Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. âyet-i kerîmesi), İslâm metafiziğinde ve hava
Malatya Soğanlı köyünden Mısır Ezher kürsülerine, Elmalı dergâhından Bursa Ulu Camii'ne ve oradan Limni Adası'nın zindanlarına uzanan bir destandır Niyâzî-i Mısrî'nin hayatı. O, Hak bildiğini padişahların sarayında bile haykırmaktan çekinmeyen, haksızlığa ve zulme boyun eğmeyen celâdetli bir mürşid-i kâmildi. Tasavvufta 'Şathiyye'; arifin ilâhî vecd ve sekr (mânevî sarhoşluk) anında, aklın ve zâhirî kelimelerin dar kalıplarına sığmayan melekûtî hakikatleri haykırmasıdır (Hallâc-ı Mansûr'un 'Ene'l-Hak' demesi gibi). Mısrî'nin bazı şiirlerinde ve risâlelerinde geçen şathiyyeler; zâhir ulemâsı tarafından anlaşılamamış ve onun küfürle itham edilmesine yol açmıştır. 17. yüzyıl Osmanlısında tekkelere, zikre, tasavvufa ve mûsikîye düşman olan mutaassıp 'Kadızâdeliler' fırkası ile Mısrî hazretleri arasında kıyasıya bir fikrî mücadele yaşandı. Mısrî, İslâm'ın kuru bir şekilcilik ve taassuptan ibaret olmadığını; kalbî aşk ve irfan olmadan dinin içinin boşalacağını cesaretle savundu. Mısrî hazretleri önce Rodos'a, ardından iki kez Yunanistan açıklarındaki Limni Adası'na sürgüne gönderildi. İkinci sürgününde yaşlı ve hasta haliyle adanın kalesinde ağır bir hücreye hapsedildi. Ancak Hazret bu zindanı bir çilehâne ve cennet bahçesine dönüştürdü; ada halkı ve gardiyanlar bile onun mânevî tasarrufuna teslim oldular. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) buyurmuştur: 'İnsanların en çok belaya uğrayanları peygamberler, sonra velîler, sonra derecelerine göre diğer mü'minlerdir.' Mısrî hazretleri bu çileleri sevgilinin hediyesi olarak gördü: diyerek kendisine kötülük edenlere bile beddua etmedi, hepsini ilâhî cilvenin birer aleti bildi. 1694 yılında Limni Adası'nda Hakk'a vuslat eden Hazret-i Pîr, adada defnedildi. Türbesi asırlar boyunca bir ziyaretgâh ve şifâ ocağı oldu. Osmanlı tebaası deniz seferine çıkan gemilerle Limni açıklarından geçerken Hazret'in rûhâniyetine Fâtihalar gönderirdi. Niyâzî-i Mısrî'nin hayatı; hakikat yolunun güllük gülistanlık bir bahçe değil, ateşten bir nehir olduğunu öğretir. O ateşe giren İbrâhim misali yanmaz; nûr olup parıldar. Sihravemen Mısrî Külliyatı; bu büyük kutbun çile ve zafer dolu mirasını hürmet ve tazimle yâd eder.Fasıl I: Çileyle Yoğrulmuş Bir Kutub: Niyâzî-i Mısrî'nin Hayatı
Fasıl II: Şathiyyât Nedir? Vecd Anında Söylenen Esrarlı Sözler
Fasıl III: Kadızâdeliler Taassubu ve Mısrî'nin Mücadelesi
Fasıl IV: Birinci ve İkinci Limni Sürgünleri (1677 ve 1692)
Fasıl V: 'Niyâzî'nin Gülü Hâr Oldu': İptilâ Sırrı
'Bize cefa eden dosttur / Bize vefa eden dosttur'
Fasıl VI: Limni Türbesi ve Ebedî İstirahatgâh
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Çileden Doğan Ebedî Nûr
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.