Fasıl I: İslâm Tasavvufunun İlk Otobiyografisi
*Kitâbu Bed'i'ş-Şe'n* (Hâlin Başlangıcı); İslâm tasavvuf edebiyatında bir sûfînin bizzat kendi mânevî inkişafını, iç dünyasını ve sülûk krizlerini kaleme aldığı ilk ve en samimi otobiyografik eserdir.
Hakîm et-Tirmizî, çocukluğundan itibaren hissettiği ilim iştiyakını, gençlik yıllarında dostlarının dünyevî makamlara koşarken kendisinin yalnız kalışını büyük bir içtenlikle anlatır.
Bu eser, sonradan İmam Gazâlî'nin *el-Munkızu mine'd-Dalâl* eserine de rehberlik etmiş bir itiraf ve hidayet şaheseridir.
Fasıl II: Hac Yolculuğu ve Kâbe'deki Ahidleşme
Tirmizî yirmi yedi yaşında hacca gitmek üzere Tirmiz'den ayrıldı. Mekke'ye vardığında Kâbe-i Muazzama'nın Mültezem mevkiinde gözyaşlarıyla secdeye kapandı.
Orada Cenâb-ı Hakk'a ahdetti: 'Allah'ım! Beni nefsimin arzularından temizle, dünyayı kalbimden çıkar ve beni yalnız Senin rızana adanmış bir kul eyle!'
Bu kudsî dua, onun bütün hayatının seyrini değiştiren bir dönüm noktası ve manevî doğum anı oldu.
Fasıl III: Kur'an Hıfzı, Gece İbadetleri ve Issız Harabeler
Hac dönüşünde Tirmiz'e yerleşen genç Hakîm; Kur'ân-ı Kerîm'i hıfzetti ve geceleri sabahlara kadar ibadet ve tefekkürle meşgul oldu.
Gündüzleri insanlardan kaçıp Ceyhun nehri kenarındaki ıssız harabelere ve mezarlıklara sığınarak nefsini murakabeye aldı.
Issızlıkta yalnız kalmak, kalbindeki mâsivâ perdelerini birer birer yırttı ve melekût âleminin kapılarını araladı.
Fasıl IV: Hz. Hızır ile Buluşma ve Gaybî İlimler
*Bed'i'ş-Şe'n*'de nakledilen en sarsıcı hadiselerden biri, Tirmizî'nin ıssız bir vadide Hz. Hızır (a.s.) ile karşılaşmasıdır.
Hızır aleyhisselâm ona seyr-i sülûkün inceliklerini, sabrın ecrini ve ledünnî ilimlerin anahtarlarını tâlim buyurdu.
Bu buluşma, Tirmizî'nin kuru fıkıh ve hadis rivayetçiliğinden hikmet ve irfan deryasına geçişini sağladı.
Fasıl V: Eşinin Gördüğü Sâdık Rüyalar ve Melekûtî Müjdeler
Tirmizî eserinde sâliha eşinin mânevî makamına ve gördüğü nûrânî rüyalara geniş yer ayırır.
Eşi rüyalarında meleklerin Tirmizî'nin evini tavaf ettiğini, Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) ona yeşil hil'atler giydirdiğini ve göklerden nûr yağdığını müşahede etmiştir.
Bu rüyalar, Horasan ulemâsının hücum ve iftiraları karşısında Tirmizî ailesine en büyük ilâhî sekîne ve teselli kaynağı olmuştur.
Fasıl VI: Halkın Kınaması (Melâmet) ve İhlas İmtihanı
Tirmiz halkı ve kadıları onun kitaplarını sapkınlıkla suçlayıp evini taşladığında; Tirmizî nefsini hesaba çekerek şükretti.
Zira insanların övgüsü nefsaniyet doğurur; kınaması ve düşmanlığı ise kulu doğrudan doğruya Hakk'ın kapısına yapıştırır.
Tirmizî bu çileli imtihanı 'Melâmet iksiri' olarak görmüş ve ihlasını saflaştırmıştır.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Seyr-i Sülûkün Aynası Olarak Bed'i'ş-Şe'n
Kitâbu Bed'i'ş-Şe'n; her çağdaki hakikat arayıcısına kendi nefis muhasebesini yapma cesareti aşılar.
Yolun başındaki tereddütler, çekilen ıstıraplar ve nihayetinde erişilen vuslat; kulun Hakk'a sadakatle yürüdüğünde asla zayi olmayacağının tescilidir.
Sihravemen Külliyatı; bu otobiyografik şaheseri aslına sadık bir tahlille irfan taliplilerine armağan eder.