Fasıl I: Âyet-i Şehâdet: Âl-i İmrân 18. Âyet ve Tevhid Mührü

'Şehidallâhu ennehû lâ ilâhe illâ hû, ve'l-melâiketü ve ulü'l-ilmi kâimen bi'l-kıst...' (Allah, melekler ve ilim sahipleri adaleti ayakta tutarak şahitlik ettiler ki, O'ndan başka hiçbir ilâh yoktur. O, Azîz'dir, Hakîm'dir).

Bu âyet, arşın direklerinde yazılı olan en kudsî tevhid şehâdetidir. Hadis-i şeriflerde bildirildiğine göre bu âyeti okuyan kimse için Allah Teâlâ bir melek yaratır ve o melek kıyamet gününe kadar o kul için istiğfar eder.

Fasıl II: Mülk Âyeti: Âl-i İmrân 26. Âyetin Saltanat ve İzzet Esrârı

'Kulillâhumme mâlike'l-mülki tü'ti'l-mülke men teşâ'u ve tenziu'l-mülke mimmen teşâ'u ve tü'izzü men teşâ'u ve tüzillü men teşâ'u bi-yedike'l-hayr, inneke alâ külli şey'in kadîr' (De ki: Ey mülkün gerçek sahibi olan Allah'ım! Sen mülkü dilediğine verirsin, dilediğinden çeker alırsın. Dilediğini aziz kılar, dilediğini zelil edersin. Bütün hayır Senin elindedir. Şüphesiz Sen her şeye hakkıyla kādirsin).

Bu âyet-i celîle; dünyadaki bütün kralların, zenginlerin ve kudret sahiplerinin birer emanetçi olduğunu, hakiki mülkün sahibinin yalnız Cenâb-ı Hak olduğunu haykırır.

Fasıl III: Gece ve Gündüzün İntikali: 27. Âyet ve Hesapsız Rızık

'Tûlicu'l-leyle fi'n-nehâri ve tûlicu'n-nehâra fi'l-leyl, ve tuhricu'l-hayye mine'l-meyyiti ve tuhricu'l-meyyite mine'l-hayy, ve terzuku men teşâ'u bi-gayri hisâb' (Geceyi gündüze katar, gündüzü geceye katarsın. Ölüden diriyi çıkarır, diriden ölüyü çıkarırsın. Dilediğine hesapsız rızık verirsin).

'Bi-gayri hisâb' (Hesapsız rızık) sırrı; matematiksel akılların alamayacağı, beklemediği kapılardan gelen melekûtî zenginlik menfezleridir.

Fasıl IV: Muâz b. Cebel (r.a.) Hadisi ve Dağlar Kadar Borcun Ödenmesi

Muâz b. Cebel (r.a.) bir yahudiye olan borcu yüzünden Cuma namazına gelememişti. Resûlullah Efendimiz (s.a.v.) ona şöyle buyurdu:

'Yâ Muâz! Sana bir dua öğreteyim mi ki, Uhud dağı kadar borcun olsa Allah onu senin adına öder? Âl-i İmrân 26 ve 27. âyetlerini oku, ardından şu duayı et: Rahmâne'd-dünyâ ve'l-âhirati ve Rahîmehümâ, tü'tîhimâ men teşâ'u ve temneu minhumâ men teşâ'u, irhamnî rahmeten tugnînî bihâ an rahmeti men sivâk!' (Taberânî, el-Mu'cemü's-Sagîr).

Fasıl V: Devlet Ricali ve İtibâr Talipleri İçin İzzet Tertibi

Haklı davasında hor görülen, makamı elinden haksızca alınan veya toplum içinde itibârını kaybeden kimseler sabah namazlarının ardından bu âyetleri 41 defa vird edindiklerinde;

Cenâb-ı Hakk'ın 'Tü'izzü men teşâ'' tecellîsiyle halkın ve devlet büyüklerinin nazarında yeniden muazzam bir hürmet, mehabet ve vakar kazanırlar.

Fasıl VI: Fâtiha ve Âyetü'l-Kürsî İle Birleşen 4 Âyetlik Arş Kalkanı

Büyük havas imamları nakleder ki: Fâtiha, Âyetü'l-Kürsî, Âl-i İmrân 18 ve Âl-i İmrân 26-27. âyetleri Arş'a asılı dört büyük nûrdur. Yere indirilecekleri zaman 'Bizi günahkâr kulların diyarına mı indiriyorsun?' diye niyaz etmişler;

Cenâb-ı Hak da: 'İzzetime yemin olsun ki, her farz namazın ardından sizi okuyan kimseyi cennetime koyacağım ve günde yetmiş hacetini gidereceğim!' buyurmuştur.

Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Fakr İçinde Hakiki Zenginlik

Âl-i İmrân'ın bu kudsî âyetleri; kalbi geçici paranın ve makamın kulu olmaktan kurtarır. Mülkün sahibine intisap eden kul, yeryüzünün en zengin ve en hür insanı haline gelir.

Sihravemen Âl-i İmrân Külliyatı; mülk ve melekût fütûhâtının sırlarını sâliklere cömertçe takdim eder.