Fasıl I: İmam el-Bûnî'nin Hayatı ve Şemsü'l-Maârif'in Menşei: Kadim Havas Mirası

İslam ezoterizm tarihinin, esrâr-ı hurûf ve vefk ilminin en büyük siması olan Ebû'l-Abbâs Ahmed İbn Ali el-Bûnî (v. 622/1225), Cezayir'in Bûne (Annâbe) şehrinde doğmuş; Tunus, Kahire, İskenderiye, Kudüs, Mekke ve Bağdat gibi ilim merkezlerinde devrin en büyük muhaddis, fakih ve mutasavvıflarından icazet almıştır. Onun telif ettiği Şemsü'l-Maârifü'l-Kübrâ (Büyük İrfan Güneşi), asırlar boyunca Doğu ve Batı dünyasında havas ilminin 'ana ansiklopedisi' kabul edilmiştir.

İmam el-Bûnî, eserinin mukaddimesinde havas ilminin büyücülük veya sihirbazlık olmadığını; bilakis kâinattaki kozmik nizamın, semavî feleklerin, harflerin sayısal frekanslarının ve Esmâ-i Hüsnâ'nın melekûtî tecellilerinin bir riyazî kanunlar manzumesi olduğunu açıklar. Bûnî Hazretleri bu sırları ehil olmayan, ahlâken ham ve nefsinin esiri kimselere açıklamayı haram kılmış, ilmin ancak takva, taharet ve tevhîd akidesiyle korunabileceğini tembihlemiştir.

Fasıl II: 28 Ay Menzili (Menâzilü'l-Kamer) ve 28 Arapça Harf Tekabüliyeti

Şemsü'l-Maârif kozmolojisinin ana ekseni, Ay'ın gökyüzündeki 28 Menzili (Menâzilü'l-Kamer) ile Kur'an'ın nazil olduğu 28 Arapça Harf arasındaki kusursuz tekabüliyettir. Ay, zodyak kuşağında her gece bir menzilde konaklar:

  • 1. Menzil (Şaratân - Elif): Koç burcunun ilk dereceleri; ateş tabiatlıdır. Cesaret, gayret ve yeni başlangıçlar menzili.
  • 2. Menzil (Butayn - Bâ): Bereket, büyüme ve tohumun filizlenmesi sırrı.
  • 3. Menzil (Süreyyâ - Cîm): Ülker yıldız kümesi; melekûtî nuraniyetin, rızık ve fütûhâtın en sa'd menzillerinden biri.
  • 4. Menzil (Deberân - Dâl): Celâlî tesirler; düşmanı bağlama ve şerri defetme menzili.
  • ... ve 28. Menzil (Batnü'l-Hût - Gayn): Balık burcunda hitam bulan, deryaların ve bâtınî keşiflerin menzili.

İmam el-Bûnî'ye göre her menzil, Cenâb-ı Hakk'ın o harfe emanet ettiği melekûtî bir frekansı yeryüzüne aktaran kozmik bir mercektir.

Fasıl III: Yedi Seyyâre (Gezegen) ve Günün 24 Saatinin Ruhanî Mizanı

Havas ilminde zaman çizgisel değil, dairesel ve ruhanîdir. Haftanın yedi günü ve günün 24 saati (12 gündüz, 12 gece), Keldânî Düzeni adı verilen gezegen hiyerarşisine göre taksim edilir: Zuhal, Müşteri, Merih, Şems, Zühre, Utarit, Kamer.

فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ۞ وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ

Pazar gününün ilk saati Güneş'e (Şems), Pazartesi Ay'a (Kamer), Salı Mars'a (Merih), Çarşamba Merkür'e (Utarit), Perşembe Jüpiter'e (Müşteri), Cuma Venüs'e (Zühre) ve Cumartesi Satürn'e (Zuhal) aittir. Her gezegen saati belirli bir ilahî esmânın ve melekût hâdiminin tasarrufundadır.

Fasıl IV: Sa'd ve Nahs Vakitlerin Tespiti: Zamanın Bâtınî Kimyası

İmam el-Bûnî, ameliyelerin muvaffakiyeti için zamanın Sa'd (Uğurlu / Bereketli) ve Nahs (Uğursuz / Ağır) veçhelerini tayin etmiştir:

  • Sa'd-ı Ekber (En Büyük Sa'd): Müşteri saatidir. Hacetlerin kabulü, rızık celbi, vefk tanzimi ve barış için en kutlu vakittir.
  • Sa'd-ı Asgar (Küçük Sa'd): Zühre saatidir. Sevgi, muhabbet, sanat ve kalbî teshir amellerine tahsis edilir.
  • Nahs-ı Ekber: Zuhal saati; nefis tezkiyesi, zâlimlerin şerrinden korunma ve manevî surlar çekme vaktidir.
  • Nahs-ı Asgar: Merih saati; düşmanı mağlup etmek ve hakkı müdafaa etmek için istimal edilir.

Bûnî Hazretleri; vaktin bâtınî kimyasına riayet etmeyen bir kimsenin, kış ortasında buğday ekip başak bekleyen gafil bir çiftçiye benzediğini ihtar eder.

Fasıl V: Felekî Daireler ve Kozmik Manyetizma: Vefklerin Enerji Merkezleri

Şemsü'l-Maârif'te zikredilen felek daireleri; harflerin ve sayıların kâğıt yahut levha üzerinde belirli bir dönme momentiyle yerleştirilmesidir. Vefk bir manyetik akü gibi çalışır:

Merkezde 'Kutup' (el-Kutub) hanesi yer alır; etrafında melekût seyyidlerinin isimleri, en dış çemberde ise koruyucu âyet-i kerîmeler nakşedilir. Bu tanzim, gökyüzündeki gezegenlerin Güneş etrafındaki dönüş hendesesini yeryüzüne indirerek mekânda kesintisiz bir melekûtî rezonans üretir.

Fasıl VI: Madenler, Taşlar ve Tütsülerin Eşleşmesi: Kesafetten Letafete Simya

Havas ilminde melekûtî nurların maddeye bağlanabilmesi için yeryüzü unsurlarından faydalanılır. Her gezegenin bir madeni, taşı ve kokusu vardır:

GezegenMadenTaşBuhur (Tütsü)
Güneş (Şems)AltınYakut / KehribarMisk, Sandal, Ud
Ay (Kamer)Gümüşİnci / AkikKâfûr, Günlük
Jüpiter (Müşteri)KalayZümrüt / FiruzeLübân-ı Zeker, Amber
Venüs (Zühre)BakırLapis / KuvarsCâvî, Karanfil

Tütsü yakılması, ortamdaki kesif ve habis ruhanîleri uzaklaştırarak ulvî melekût ordularını meclise celbeden latif bir vasıtadır.

Fasıl VII: Bâtıl Hurafelerden Arındırılmış İrfânî Tenzih: Tevhîd ve Takva Çizgisi

İmam el-Bûnî'nin mirası asırlar içinde cahil cinci ve büyücülerin elinde tahrif edilmiş, şirke ve istismara alet edilmek istenmiştir. Oysa Bûnî Hazretleri eserinin her bâbında tevhîdi haykırır:

"Tesir eden ne harftir, ne sayıdır, ne de gezegendir! Fâil-i Mutlak ancak ve ancak Allah Teâlâ'dır! Harfler ve saatler, Hakk'ın kâinata koyduğu nizamın perdeleridir." Sihravemen İlimler Akademisi'nde neşredilen bu külliyat; Şemsü'l-Maârif'i bâtıl hurafelerden ayıklayarak İslam'ın saf tevhîd akidesi ve akademik ilimler zeminine oturtmaktadır.