Fasıl I: Hamr (Şarap) Metaforunun Hakikati: Üzüm Yaratılmadan Önceki Sarhoşluk
İslâm tasavvuf şiirinin en meşhur beyitlerinden biri olan açılış mısraında İbnü'l-Fârız şöyle haykırır: 'Şeribnâ alâ zikri'l-Habîbi müdâmeten / Sekirnâ bihâ min kabli en yuhleka'l-kerm' (Biz Sevgili'nin zikriyle öyle bir ezelî şarap içtik ki; henüz yeryüzünde asma ve üzüm yaratılmamışken biz onunla sarhoştuk!).
Buradaki 'şarap' (hamr); haram olan üzüm suyu değil; Cenâb-ı Hakk'ın Zâtî muhabbeti, mârifetullâh neşvesi ve rûhun Elest bezminde tattığı ilâhî cezbedir.
Fasıl II: 'Şeribnâ alâ Zikri'l-Habîbi Müdâmeten': Ezelî Kadeh ve Habîb'in Zikri
İbnü'l-Fârız'a göre ilâhî muhabbet şarabı doğrudan Zikrullâh ile yudumlanır. Kalp ne zaman Sevgili'nin adını zikretse, ezelî şarabın kokusu bütün letâifleri sarar.
Bu şarap öyle bir cevherdir ki; rengi nûr, kokusu misk, tesiri ise fânî benliği ebediyen yok edip Hakk'ta diriltmektir.
Fasıl III: Kadehin, Şarabın ve Sâkî'nin Birliği: Vahdet Müşahedesi
Hamriyye'nin en harikulade beytinde üçlü birlik şerh edilir:
Sâkî: Cenâb-ı Hak ve Hakîkat-i Muhammediyye'dir.
Kadeh: Müridin arınmış, tertemiz kalbidir.
Şarap: İlâhî mârifet ve Zâtî aşktır. Vuslat anında kadeh o kadar şeffaflaşır ki kadeh ile şarap tek bir nûr haline gelir.
Fasıl IV: Sekr ve Sahv: Mânevî Sarhoşluk ile Ayıklık Arasındaki Denge
Tasavvuf mektebinde 'Sekr' (mânevî sarhoşluk / cezbe) ve 'Sahv' (ayıklık / şer'î temkin) iki temel haldir.
İbnü'l-Fârız sekr halinin en coşkulu terennümcüsü olmakla birlikte; kâmil ariflerin sarhoşluk içinde bile şeriatın edep hudutlarını milim aşmadığını ve 'Sahv-ı Sânî' (ikinci ayıklık) makamında halka rehberlik ettiğini açıklar.
Fasıl V: Meclis-i Elest'in Hatırası: Rûhun Ezelî Ahdini Hatırlaması
Kasîde-i Hamriyye; ruhun A'râf Sûresi 172. âyetindeki 'Elestü bi-Rabbiküm? Kālû: Belâ!' (Ben sizin Rabbiniz değil miyim? Evet, Rabbimizsin dediler) meclisinde içtiği ilk ahit kadehini hatırlatır.
Dünyadaki bütün hakiki sevgiler, o ezelî mecliste içilen ilk damlanın kalpte bıraktığı silinmez sızıdan ibarettir.
Fasıl VI: Şerhu'l-Hamriyye Geleneği: Kâşânî, Bûrînî ve Nablusî Şerhleri
Kasîde-i Hamriyye İslâm dünyasında yüzlerce şerhe konu olmuştur. Abdürrezzâk el-Kâşânî eseri felsefî-ontolojik açıdan şerh ederken; Abdülganî en-Nablusî ve Bûrînî eseri tasavvufî ve edebî incelikleriyle açıklamışlardır.
Bu şerhler, Hamriyye'nin zâhirî bir meyhane şiiri olmadığını kesin delillerle ispatlamıştır.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Fânî Zevklerden Bâkî Neşveye Uyanış
Kasîde-i Hamriyye'nin nihai gayesi; insanı dünyanın kokuşmuş çamurundan ve geçici lezzetlerinden çekip, Arş'ın altında sunulan ebedî aşk kadehine müşteri kılmaktır.
Sihravemen Hamriyye Külliyatı; tasavvuf edebiyatının bu ölümsüz kasîdesini saf tevhid neşvesiyle takdim eder.