaşamak, haram lokma yememek ve kul hakkına girmemektir.'

Fasıl V: Enîsü't-Tâlibîn ve İrfan Sohbetleri

Talebesi Salâhaddîn b. Mübârek el-Buhârî'nin derlediği *Enîsü't-Tâlibîn ve Uddetü's-Sâlikîn* (Tâliplerin Dostu); Hazret-i Şâh'ın sohbetlerini ve hikmetlerini kaydeden en sahih kaynaktır.

Eserde Hazret-i Şâh: 'Bizim yolumuz sohbet yoludur; halvette şöhret afeti vardır, sohbette ise cemiyet ve bereket vardır' buyurarak dervişleri kardeşlik ve muhabbete çağırmıştır.

Fasıl VI: Vefâtı, Kasr-ı Ârifân Türbesi ve Mânevî Hâmiliği

Şâh-ı Nakşibend hazretleri 1389 senesinde 73 yaşında iken Kasr-ı Ârifân'da dâr-ı bekāya irtihal etmiştir. Türbesi asırlardır İslâm dünyasının dört bir yanından gelen ariflerin, meliklerin ve mazlumların ziyaretgâhıdır.

Onun türbe-i şerîfesine adım atan kimse, havadaki kesif melekûtî sekîneti ve huzur nûrunu bizzat hisseder.

Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Sünnet-i Seniyye Kalesinde Dimdik Durmak

Hazret-i Şâh son nefesinde müridlerine vasiyet etti: 'Bizim yolumuzdan kıl kadar ayrılan bizden değildir. Yolumuz baştan sona Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) sünnetine ittibâdan ibarettir.' Nakşibendî irfânı, sünnet kalesinin en sadık muhafızıdır.

Sihravemen Şâh-ı Nakşibend Külliyatı; bu kudsî ahlâkı çağımızın hakikat sevdalılarına kılavuz kılar.