Mârifetullah ve Fıtrat: Peygamber Ulaşmasa Dahi Allah'ı Bilme Mesuliyeti

«Ben cinleri ve insanları ancak Bana kulluk (ve mârifet) etsinler diye yarattım» sırrınca, varoluşun en yüce gayesi Zât-ı Bârî'yi bilmek ve tanımaktır.

Her insan İslâm fıtratı üzere doğar. Kalbin derinliklerinde mutlak bir kudrete sığınma, dua etme ve O'na minnet duyma arzusu doğuştan kodlanmıştır.

Gökyüzünün direksiz duruşu, mevsimlerin intizamı, anne karnındaki ceninin teşekkülü; her nizam bir nâzımı, her sanat bir sanatkârı haykırır.

Hiçbir tebliğin ulaşmadığı bir dağda yaşayan kimse dahi, aklını kullanarak göklerin ve yerin sahipsiz olamayacağını, bir Yaratan'ın var olduğunu bilmek mecburiyetindedir.

Anne babadan duyma taklit imanı zayıftır, şüphe rüzgârlarıyla sarsılabilir. İlim ve tefekkürle elde edilen tahkîkî iman ise sarsılmaz dağlar gibidir.

Kelâmî istidlâl aklı ikna eder; zikir ve takvâ ise kalbi doyurur. Mâtürîdî geleneğinde ilim ile takvâ etle tırnak gibidir.

Rabbini hakkıyla tanıyan kul, dünyada hiçbir şeyden korkmaz, hiçbir şeye kul olmaz; mutlak istignâ ve rûhî hürriyete kavuşur.