Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. âyet-i kerîmesi), İslâm metafiziğinde v
1244 yılında Şemseddin Muhammed b. Alî b. Melik-dâd et-Tebrîzî Konya'ya ayak bastığında; Mevlânâ medresede yüzlerce talebeye fıkıh ve tefsir dersi veren büyük bir İslâm âlimiydi. Şems ile Şeker-fürûşân Hanı önünde karşılaşmaları, dünya irfan tarihinin en büyük mânevî infilakını başlattı. Şems, Mevlânâ'nın kitaplarındaki kuru ilmi kaldırıp attı ve ona kalpteki diri nûru gösterdi. Mevlânâ artık müderris değil; aşk ateşinde yanan bir pervane, cezbe deryasında bir mecnûn oldu. Mevlânâ'nın cezbe halinde söylediği lirik gazeller ve rubailerden müteşekkil olan *Dîvân-ı Kebîr* (Büyük Dîvân) veya *Dîvân-ı Şems-i Tebrîzî*; yaklaşık 40.000 beyit ve 3.500 gazelden oluşur. Mevlânâ çoğu gazelinin mahlasında kendi adını değil, aşk aynası olan 'Şems-i Tebrîzî'nin adını kullanmıştır; zira kendisini Şems'in nurunda tamamen fâni kılmıştır. Dîvân-ı Kebîr bir mantık kitabı değil; vecdin, sekrin (mânevî sarhoşluk) ve aşk sarhoşluğunun terennümüdür. Burada kelimeler kalıplarını kırar, mûsikîleşir ve semâın ritmine dönüşür. Mevlânâ bu beyitlerde varlığın çokluğunu (kesret) unutmuş, doğrudan doğruya cemâl-i mutlakın temaşasında gark olmuştur. Şems-i Tebrîzî'nin Konya'dan kayboluşu (veya şehid edilişi), Mevlânâ'yı tarifsiz bir hicran ve firkat ateşine düşürdü. Şam sokaklarında aylarca Şems'i arayan Mevlânâ, sonunda şu muazzam idrake ulaştı: 'Şems'i arıyordum ama gördüm ki ben oyum, o da ben! Artık arayacak bir şey kalmadı; o bende zâhir oldu.' Dîvân-ı Kebîr içinde yer alan binlerce rubai; tasavvuf aforizmalarının en yoğun halleridir. 'Gel, gel, ne olursan ol yine gel...' çağrısıyla sembolleşen kucaklayıcı tevhid dili, bu rubailerde kristalleşir. Her bir dörtlük, kalbe saplanan bir aşk oku ve gaflet uykusunu yırtan bir şimşektir. Dîvân gazellerinde ölüm, ayrılık, mezar veya çürüme korkusu yoktur. Aşk denizine dalan damla, artık deniz olmuştur; denizin içinde damla aranmaz. Mevlânâ 'Ben öldüğümde mezarımı yerde aramayınız; benim mezarım ariflerin gönüllerindedir' diyerek fenâfillâh sırrını ölümsüzleştirmiştir. Dîvân-ı Kebîr; asırlardır gönlünde hakiki aşk ateşi tutuşan sâliklerin, dervişlerin ve ariflerin tükenmez gıdasıdır. Sihravemen Dîvân-ı Kebîr Külliyatı; bu kudsî ateşin kıvılcımlarını kalbinde aşk arayanlara ulaştırır.Fasıl I: Şems-i Tebrîzî'nin Konya'ya Gelişi ve Büyük İnfilak
Fasıl II: Dîvân-ı Kebîr'in Mahiyeti ve Hacmi
Fasıl III: Cezbe, Vecd ve İstiğrâk Mertebeleri
Fasıl IV: Şems'in Kayboluşu ve Firkat Ateşi
Fasıl V: Rubâiyyât: Dörtlüklerdeki Aşk İncileri
Fasıl VI: Fena ve Bekâ Sırrı: Vahdet Denizi
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Yanan Gönüllerin Sonsuz Terennümü
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.