Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. âyet-i kerîmesi), İslâm metafiziğinde ve havas ilminde tevhid akidesinin, ilahî hâkimiyetin ve arş kürsüsünün en muhkem sırrıdır. Bu âyet, Cenâb-ı Hakk'ın zâtını, sıfât-ı sübûtiyyesini ve kâinatı her an kabza-i tasarrufunda tutan mutlak kayyûmiyetini ilan eden ilahî bir man
İslâm düşüncesinde ve Doğu ilimler tarihinde bu oda; kâinatın zâhirî kabuğunu aralayıp eşyanın melekûtî ve bâtınî hakikatine nüfuz etme makamıdır. İmam el-Bûnî, İmam Gazâlî ve Muhyiddin İbnü'l-Arabî mekteplerinin ortak ittifakıyla; her ilim, Cenâb-ı Hakk'ın Esmâ-i Hüsnâ'sından bir ismin yeryüzündeki tecellîgâhıdır. Bu odada serdedilen hakikatler, sırf teorik bir felsefe değil; sâlikin kalbini mâsivâdan arındırıp hakikat-i eşyayı bizzat müşahede etmesini sağlayan bir marifetullâh yolculuğudur. Evrende tesadüfe yer yoktur; 'Ve küllü şey'in indehû bi-mıkdâr' (Her şey O'nun katında bir ölçü ve miktar iledir) âyet-i celîlesi gereğince bu ilim odasının temelinde kusursuz bir hendese ve ebced terazisi bulunur. Sayıların ve harflerin frekansları, melekût âlemindeki titreşimlerin fizik dünyadaki yansımalarıdır. Bu mîzanın doğru anlaşılması, amellerin ve duaların kabul menfezine ulaşmasını temin eder. Bu odanın irfânî müktesebatı; İmam Ahmed el-Bûnî'nin Şemsü'l-Maârif'i, İmam Gazâlî'nin el-Evfâk ve Mişkâtü'l-Envâr'ı, İbnü'l-Arabî'nin Fütûhât-ı Mekkiyye'si ve Câbir b. Hayyân'ın Kitâbü'l-Mîzân'ı gibi asırları aşan muteber yazma eserlere dayanır. Silsile-i ulemâdan tevarüs eden bu sırlar, hurafelerden ve bâtıl iddialardan arındırılarak Ehl-i Sünnet istikametinde tahlil edilmiştir. Bu odada temsil edilen ilmin geometrik şeması; dairesel halkalar, köşebentler ve merkezî kutup noktalarından oluşur. Vefk hücrelerinin miftâh ve muglak dengesi, enerjiyi tek bir odakta toplayan bir prizma vazifesi görür. Mühürlerin doğru çizim kaideleri, safran ve gül suyu mürekkebiyle nûrânî zaman dilimlerinde levhalara işlenir. Her ilim sahasına nezaret eden mukaddes melekût görevlileri mevcuttur. Dört mukarreb melek (Cebrail, Mikail, İsrafil, Azrail) ve felek ruhanîleri, bu odadaki tesbihlerin feyziyle yeryüzüne inerek sâlike manevî sebat ve sekîne indirirler. Süflî tesirlerin defedilmesi ve mekânın nûrânîleşmesi bu melekûtî muhafazayla gerçekleşir. Bu ilim odasının feyzine nail olmak için göksel vakitlerin riayeti şarttır. Güneş ve Ay'ın menzilleri, gezegen saatleri ve günlerin tabiatı gözetilir. Buhûr-ı lübân, misk, amber ve öd kokuları yakılarak mekânın enerjisi arındırılır; taharet-i kâmile ve istikamet üzere amel edilir. Bütün ilimlerin nihai gayesi tek bir hakikate çıkar: Cenâb-ı Hakk'ın birliğini (Tevhid) idrak etmek ve nefsi terbiye etmektir. İlmi şahsî kibir veya dünyalık için kullananlar ziyandadır. Sihravemen 50 İlim Odası Kütüphanesi'nin bu kutlu hücresi; sâlikin kalbini Arş'ın nuruna rapteden ebedî bir irfan feneridir.Fasıl I: İlm-i Cetvel Odası: Zikir Vakitleri ve Tenzîl Cetvelleri - Ontolojik ve Epistemolojik Temeller
Fasıl II: Kozmik Mîzan, Matematiksel Denge ve Sayısal Rezonans
Fasıl III: Kadîm Yazma Eserler ve Müellifler Silsilesi
Fasıl IV: Geometrik Mühürler, Vefk Hendesesi ve Daireler
Fasıl V: Ulvî Melekût Ruhanîleri ve Göksel Saflar
Fasıl VI: Amelî Âdâb, Eşref Vakitleri ve Buhûr İmtizacı
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa, Nefis Tezkiyesi ve Vahdet Şuuru