Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi

Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. âyet-i kerîmesi), İslâm metafiziğinde ve havas ilminde tevhid akidesinin, ilahî hâkimiyetin ve arş kürsüsünün en muhkem sırrıdır. Bu âyet, Cenâb-ı Hakk'ın zâtını, sıfât-ı sübûtiyyesini ve kâinatı her an kabza-i tasarrufunda tutan mutlak kayyûmiyetini ilan eden ilahî bir manifestodur.

Âyetü'l-Kürsî'de geçen 'Kürsî' mefhumu; mahlûkatın aklını hayrette bırakan öyle bir azamettir ki hadis-i şeriflerde yedi kat gök ve yeryüzünün, Kürsî'nin yanında uçsuz bucaksız bir çöle atılmış küçücük bir yüzük halkası gibi kaldığı beyan edilmiştir. Kürsî ise Arş-ı Âzam'ın yanında aynı nisbettedir. Bu âyet, arşın ve kürsünün nurani frekansını yeryüzüne indiren ve okuyan kulun etrafında melekûtî bir koruma çemberi oluşturan mukaddes bir nûr zırhıdır.

Tasavvuf ve havas ehli, Âyetü'l-Kürsî'yi kalbin şirkten, şüpheden ve vesveseden arınmasında en tesirli vird kabul etmiş; bu âyetin her kelimesinin arşın sütunlarına asılı kandiller gibi parıldadığını ve zikreden kalbi doğrudan İlahî huzura bağladığını şerh etmiştir.

Fasıl II: Sayısal Mimari: 50 Kelime, 170 Harf ve Ebced-i Kebîr/Sagîr Mizanı

Âyetü'l-Kürsî, harf ve kelime geometrisi bakımından kusursuz bir matematiksel mizan üzerine bina edilmiştir. Âyet tam 50 kelimeden (bağlaç ve zamir sayımlarına göre 50 lafız) ve 170 harften teşekkül eder. Bu 50 kelimenin her birinde Cenâb-ı Hakk'ın cemâl ve celâl tecellileri gizlidir; klasik havas rivayetlerinde her kelimeye müekkel bir melekûtî muhafızın bulunduğu bildirilmiştir.

Âyetin harf sayısı olan 170, havas ilminde başlı başına bir anahtar sayıdır. 170 sayısı; ebced-i kebîrde 'Kâfî' (Yeten, kâfi gelen / 111) ve 'Muhît' (Kuşatan / 67) esmâlarının toplamına ve ilahî kudretin kâinatı ihata edişine işaret eder. 170 defa Âyetü'l-Kürsî okumak, harflerinin adedince ilahî nûru celbeden en mûtemet havas ölçüsüdür.

Âyetin tamamının ebced-i kebîr tutarı hesaplandığında çıkan sayısal değer, büyük havâssın vefk matrislerinde 'matlûb' olarak kullanılır. Küçük ebced (Ebced-i Sagîr) tahlillerinde ise harflerin tek basamaklı indirgemeleri, zihnin odaklanmasını ve alfa frekansına geçişini kolaylaştıran zikir ritmini temin eder.

Fasıl III: Yedi Hıfz Durağı (7 Vakf): Yedi Yönlü Manevî Nûr Kalkanı ve Zırh Tertibi

Havas ilminin en meşhur ve tatbik edilen korunma amellerinden biri 'Âyetü'l-Kürsî'nin 7 Hıfz Durağı' (Seb'a-i Hıfz) tertibidir. Bu tertip, âyet-i kerîmenin tilaveti esnasında metinde yer alan yedi tabii vakf (durma) noktasında niyet ederek insanın yedi cihetine manevî birer nûr kilidi vurması esasına dayanır.

Tertibin icrasında: 1) 'Allâhü lâ ilâhe illâ hüve'l-Hayyü'l-Kayyûm' denilip sağ tarafa üflenir; 2) 'Lâ te'huzühû sinetün ve lâ nevm' denilip sol tarafa; 3) 'Lehû mâ fi's-semâvâti ve mâ fi'l-ard' denilip ön tarafa; 4) 'Men zellezî yeşfeu indehû illâ bi-iznih' denilip arka tarafa; 5) 'Ya'lemü mâ beyne eydîhim ve mâ halfehüm' denilip üst tarafa; 6) 'Ve lâ yuhîtûne bi-şey'in min ilmihî illâ bi-mâ şâ'' denilip alt tarafa üflenir.

Yedinci durakta ise 'Vesia kürsiyyühü's-semâvâti ve'l-ard / Ve lâ yeûdühû hıfzuhümâ ve hüve'l-Aliyyü'l-Azîm' âyeti okunup nefes içe çekilerek yutkunulur. Böylece kul, altı yönünü ve kendi iç batınını ilahî kürsünün aşılmaz zırhıyla mühürlemiş olur; hiçbir ifrit, büyü, haset veya negatif enerji bu daireyi yaramaz.

Fasıl IV: İsm-i A'zam Esrârı: 'el-Hayyü'l-Kayyûm' Lafzının Diriltici ve Tutucu Kudreti

Sahih hadis-i şeriflerde Peygamber Efendimiz (s.a.v.), İsm-i A'zam'ın (Allah'ın en yüce isminin) üç surede geçtiğini bildirmiş; bu surelerin Bakara, Âl-i İmrân ve Tâhâ olduğunu beyan buyurmuştur. Ulemânın ittifakıyla bu üç suredeki ortak lafız 'el-Hayyü'l-Kayyûm' esmâ-i şerîfesidir.

'el-Hayy', ezelî ve ebedî hayat sahibi olan, her canlının hayat kaynağı bulunan demektir; 'el-Kayyûm' ise bütün kâinatı, atomları, galaksileri ve melekût nizamını kendi kudretiyle ayakta tutan, zeval bulmayan anlamına gelir. Âyetü'l-Kürsî'nin bu iki esmâ ile başlaması, duanın icabet kapısını ardına kadar açan şifredir.

Havas ehli, çaresiz dertlerin devası, ölümcül hastalıkların şifası ve kilitlenmiş rızık kapılarının açılması için Âyetü'l-Kürsî'deki bu iki ismi müstakil olarak 'Yâ Hayyü Yâ Kayyûm bi-rahmetike esteğîs' (Ey Hayy ve Kayyûm olan Allahım, rahmetinle yardım dilerim) niyazıyla zikretmeyi en tesirli iksir kabul etmiştir.

Fasıl V: 170 Harf Murabba Vefki: Kesir Hesabı, Dıla/Kutur Dengesi ve Levha Yazımı

Âyetü'l-Kürsî'nin 170 harfinden tanzim edilen 4x4 Murabba (dörtlü) vefk, havas ilminin şaheseridir. Murabba vefkin kuralı gereğince 170 sayısından 'kaide' olan 30 sayısı düşülür (170 - 30 = 140). Kalan 140 sayısı, Murabba'nın 4 hanesine bölünür (140 / 4 = 35).

Bölme neticesinde kesir (kalan) sıfır olduğu için, bu vefk 'tâm' (kesirsiz ve pürüzsüz) bir vefktir. Vefkin birinci hanesine (miftah) 35 yazılarak her hanede birer artırılarak 16 hane doldurulur. Vefkin son hanesi olan mağlak 50 sayısına ulaşır (50 sayısı ise Âyetü'l-Kürsî'nin kelime adedidir; bu durum vefkin ilahî tenasübünün açık bir mûcizesidir).

Bu vefkin her satırı, her sütunu ve iki kutru (köşegeni) toplandığında istisnasız 170 sayısını verir. Vefk safran ve misk ile pazar günü Güneş saatinde yazılıp üzerinde taşındığında; hırsızdan, yangından, afetten ve her türlü şerden koruyan ilahî bir kale hüviyetini iktisap eder.

Fasıl VI: Melekûtî Hâdim Seyyid Kendiyâs: Ulvî Tasarruf, Niyet Âdâbı ve Eşref Saatleri

Kadim havas kitaplarında (bilhassa İmam Ahmed el-Bûnî'nin eserlerinde) Âyetü'l-Kürsî'nin ulvî ruhanî emîrine 'Seyyid Kendiyâs' (a.s.) adı verilir. Bu ruhanî zât, arşın kürsüsüne hizmet eden, yüz binlerce melekût ordusuna kumanda eden nûrânî bir melekût büyüğüdür.

Seyyid Kendiyâs'ın tasarrufundan istifade etmek; cin çağırmak veya süflî büyüler yapmak gibi haram yollarla değil; tamamen Kur'an tilaveti, oruç, riyazat, helal lokma ve ihlas ile mümkündür. Kul Âyetü'l-Kürsî'yi huşû ile vird edindiğinde, Seyyid Kendiyâs'ın maiyetindeki melekler o kulun etrafında saf saf dizilerek onu şeytanların ve şeytani insanların şerrinden muhafaza altına alırlar.

Bu ameliyelerin icrasında niyetin sırf rızâ-i ilahî olması, riyâdan ve kibirden uzak durulması şarttır; zira melekûtî hâdimler ancak günahlardan arınmış saf gönüllere yoldaş olurlar.

Fasıl VII: 313 Bedir Mizanı ve İbnü'l-Arabî İrfanı: Kalp Tasfiyesinden Arş Tecellisine

Âyetü'l-Kürsî'nin havas müdevvenatındaki en büyük zikir mertebesi, '313' adedidir. 313 sayısı; Bedir Gazvesi'nde küffara karşı zafer kazanan Ashâb-ı Bedir'in sayısı, Tâlût'un Câlût'a karşı nehri geçen mücahitlerinin sayısı ve peygamberler zincirindeki 'Mürsel' (kitap sahibi) nebilerin adedidir.

Çok çetin bir müşkülatla, aşılması imkânsız gibi görünen bir zulümle veya ağır bir hastalıkla karşılaşan mümin; abdestli olarak gece teheccüd vaktinde kıbleye yönelip 313 defa Âyetü'l-Kürsî okuduğunda, Bedir ashabının kazandığı nusret gibi ilahî bir yardım ve ferahlığa kavuşur.

Şeyh-i Ekber Muhyiddin İbnü'l-Arabî, Âyetü'l-Kürsî'nin hakiki sırrının kulun kendi içindeki nefis putlarını devirip arş kürsüsünde sadece Hakk'ın hâkimiyetini müşahede etmek olduğunu ifade eder. Sihravemen İlimler Akademisi Hıfz ve Tefekkür Odası'nda serdedilen bu şerh; Âyetü'l-Kürsî'nin sayısal, vefkî ve melekûtî sırlarını Ehl-i Sünnet istikametinde taliplerine emanet etmektedir.