Fasıl I: Kâf Harfinin Kozmik Sırrı ve Kur'ân-ı Mecîd
Sûre-i Celîle, esrarlı mukattaa harfiyle açılır: "Kâf. Ve'l-Kur'âni'l-mecîd" (Kâf. Şanlı Kur'an'a andolsun!). Tasavvuf ve havas ehline göre Kâf harfi; kâinatı kuşatan zümrüt Kaf Dağı'nı, ilâhî kudretin (Kādir ve Kahhâr) azametini ve kalbin melekûtî merkezini remzeder. Kâf Sûresi tilaveti, kalbe Arş'ın heybetini ve celâlini nakşeder; gaflet uykusundaki nefsi şiddetle silkeler.
Fasıl II: Nahnu Akrabu İleyhi min Habli'l-Verîd: Şahdamarından Yakın Olan Zât
16. âyet-i kerîme: "Andolsun insanı biz yarattık ve nefsinin ona ne fısıldadığını biliriz. Çünkü biz ona şahdamarından daha yakınız!" Bu âyet, vahdet-i vücûd ve vahdet-i şühûd ehlinin en derin tefekkür kaynağıdır. Cenâb-ı Hakk'ın kula olan bu mutlak yakınlığını idrak eden kimse, yalnızlık, çaresizlik ve vesvese girdabından tamamen kurtulur; her an O'nun huzurunda bulunur.
Fasıl III: Rakîb ve Atîd: İki Kirâmen Kâtibîn Meleğinin Kayıt Mîzânı
17 ve 18. âyetlerde insanın sağında ve solunda oturan iki denetleyici meleğin ağızdan çıkan tek bir kelimeyi bile zayi etmeden kaydettiği beyan edilir. Bu âyetler gıybetten, yalandan ve mâlâyânîden dili korumak isteyen sâlikler için melekûtî bir murakabe dersidir.
Fasıl IV: Sekerât-ı Mevt ve Ölümün Hakikati
19. âyet: "Ölüm sekerâtı (sarhoşluğu ve can çekişmesi) hak olarak geldi; işte senin kaçıp durduğun şey budur!" Havas ehli, ölüm döşeğinde can çekişen hastaların başında Kâf Sûresi tilavet edildiğinde ruhun beden kafesinden yağdan kıl çeker gibi suhuletle ve selâmetle ayrıldığını tecrübe etmiştir.
Fasıl V: Basiret Gözünün Açılması: Fe-Keşefnâ Anke Gıtâek
22. âyet-i celîle: "Andolsun sen bundan gaflette idin; işte şimdi senden perdeni kaldırdık, bugün artık gözün pek keskindir (fe-basaruke'l-yevme hadîd)!" Bu âyet manevî basiretin açılması, rüya ve yakaza hallerinde hakikatlerin keşfi ve kalp gözünü örten perdelerin kalkması için en muazzam virdlerdendir.
Fasıl VI: Cennetin Takvâ Sahiplerine Yaklaştırılması
31 ila 35. âyetlerde cennetin takvâ sahiplerine uzak olmayıp yaklaştırıldığı ve orada diledikleri her şeyin fazlasıyla (Mezîd makamı) verileceği müjdelenir. Mezîd, Cenâb-ı Hakk'ın Cemâl-i Bâkemâlini bizzat temaşa etme saadetidir; bu âyetler kalbe tarifi imkânsız bir ilâhî aşk şevki bahşeder.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Sûr Üflenmeden Evvel Uyanmak
Kâf Sûresi müridi mezara girmeden önce ölmeye, Sûr üflenmeden önce uyanmaya çağırır. Bu sûreyi vird edinen kimse nefsine hesap sorar, şahdamarından yakın olan Rabbine teslim olur ve ebedî saadete erer. Sihravemen Kâf Külliyatı, ecel ve ebediyet ufkunun ledünnî rehberliğini takdim eder.