Fasıl I: Sebe'nin Kozmik İntizamı ve Hamd-i Mutlak
Sebe Sûresi, göklerde ve yerde ne varsa hepsinin mâliki olan Allah Teâlâ'ya hamd ile başlayan muazzam bir tevhid ve kudret beyanıdır. Zerre miktar dahi olsa hiçbir şeyin ilâhî ilimden gizli kalamayacağı hakikati, kâinattaki bütün zerrelerin melekûtî kaydını ortaya koyar. Bu sûrenin kıraati, kulun kalbindeki şüphe ve gaflet perdelerini yırtarak her an Hakk'ın huzurunda bulunma (huzûr-ı dâimî) idrakini bahşeder.
Fasıl II: Hz. Dâvûd'un Dağlar ve Kuşlarla Tesbihi: Zikrin Cisimlere Tesiri
Sûrenin 10. âyetinde Cenâb-ı Hakk: "Ey dağlar ve ey kuşlar! Onunla beraber tesbih edin!" fermanıyla cansız zannedilen tabiatın zikir frekansını açığa vurmuştur. Havas ilminde bu âyet, zikrin ve duaların maddî varlıklara ve elementlere tesir etme kanununu izah eder. Kalbi katılaşmış kimselerin kalbini yumuşatmak ve zikir meclislerine melekûtî bir cazibe kazandırmak için bu âyet-i celîle hususi bir vird olarak okunur.
Fasıl III: Ve Elennâ Lehu'l-Hadîd: Demiri Yumuşatma ve Zorlukları Çözme Sırrı
Hz. Dâvûd'a (a.s.) demirin ateşe girmeden hamur gibi yumuşatılması mucizesi ("Ve elennâ lehu'l-hadîd"), havas ilminde en çetin, kilitli ve imkânsız görünen düğümleri çözmenin anahtarıdır. Zâlim bir idarecinin, katı kalpli bir hâkimin veya zorba bir hasmın kalbini hakkın önünde yumuşatmak ve sert engelleri aşmak için bu âyet-i kerîme ebced adedince zikredilir; demir gibi katı engeller pamuk misali dağılır.
Fasıl IV: Hz. Süleymân ve Rüzgâr Teshîri: Zaman ve Mekân Dürülmesi
12. âyette Hz. Süleymân'ın emrine verilen rüzgârın sabah gidişi bir aylık, akşam dönüşü bir aylık mesafe katettiği bildirilir. Bu âyet, tayy-i mekân, sür'atli intikal ve meşakkatli işlerin vaktinden evvel kolaylıkla hitama ermesi için kadîm üstatlar tarafından tecrübe edilmiştir. Uzak mesafelerdeki hayırlı haberlerin celbi ve yolculuklarda kaza ve beladan emân bulmak için Sebe 12. âyeti melekûtî bir koruma sağlar.
Fasıl V: Cinnî Hâdimlerin İtaat Kanunu ve Erimiş Bakır Çeşmesi
Hz. Süleymân'ın emrinde çalışan cinnî taifelerin itaati ve "erimiş bakır pınarı" (Ayne'l-kıtr) mevzuu, havas ilminin ruhânî tasarruf kaidelerinin meşru zeminini gösterir. Cinlerin insanın üstünde değil, Allah'ın izni ve Kur'an'ın emriyle salih kulların emrinde hizmetkar olabileceği sırrı bu âyette tescil edilmiştir. Musallat ve cinnî taarruzların def'inde Sebe Sûresi'nin bu bölümü azametli bir kılıç hükmündedir.
Fasıl VI: Sebe Kavminin Helâki ve Nankörlüğe Karşı Şükür Kalkanı
Sûrede iki bağ sahibi Sebe kavminin nankörlükleri sebebiyle Arim seliyle helâk edilişi, nimetlerin devamının ancak şükür ile mümkün olduğunu hatırlatır. Rızkında noksanlaşma hisseden veya varlıktan darlığa düşen kimseler, Sebe Sûresi'ndeki ibret sahnelerini tefekkür ederek tövbe ve istiğfara sarıldıklarında bereket pınarları yeniden kaynar.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Mülk-i Süleymân'dan Cemâlullâh'a
Dâvûd ve Süleymân aleyhimesselâmın saltanatı, mü'minin dünya zenginliğine kalbini bağlamadan nasıl Hakk yolunda tasarruf edeceğini öğreten muazzam bir mekteptir. Mülk elde olmalı fakat kalbe girmemelidir. Sihravemen Sebe Külliyatı, maddî ve manevî teshîratın şer'î edep dairesinde nasıl tahakkuk edeceğini talim eder.