Âyâtü'l-Kifâye ve 9 Hıfz Kalesi: 'Fe-seyekfîkehümullâh' Aşılmaz Zırhı

Fasıl I: Kifâyet Nedir? 'Allah Kuluna Kâfi Değil midir?'

Zümer Sûresi 36. âyet-i kerîmesinde Rabbimiz bütün kâinata meydan okurcasına sorar: 'Eleysallâhu bi-kâfin abdehû ve yuhavvifûneke billezîne min dûnih' (Allah kuluna kâfi değil midir? Seni O'ndan başkalarıyla korkutmaya çalışıyorlar!).

Havas ilminde 'Âyâtü'l-Kifâye' (Yetme Âyetleri); düşmanların kalabalığı, hasetçilerin çokluğu ve musibetlerin şiddeti karşısında mü'mine Allah'ın mutlak ve kâfi koruyuculuğunu zırh yapan âyetlerdir.

Fasıl II: Birinci Kale: 'Fe-Seyekfîkehümullâh' Sırrı

Kifâyet âyetlerinin şahı Bakara Sûresi 137. âyetinde geçen tek bir kelimedir: 'Fe-seyekfîkehümullâh ve hüve's-semîu'l-alîm' (Onlara karşı Allah sana yetecektir. O hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir).

Arapça gramerinde 9 harfli bu kudsî kelime (فسيكفيكهم الله); geleceğe dönük mutlak bir zafer ve hıfz garantisidir. Hz. Osman (r.a.) şehid edildiğinde kanı Mushaf-ı Şerîf'te tam bu kelimenin üzerine damlamıştır.

Fasıl III: Dokuz Kifâyet Âyetinin Kur'ânî Silsilesi

Üstatların tertip ettiği dokuz büyük hıfz kalesi şu âyetlerdir:

1. Bakara 137: 'Fe-seyekfîkehümullâh...'
2. Âl-i İmrân 173: 'Hasbünallâhu ve ni'me'l-vekîl' (Allah bize yeter, O ne güzel vekildir!).
3. Tevbe 129: 'Fe-in tevellev fe-kul hasbiyallâhu lâ ilâhe illâ hû...'
4. Hûd 56: 'İnnî tevekkeltü alallâhi Rabbî ve Rabbiküm...'
5. İsrâ 65: 'İnne ibâdî leyse leke aleyhim sultân...'
6. Kehf 39: 'Mâşâallâhu lâ kuvvete illâ billâh...'
7. Furkân 58: 'Ve tevekkel ale'l-Hayyillezî lâ yemût...'
8. Zümer 36: 'Eleysallâhu bi-kâfin abdeh...'
9. Talâk 3: 'Ve men yetevekkel alallâhi fe-hüve hasbüh' (Kim Allah'a tevekkül ederse, O ona yeter!).

Fasıl IV: Hasbünallâh Virdi ve İbrâhîmî Ateşin Gülistan Olması

Hz. İbrâhîm (a.s.) mancınıkla Nemrud'un alev alev yanan ateşine fırlatıldığı anda, Cebrail (a.s.) yanına gelip 'Bir hacetin var mı?' diye sorduğunda; 'Sana değil, Rabbime hacetim var! Hasbünallâhu ve ni'me'l-vekîl' demiştir.

Bunun üzerine Cenâb-ı Hak ateşe emretmiştir: 'Yâ nâru kûnî berden ve selâmen alâ İbrâhîm' (Ey ateş! İbrahim'e karşı serin ve selâmet ol!). Bu vird, hayatın bütün yakıcı dertlerini gülistana çevirir.

Fasıl V: Düşman Dillerinin ve Kötü Niyetlerin Bağlanması

Âyâtü'l-Kifâye sabah ve akşam 7'şer defa okunduğunda; kişinin aleyhinde konuşanların dilleri lâl olur, gıybet edenlerin tuzakları kendi başlarına yıkılır ve hasetçilerin nazarları kurur.

Zâlim bir idarecinin veya amirin huzuruna girmeden önce bu âyetler parmaklara okunup üflendiğinde, karşı taraf adeta büyülenmiş gibi yumuşar ve hürmet gösterir.

Fasıl VI: Fakirlik ve Açlık Korkusuna Karşı Mutlak Teminat

Talâk Sûresi 3. âyetindeki 'Ve yerzukhu min haysü lâ yahtesib' (Ona hiç ummadığı, beklemediği yerden rızık verir) sırrı kifâyet âyetleriyle birleştiğinde;

Kul dünyevî rızık endişesinden tamamen kurtulur ve gayb hazinelerinden helâl kapılar ardına kadar aralanır.

Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Vekîl'e Güvenen Mahrum Kalmaz

Âyâtü'l-Kifâye kulun tek başına olmadığını, arkasında kâinatın sahibinin bulunduğunu her an hatırlatan bir nûr meşalesidir. Allah'ı vekil kılan bir kulun karşısında bütün dünya birleşse bile ona zerre kadar zarar veremez.

Sihravemen Âyâtü'l-Kifâye Külliyatı; bu sarsılmaz tevekkül kalkanını bütün hakikat dostlarına takdim eder.