Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.
13. yüzyılda Anadolu Selçuklu Devleti'nin başkenti Konya; Moğol istilasından kaçan Horasan, Şam, Bağdat ve Endülüs âlimlerinin toplandığı bir cihan irfan merkezi haline gelmişti. Bu mübârek şehirde iki büyük mânevî güneş aynı anda parlamaktaydı: Biri aşk ve cezbe deryası Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî (1207-1273); diğeri ise ilim ve nazar zirvesi Şeyh Sadreddîn Konevî (1205-1274). Zâhir gözüyle bakanlar onları iki rakip ekol gibi görebilirdi: Mevlânâ semâ eden, şiirler söyleyen, coşkun bir âşık; Konevî ise vakur, medresede hadis okutan, felsefî metinler yazan bir allâme idi. Fakat hakikatte ikisi de aynı tevhid denizinin iki büyük dalgasıydı. Birbirlerine olan derin muhabbet ve hürmetleri, tasavvuf tarihinin en asil dostluk destanını yazmıştır. Mevlânâ sık sık Konevî'nin tekke ve medresesini ziyaret eder, Konevî de Mevlânâ'nın semâ meclislerine iştirak ederdi. Bir gün Konevî meclise girdiğinde Mevlânâ kendi seccadesini toplayıp ona hürmetle uzatmış; Konevî ise 'Senin oturduğun seccadeye basmaktan hayâ ederim' diyerek seccadeyi öpüp başına koymuştur. Bu karşılıklı edep, ariflerin birbirlerinin makamına duyduğu kudsî saygının numunesidir. Mevlânâ'nın Mektûbât'ında Konevî'ye hitaben yazdığı mektuplar günümüze ulaşmıştır. Mevlânâ ona 'Hakikatler denizinin dalgıcı, zamanın kutbu ve dinin iftiharı' sıfatlarıyla hitap etmiştir. Konevî de eserlerinde Mevlânâ'nın manevî mertebesini daima tebcil etmiş ve onu kudsî sırların tercümanı olarak anmıştır. Mevlânâ 17 Aralık 1273 günü vuslata erdiğinde (Şeb-i Arûs); arkasında bıraktığı en mühim vasiyet şuydu: 'Cenaze namazımı Şeyh Sadreddîn kıldırsın!' Musallanın önüne geçen Konevî, tekbiri alırken yaşadığı şiddetli heybet ve hüzün sebebiyle baygınlık geçirmiş, kendine geldikten sonra gözyaşları içinde bu kudsî namazı kıldırmıştır. Konevî'nin nazarî Vahdet-i Vücûd doktrini ile Mevlânâ'nın Mesnevî'deki hikmet dolu beyitleri; Türk-İslâm irfanının iki kanadıdır. Biri aklı ikna eden metafizik temel, diğeri kalbi tutuşturan aşk meşalesidir. Bu iki kaynak bir araya geldiğinde Osmanlı cihan devletinin mânevî mayası yoğrulmuştur. Konevî ve Mevlânâ dostluğu; farklı meşreplerin düşmanlık sebebi değil, vahdetin zenginliği olduğunu gösteren ebedî bir derstir. Sihravemen Konya İrfanı Külliyatı; bu iki kutbun aziz hatırasını hakikat taliplilerine takdim eder.Fasıl I: 13. Yüzyıl Selçuklu Konyası: Dünya İrfan Başkenti
Fasıl II: İki Farklı Meşrep, Tek Bir Hakikat: Aşk ve Nazar
Fasıl III: Konevî'nin Medresesi ve Mevlânâ'nın Semâhânesi
Fasıl IV: Mektuplar ve Karşılıklı Hürmet Numuneleri
Fasıl V: Mevlânâ'nın Vasiyeti: 'Cenaze Namazımı Sadreddîn Kıldırsın'
Fasıl VI: İbn Arabî İrfânı ile Mesnevî Hikmetinin Sentezi
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Doğu'nun ve Batı'nın Mânevî Mirası
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.
Kurumsal & Yasal
© 2026 Sihravemen (sihra.com.tr). Tüm hakları saklıdır. Sitedeki araştırmalar akademik, tarihi ve tefekkür amaçlıdır.