Kur'ân-ı Kerîm'in 6. sûresi olan En'âm Sûresi; Mekke-i Mükerreme'de bir defada toptan nâzil olan en azametli sûredir. Sahîh hadis-i şeriflerde nakledildiğine göre, bu sûre inerken ona semâyı dolduran 70 bin melek tekbir ve tesbih sesleriyle refakat etmiştir.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bu melekûtî heybet karşısında 'Sübhânellâhi'l-Azîm' diyerek secdeye kapanmıştır. Dolayısıyla En'âm Sûresi; Arş'ın melek ordularını yeryüzüne celbeden en kudretli tevhid ve celâl sûresidir.
En'âm Sûresi'nin ilk üç âyeti ('Elhamdü lillâhillezî haleka's-semâvâti ve'l-arda ve ce'ale'z-zulumâti ve'n-nûr...'):
Göklerin ve yerin yaratılışını, nûr ile zulmetin ayrılışını ve gizliyi de açığı da bilen Allah'ın mutlak ilmini tescil eder. Hadis-i şerifte bildirilir ki: Sabah namazından sonra bu ilk üç âyeti okuyan kimse için Allah Teâlâ kıyamete kadar onun namına tesbih eden melekler vazifelendirir ve şeytanın şerrini ondan savar.
Havas üstatları asırlardır çözülemeyen düğümlü büyülerin, asırlık tılsımların ve cinnî musallatların def'inde En'âm Sûresi'nin tamamını tek bir mecliste okuma tertibini (En'âm Hatmi) tatbik etmişlerdir.
Temiz bir mekânda, kıbleye karşı, abdestli olarak 7 ihlaslı mü'minin bir araya gelip En'âm Sûresi'ni hatmetmesi; hanede veya bedende yuvalanmış bütün ifrit ve süflî enerjileri kökünden yakıp kül eder.
Büyük bir darlık, haksız mahkeme, iftira veya iflas tehlikesiyle karşı karşıya kalan kimse; peş peşe 7 gün boyunca her gün birer defa En'âm Sûresi okuyup Cenâb-ı Hakk'a ilticâ ederse, melekût âleminden süratli bir nusret yetişir.
Bu tertip İmam Gazâlî'nin ve Şeyh Bûnî'nin mücerrep gördüğü en sarsılmaz manevî siperlerdendir.
Sûrenin ilk üç âyetinin ebced değerleri ve ihtiva ettiği celâlî esmâlar; kare şeklinde bir Hıfz Dairesi içine nakşedilir.
Dairenin etrafına âyetlerin harfleri bitişik olmaksızın (hurûf-ı mukattaa tarzında) yazılır. Bu levha hânenin giriş kapısının üzerine asıldığında, o eve büyücü, hırsız, hasetçi ve şeytânî varlıklar adım atamaz.
En'âm Sûresi okunan evde meleklerin kanat sesleri ve teşbihleri yankılanır. Hadislerde beyan edildiği üzere, şeytanlar En'âm okunan mekânı terk edip fersahlarca uzağa kaçarlar.
Gece uykusunda korkan çocukların, karabasan görenlerin yastığı altına bu âyetlerin yazılıp konulması sükûnet ve emniyet bahşeder.
En'âm Sûresi'nin kalbi; şirk ve gaflet karanlıklarından (zulumât) tevhidin berrak aydınlığına (nûr) geçiştir. Bu sûreyi kalbine nakşeden kul, kâinatta hiçbir şeyden korkmaz; zira göklerin ve yerin ordularının tek bir Hükümran'a boyun eğdiğini bilir.
Sihravemen Kur'an Havâssı Külliyatı; En'âm Sûresi'nin bu kudretli ordusunu mü'minlerin manevî kalkanı kılar.
Resûlullah Efendimiz (s.a.v.) Übeyy b. Ka'b'a (r.a.) 'Allah'ın Kitabı'nda hangi âyet en büyüktür?' diye sorduğunda; Übeyy 'Allahu lâ ilâhe illâ hüve'l-Hayyu'l-Kayyûm' cevabını vermiş, Efendimiz de onun göğsüne vurarak 'İlim sana mübarek olsun ey Ebâ Münzir!' buyurmuştur.
Âyetü'l-Kürsî, Kur'ân-ı Kerîm'in zirvesi ve tevhid akîdesinin en muhkem kalesidir. Cenâb-ı Hakk'ın Zâtını, Hayy ve Kayyûm sıfatlarını, mülkünün ve ilminin genişliğini, uyuklama ve gafletten münezzeh olduğunu beyan eden 10 müstakil cümleden müteşekkildir.
Havas ilminde bu âyet-i celîle; yeryüzündeki bütün melekûtî kapıları açan, arşın hazinelerinden indirilmiş en azametli şifredir.
Âyetü'l-Kürsî tam 50 kelime ve 170 harften oluşur. Bu sayısal denge tesadüfi olmayıp, kâinatın koruyucu frekanslarıyla tam bir mutabakat halindedir:
Ulemâ-i havas tarafından tecrübe edilen en meşhur hıfz tertiplerinden biri '7 Âyetü'l-Kürsî Tahassunu'dur:
Sâlik sabah ve akşam namazlarının ardından:
Bu tertiple kişi altı cihetten ve kendi iç dünyasından gelebilecek bütün şeytânî oklara karşı aşılmaz bir nur zırhına bürünür.
Âyetü'l-Kürsî'nin 170 harfine binaen tanzim edilen 4x4 (Murabba) vefki; havas hendesesinin en kararlı koruma matrisidir.
Safran ve misk mürekkebiyle, Kamer'in sa'd menzillerinde geyik derisine veya temiz bir kağıda yazılan bu vefk; üzerinde taşındığında veya hânenin giriş kapısının üstüne asıldığında hırsız, yangın, büyü ve ifrit musallatlarına karşı melekûtî bir bekçi vazifesi görür.
Şeyh Ahmed el-Bûnî ve İmam Cebertî nakleder ki; Âyetü'l-Kürsî'nin Arş katında vazifeli ulvî hâdimi 'Seyyid Kendiyâs' (a.s.) isimli azametli bir melektir. Emrinde yetmiş bin melekten müteşekkil nur safları bulunur.
Âyetü'l-Kürsî'yi ihlasla, riyâzet ve taharet üzere vird edinen sâlikin meclisine bu nuranî melekler nâzil olur ve onun duasına 'Âmîn' diyerek icabeti celbederler.
Yatağa girerken Âyetü'l-Kürsî okuyan kimsenin yanına Allah Teâlâ tarafından sabaha kadar bir melek muhafız olarak tayin edilir ve şeytan ona asla yaklaşamaz (Buhârî, Fezâilü'l-Kur'ân 10).
Uykuda sıçrama, kâbus, karabasan (asfî) ve vesvese illetlerine müptela olanlar için bu âyet-i kerîme şaşmaz bir mânevî panzehirdir.
'Vesi'a kürsiyyühü's-semâvâti ve'l-ard' (O'nun Kürsî'si gökleri ve yeri bütünüyle kuşatmıştır). Âyetü'l-Kürsî, kula kâinatın büyüklüğü karşısında dehşete düşmek yerine, her şeyi kuşatan Cenâb-ı Hakk'ın sonsuz kudretine sığınmanın emniyetini tattırır.
Sihravemen Kur'an Havâssı Külliyatı; bu seyyid âyetin nurlarını ilim taliplerine hürmetle takdim eder.