Kur'ân-ı Kerîm'in 111. sûresi olan Tebbet Sûresi; İslâm'ın ve Peygamber Efendimiz'in en azılı düşmanı olan Ebû Leheb ve karısının helâkini ilan eden celâlî bir ilâhî hükümdür.
'Tebbet yedâ ebî lehebin ve tebb' (Ebû Leheb'in iki eli kurusun; kurudu da!). Bu sûre; hakka ve hakikate kastedenlerin bütün güçlerinin, sermayelerinin ve hilelerinin ellerinde kuruyup felç olacağını tescil eder.
Sûrenin son âyetinde Ebû Leheb'in karısının boynuna bükülmüş liften bir ip (hablün min mesed) takılacağı bildirilir. Bu kadın, Peygamberimiz'in geçtiği yollara dikenler döker, fitne ve dedikodu taşırdı.
Havas ilminde bu âyet; arkadan kuyu kazanların, iftira atanların ve büyü yapanların hazırladıkları tuzak iplerinin bizzat kendi boyunlarına dolanması sırrını taşır.
Bir mü'min zâlim bir düşmanın, rüşvetçi bir zorbanın veya şerrinden emin olunamayan bir hasetçinin tehdidi altında kaldığında; meşrû müdafaa kastıyla Tebbet Sûresi'ne sığınabilir.
Âyetlerdeki celâl frekansı, zâlimin elindeki maddî ve manevî silahları tersine çevirerek sâlikin üzerinden defeder.
Tebbet Sûresi ile celâlî amel yapacak kimseye havas üstatları çok şiddetli bir şeriat ihtarı yapmışlardır: Bu sûre asla şahsî kaprisler, küçük kırgınlıklar, miras kavgaları veya nefsanî intikam arzusuyla bir müslüman aleyhine okunamaz!
Haksız yere okunan celâl duası bumerang gibi döner ve okuyanın kendi ocağını yıkar. Bu sûre ancak İslâm'a, cana, ırza ve mukaddesata kasteden Ebû Leheb meşreplilere karşı bir kalkandır.
Sûrenin harflerinin ebced değerleri; zâlimlerin planlarını boşa çıkaran celâlî bir matris oluşturur.
Bu matris kurşun bir levha üzerine celâl saatinde (Salı günü Merih saatinde) usûlüne uygun çizildiğinde; düşmanların birliklerini dağıtan ve hilekârların fesadını bozan melekûtî bir barikat meydana getirir.
Bir eve sürekli hasetçi nazarlar, dedikoducu diller ve fitne tohumları girmeye çalışıyorsa; o hanenin dört köşesine Tebbet Sûresi'nin son âyeti niyet edilerek hıfz duaları okunur.
Fitnecilerin o eve girmesi veya fitnelerinin tutması ilâhî bir kilit ile engellenir.
İrfânî derinlikte her insanın içinde bir Ebû Leheb (kibirli, putperest nefis) ve onun odun taşıyıcı karısı (süflî hevesler ve vehimler) mevcuttur. Tebbet Sûresi'nin hakiki zaferi; dışarıdaki düşmandan önce içimizdeki bu nefsanî putu kurutmaktır.
Sihravemen Tebbet Sûresi Külliyatı; celâlî istiazeyi irfan şuuruyla sâliklere sunar.
Resûlullah Efendimiz (s.a.v.) Übeyy b. Ka'b'a (r.a.) 'Allah'ın Kitabı'nda hangi âyet en büyüktür?' diye sorduğunda; Übeyy 'Allahu lâ ilâhe illâ hüve'l-Hayyu'l-Kayyûm' cevabını vermiş, Efendimiz de onun göğsüne vurarak 'İlim sana mübarek olsun ey Ebâ Münzir!' buyurmuştur.
Âyetü'l-Kürsî, Kur'ân-ı Kerîm'in zirvesi ve tevhid akîdesinin en muhkem kalesidir. Cenâb-ı Hakk'ın Zâtını, Hayy ve Kayyûm sıfatlarını, mülkünün ve ilminin genişliğini, uyuklama ve gafletten münezzeh olduğunu beyan eden 10 müstakil cümleden müteşekkildir.
Havas ilminde bu âyet-i celîle; yeryüzündeki bütün melekûtî kapıları açan, arşın hazinelerinden indirilmiş en azametli şifredir.
Âyetü'l-Kürsî tam 50 kelime ve 170 harften oluşur. Bu sayısal denge tesadüfi olmayıp, kâinatın koruyucu frekanslarıyla tam bir mutabakat halindedir:
Ulemâ-i havas tarafından tecrübe edilen en meşhur hıfz tertiplerinden biri '7 Âyetü'l-Kürsî Tahassunu'dur:
Sâlik sabah ve akşam namazlarının ardından:
Bu tertiple kişi altı cihetten ve kendi iç dünyasından gelebilecek bütün şeytânî oklara karşı aşılmaz bir nur zırhına bürünür.
Âyetü'l-Kürsî'nin 170 harfine binaen tanzim edilen 4x4 (Murabba) vefki; havas hendesesinin en kararlı koruma matrisidir.
Safran ve misk mürekkebiyle, Kamer'in sa'd menzillerinde geyik derisine veya temiz bir kağıda yazılan bu vefk; üzerinde taşındığında veya hânenin giriş kapısının üstüne asıldığında hırsız, yangın, büyü ve ifrit musallatlarına karşı melekûtî bir bekçi vazifesi görür.
Şeyh Ahmed el-Bûnî ve İmam Cebertî nakleder ki; Âyetü'l-Kürsî'nin Arş katında vazifeli ulvî hâdimi 'Seyyid Kendiyâs' (a.s.) isimli azametli bir melektir. Emrinde yetmiş bin melekten müteşekkil nur safları bulunur.
Âyetü'l-Kürsî'yi ihlasla, riyâzet ve taharet üzere vird edinen sâlikin meclisine bu nuranî melekler nâzil olur ve onun duasına 'Âmîn' diyerek icabeti celbederler.
Yatağa girerken Âyetü'l-Kürsî okuyan kimsenin yanına Allah Teâlâ tarafından sabaha kadar bir melek muhafız olarak tayin edilir ve şeytan ona asla yaklaşamaz (Buhârî, Fezâilü'l-Kur'ân 10).
Uykuda sıçrama, kâbus, karabasan (asfî) ve vesvese illetlerine müptela olanlar için bu âyet-i kerîme şaşmaz bir mânevî panzehirdir.
'Vesi'a kürsiyyühü's-semâvâti ve'l-ard' (O'nun Kürsî'si gökleri ve yeri bütünüyle kuşatmıştır). Âyetü'l-Kürsî, kula kâinatın büyüklüğü karşısında dehşete düşmek yerine, her şeyi kuşatan Cenâb-ı Hakk'ın sonsuz kudretine sığınmanın emniyetini tattırır.
Sihravemen Kur'an Havâssı Külliyatı; bu seyyid âyetin nurlarını ilim taliplerine hürmetle takdim eder.