Fasıl I: Kalbü'l-Kur'ân: Yâsîn Suresi'nin Melekûtî Nüvesi ve Hayat Nefhası

Fahr-i Kâinat Efendimiz Hazret-i Muhammed Mustafâ'nın (s.a.v.) "Her şeyin bir kalbi vardır; Kur'ân'ın kalbi de Yâsîn'dir" hadîs-i şerîfi, bu mübârek surenin vahyî hiyerarşideki merkezî ve diriltici konumunu beyan eder. Beden için kalp ne ise, 114 sureden müteşekkil mushaf-ı şerif için Yâsîn Suresi de odur. Kalp, kanı ve hayatî cevheri bütün uzuvlara pompalayarak cismanî diriliği sağladığı gibi; Yâsîn Suresi de ilahî kelâmın tevhid, nübüvvet, meâd (ahiret) ve haşr hakikatlerini ihtiva eden melekûtî nurunu bütün âyetlere ve varlık mertebelerine nefh eder.

Havas ve ledün ilminde Yâsîn Suresi, 'el-Mu'amme' (bütün hayırları kuşatan) ve 'el-Müdâfi'a' (her türlü şer ve musibeti defeden) olarak anılır. İmam Gazâlî'nin İhyâu Ulûmi'd-Dîn'de ve İmam el-Bûnî'nin Şemsü'l-Maârifü'l-Kübrâ'sında zikredildiği üzere, Yâsîn kelimesi Seyyidü'l-Enbiyâ Efendimiz'in en ulu isimlerinden biridir. 'Yâ' nidâ harfi, 'Sîn' ise Sırr-ı Muhammedî ve İnsân-ı Kâmil mertebesidir. Sure, ezelî kelâmın doğrudan Resûlullah'ın hakikatine hitabıyla başlar.

Ölüm döşeğindeki müminlerin yanında Yâsîn okunmasının emredilmesi, bu surenin ruhun cisim kafesinden melekût âlemine urûc ederken berzah perdelerini nurlandırması ve sekarât-ı mevt hararetini teskin etmesindendir. Yâsîn'in tilavetiyle birlikte inen sayısız melekût hâdimi, can boğaza geldiğinde şeytanın vesvese tuzaklarını paramparça ederek kulun hüsn-i hâtime ve iman selâmeti ile ahirete intikal etmesine muhafızlık eder.

Fasıl II: Yedi Mübîn Sırrı: 83 Âyetin İçindeki Yedi Melekûtî Kapı ve Durak Mizanı

Yâsîn Suresi'nin havâssında en mühim tecelli mihrakı, sure boyunca 7 farklı âyetin nihayetinde tekrar eden 'Mübîn' (apaçık, izhar edici, hak ile bâtılı ayıran) lafz-ı şerifidir. Bu yedi durak; klasik havas usûlünde yedi semâvât tabakasına, haftanın yedi gününe, yedi ulu seyyâreye ve arşın yedi ruhanî seyyidine tekabül eden kozmik anahtarlardır.

يس ۞ وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ ۞ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ... سَلَامٌ قَوْلًا مِّن رَّبٍّ رَّحِيمٍ

Yedi Mübîn durakları şunlardır:

  1. 1. Mübîn (12. Âyet): "...Ve külle şey'in ahsaynâhü fî imâmin mübîn." (Her şeyi apaçık bir kütükte sayıp dökmüşüzdür.) - Levh-i Mahfûz ve kaderî mizan sırrı.
  2. 2. Mübîn (17. Âyet): "Ve mâ aleynâ ille'l-belâğu'l-mübîn." (Bizim üzerimize düşen apaçık tebliğden başkası değildir.) - Risâlet ve hakikatin izharı durağı.
  3. 3. Mübîn (24. Âyet): "İnnî izen lefî dalâlin mübîn." (O takdirde ben elbette apaçık bir sapıklık içinde kalırım.) - Nefsin bâtıldan teberrîsi ve istikamet durağı.
  4. 4. Mübîn (47. Âyet): "...İn entüm illâ fî dalâlin mübîn." (Siz ancak apaçık bir sapıklık içindesiniz.) - Hakk'ı inkar edenlerin gaflet perdesinin yırtılması.
  5. 5. Mübîn (60. Âyet): "...İnnehû leküm adüvvün mübîn." (Şüphesiz o şeytan sizin için apaçık bir düşmandır.) - Zulmânî düşmanlıklara ve iblis ordusuna karşı manevî zırh.
  6. 6. Mübîn (69. Âyet): "...İn hüve illâ zikrun ve Kur'ânün mübîn." (O ancak bir öğüt ve apaçık bir Kur'an'dır.) - İlahî kelâmın nuraniyet kalesine iltica.
  7. 7. Mübîn (77. Âyet): "...Fe-izâ hüve hasîmün mübîn." (Bir de bakarsın ki o apaçık bir hasım kesilmiştir.) - Mahlûkatın nankörlüğüne bedel Mevlâ'nın mutlak kudretine sığınma.

Kadim meşâyih, Yâsîn-i Şerîf'i her bir Mübîn durağına gelindiğinde başa dönerek katlamalı okuma (Daire-i Yâsîn usûlü) veya her Mübîn'de hususî duâ ve esmâ terkiplerini niyaz etme usulünü en tesirli hacet menfezi olarak tatbik etmiştir.

Fasıl III: "Yâ-Sîn" Hurûf-ı Mukattaa Açılımı ve Ebced Hendesesi

Sure-i Celîle'nin serlevhası olan 'Yâ-Sîn' (يس) lafzı, esrâr-ı hurûf meclisinde cihanşümul bir ebced hendesesine mâliktir. 'Yâ' (ي) harfinin ebced-i kebîr kıymeti 10, 'Sîn' (س) harfinin ebced-i kebîr kıymeti ise 60'tır. İkisinin cem'i 70 sayısını verir. 70 sayısı, İlahî sırların tekemmül ettiği, yetmiş bin nuraniyet perdesinin aralandığı ve kâinattaki melekûtî orduların mizanını temsil eden mukaddes bir adettir.

Bu iki harfin bast-ı hurûf (harf açılımı) usûlüyle telaffuzunun tahlili yapıldığında:

  • Yâ (ي - ا): Yâ (10) + Elif (1) = 11. (Hû ism-i şerifinin ebced karşılığı).
  • Sîn (س - ي - ن): Sîn (60) + Yâ (10) + Nûn (50) = 120. (İnsân-ı Kâmil mizanı).

11 ile 120'nin cem'i 131 adedini verir ki bu, Cenâb-ı Hakk'ın 'Selâm' (سلام = 131) esmâsının ebced kıymetine tam mutabıktır. Yâsîn Suresi'nin kalbinde yer alan 58. âyet-i kerîme "Selâmün kavlen min rabbin rahîm" (Rahîm olan Rab'den onlara bir söz olarak selâm vardır) âyetidir. Bu tevafuk, Yâsîn'in başından sonuna kadar selâmet, emân ve ilahî himaye zırhı olduğunu riyazî bir kesinlikle ispat eder.

Fasıl IV: "Selâmün Kavlen Min Rabbin Rahîm" Âyetinin İsm-i A'zam Dairesi

Yâsîn Suresi'nin 58. âyet-i celîlesi olan "Selâmün kavlen min rabbin rahîm" (سَلَامٌ قَوْلًا مِّن رَّبٍّ رَّحِيمٍ), arş-ı a'zamın altından cennet ehline bizzat Zât-ı Zülcelâl tarafından hitap edilen ezelî tecellidir. Tasavvuf ehli bu âyeti 'Kalbin de kalbi' makamı olarak tebcil eder.

Havas ilminde bu âyet-i kerîmenin ebced-i kebîr değeri 818'dir. 818 adedi, maddî ve mânevî her türlü felaketten, yangından, selden, zâlimlerin şerrinden, sihir ve haset oklarından kulu koruyan melekûtî bir surdur. Çaresiz kalınan bir belâ yahut şifasız zannedilen bir maraz karşısında bu âyetin 818 defa yahut bir mecliste 1479 defa tilaveti, melekût âleminde rahmet kapılarını fetheder.

İmam el-Bûnî, bu âyetin dairesini tanzim ederken şu hususu tembih eder: "Kim ki bu âyeti gecenin sülüs-i âhirinde (son üçte birinde) kalbini masivadan tecrid ederek 818 defa vird edinirse, rüyasında ve yakazasında ervâh-ı tayyibe ile müşahedeye erer, göğsü hikmet pınarlarıyla dolar ve hiçbir zâlim ona kötülük ulaştıramaz."

Fasıl V: Yâsîn-i Şerîf'in 4x4 Murabba Vefki ve Hıfz Dairesi Tanzimi

Yâsîn Suresi'nin havas hendesesindeki en tesirli zırhı, 'Selâm' esmâsı (131) ve 'Yâsîn' lafzı (70) ile terkip edilen 4x4 Murabba Vefk tanzimidir. Bu vefk, ateş, hava, su ve toprak unsurlarının harf ve sayı dengesini muhafaza eden kutlu bir tablodur.

٣٨٣١٣٤٢٨
٣٣٢٩٣٧٣٢
٣٠٣٦٢٧٣٨
٣٠٣٥٣٣٣٣

Vefkin satır, sütun ve köşegen toplamlarının her bir cihetten adil bir mizanla ulaştığı yekûn, melekût hâdimlerinin teshir dairesini teşkil eder. Bu vefk; temiz bir ceylan derisine yahut saf beyaz ipek kumaşa misk, safran ve gülsuyu mürekkebiyle sa'd bir saatte (Müşteri veya Şems saatinde) nakşedildiğinde, taşıyan kimse için kurşun geçirmez bir manevî kalkan ve fütûhât menfezi olur.

Vefkin etrafına Yâsîn Suresi'nin dört ana muhafız âyeti (1-5, 9, 58 ve 82-83. âyetler) sülüs hattıyla dâirevî olarak ketbedilir. 9. âyet olan "Ve cealnâ min beyni eydîhim sedden ve min halfihim sedden feağşeynâhüm fehüm lâ yübsirûn" (Önlerinden bir set, arkalarından bir set çektik de gözlerini perdeledik; artık göremezler) âyeti, düşmanların gözünü bağlayan ve şer odaklarını kör eden sedd-i a'zamdır.

Fasıl VI: Rızık Fütûhâtı, Hacetlerin Husulü ve Düşman Şerrinden Halas Tertipleri

Klasik havas müdevvenatında Yâsîn Suresi ile amel etmenin tecrübe edilmiş üç büyük usûlü mevcuttur:

  1. Kırk bir (41) Yâsîn Tertibi: Ağır bir borç yükü, mühim bir mahkeme, iftira yahut rızık darlığı ile imtihan olunan kimselerin tek bir mecliste veya yedi gün içinde 41 defa Yâsîn okumalarıdır. Her Mübîn durağında Cenâb-ı Hakk'a iltica edilir ve sonunda Fütûhât Duâsı niyaz olunur.
  2. Zulmü Defetme ve Düşmanı Kahretme Tertibi: Müminin canına, ırzına yahut dinine kasteden zâlim ve mütecavizlere karşı, 9. âyetin ebcedi olan 1101 adedi adedince gece yarısı okunmasıdır. Bu tertip nefis gayesiyle veya haksız yere asla icra edilemez; bilakis meşru müdafaa ve ilahî adalete sığınma niyetiyle ifa edilir.
  3. Şifa ve Sekînet Suyu: Yağmur veya zemzem suyuna 7 defa Yâsîn okunarak nefes edilmesi ve bu sudan marazlı yahut vesveseye duçar olmuş kimselere 21 gün boyunca sabah aç karnına içirilmesi, bedendeki zehirleri ve ruhtaki zulmetleri bi-iznillâh izale eder.

Fasıl VII: İmam el-Bûnî ve Gazâlî Nazarında Yâsîn İrfanı: Kalpten Kalbe Vuslat

Hüccetü'l-İslâm İmam Gazâlî, Yâsîn Suresi'nin zâhirî bir okumadan ibaret olmadığını, kulun bâtınî kalbi ile Kur'an'ın kalbi arasında kurulacak bir rezonans olduğunu beyan eder. Kişi Yâsîn okurken kendi kalbini haşr ve neşr sahnelerine arz etmeli; "E ve leyse'llezî haleka's-semâvâti ve'l-arda bi-kâdirin alâ en yahlüka mislehüm, belâ ve hüve'l-hallâku'l-alîm" (Gökleri ve yeri yaratan, onların benzerini yaratmaya kâdir değil midir? Elbette kâdirdir; O, hakkıyla yaratan ve her şeyi bilendir) âyetine geldiğinde mutlak aczini ikrar ederek 'Belâ' (Evet, Rabbim kâdirdir) nidâsıyla secdeye kapanmalıdır.

İmam el-Bûnî ise Şemsü'l-Maârif'te Yâsîn ruhanîlerinin ulvî melekût orduları olduğunu, bu sureye hürmetle ve helal lokma ile riyazet eden kimseye gayb âleminden feyiz ve ilham kapılarının açılacağını nakleder. Surenin son iki âyeti olan 'Kün fe-yekûn' (Ol der, o da hemen oluverir) ve 'Fe-sübhanellezî bi-yedihi melekûtü külli şey'in ve ileyhi türceûn' (Her şeyin melekûtu elinde olan Allah, noksan sıfatlardan münezzehtir ve siz O'na döndürüleceksiniz) âyetleri, varlığın melekût mülkiyetini Zât-ı Bârî'ye teslim eden en yüce tenzih makamıdır.

Sihravemen İlimler Akademisi Havâss ve Tefekkür Odası'nda cem edilen bu Yâsîn Külliyatı; taliplerine şekilcilikten uzak, tevhid ve ihlas eksenli bir manevî diriliş rehberi sunmaktadır.