Fasıl I: Hırz-ı Yemânî'nin Kudsî Menşei ve Seyfî Vird Metafiziği
Hz. Ali (k.v.) Efendimiz'e nispet edilen ve İslâm havas müdevvenâtında 'Dua-i Seyfî' (Kılıç Duası) olarak şöhret bulan Hırz-ı Yemânî; zâhirî kılıçların kesemediği mânevî düğümleri kesip atan, mazlumların sığınağı ve arşın celâl sütunlarını harekete geçiren kudsî bir münâcâttır.
Bu dua, Yemânî hükümdarının zalim düşmanlarına karşı Resûlullah'ın (s.a.v.) talimi ve Hz. Ali'nin telkiniyle zafer bulması hadisesine dayanır. Seyfî vird, kulun kendi benliğini ve öfkesini aradan çıkarıp sırf adalet-i ilâhiyye kılıcına sarılması makamıdır.
Fasıl II: İsm-i A'zam Terkipleri ve Celâlî Esmâların Hiyerarşisi
Hırz-ı Yemânî'nin metninde gizlenmiş İsm-i A'zam harfleri; 'Allâhümme ente'l-melikü'l-hakkullezi lâ ilâhe illâ ente' tevhidi ile başlar. Metin boyunca Celâlî, Kahhârî ve Azamet sıfatları iç içe örülerek okunur.
Bu isimlerin Cemel-i Kebîr ebced tutarları, zâlimlerin kalplerine melekûtî bir heybet ve ru'b salarak onların hile ve komplolarını kendi aleyhlerine çevirir (Redd-i Âdâ).
Fasıl III: Sayısal Mîzan ve Kudsî İstiâze Formülleri
Dua-i Seyfî'nin her bir bendinde yer alan kelime ve harf sayıları, felekler nizamındaki melekût ordularının saflarına tekabül eder. Özellikle metindeki tehlil, tekbir ve istigâse cümleleri, kozmik bir kalkan frekansı neşreder.
Bu mîzan, ameli icra eden kimsenin etrafında görünmez bir nur halesi oluşturarak hem cinnî ifritlerin hem de insî düşmanların menfi tesirlerini etkisiz kılar.
Fasıl IV: Dâire-i Seyfiyye Hendesesi ve Kılıç Mührü Çizimi
İmam Ahmed el-Bûnî'nin Şemsü'l-Maârif'inde ve kadîm Mağrip yazmalarında tarif edilen Dâire-i Seyfiyye, Zülfikâr motifinin dairesel ve sekizgen köşebentlerle birleştiği kudsî bir geometridir.
Dairenin merkezine İsm-i A'zam ve 'Lâ fetâ illâ Alî lâ seyfe illâ zülfikâr' mührü işlenir; muhitine ise Seyfî duanın ser-levha âyetleri safran ve gül suyu ile nakşedilir.
Fasıl V: Yüz Melekût Hâdimi ve Azamet Ordularının Sevk Nizamı
Hırz-ı Yemânî tilavet olunduğunda, arşın celâl melekleri ve ruhanî süvarileri mecliste hazır bulunurlar. Bu melekûtî muhafızlar, amel sahibine yönelmiş bütün büyüleri, bağlamaları ve haksız saldırıları melekûtî kılıçlarla parçalarlar.
Okuyucunun hanesine sarsılmaz bir sekîne ve melekûtî emniyet nâzil olur.
Fasıl VI: Amelî Âdâb, Eşref Saatleri ve Buhûr-ı Seyfî
Dua-i Seyfî'nin okunması hususi bir taharet ve takvâ gerektirir. Salı günü Merih saatinde veya Cuma gecesi teheccüd vaktinde kıbleye yönelerek okunması efdaldir.
Amel esnasında lübân-ı zeker ve kırmızı sandal (sandal-ı ahmer) tütsülenerek melekûtî feyzin intikali kolaylaştırılır.
Fasıl VII: Havas Fıkhı, İrfânî Tahzîrât ve Mazlûmiyet Zarureti
Şeyh-i Ekber İbnü'l-Arabî ve Şâzelî meşâyihinin en mühim ihtarı: 'Dua-i Seyfî haksız yere veya nefsin intikam hırsı için okunursa, kılıç döner okuyanın kendi kalbine saplanır.'
Kişi mutlaka mazlum olmalı, hakkı tecelli ettirmek için sırf rızâullâh niyetiyle okumalıdır. Hakiki kılıç, nefsin hevasını kesen takvâ kılıcıdır.