Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. âyet-i kerîmesi), İslâm met
Eşrefoğlu Abdullah Rûmî; hem Hacı Bayrâm-ı Velî'nin halifesi hem de Gavsü'l-A'zam Seyyid Abdülkadir Geylânî'nin torunlarından Seyyid Hüseyin el-Hamevî'den hilafet almış iki deniz meclisidir (Câmiu't-Tarîkayn). İznik'te kurduğu Kādiriyye-i Eşrefiyye kolu; Anadolu ve Rumeli coğrafyasında asırlar boyunca yüz binlerce dervişin kalbini zikrullâh ve şeriat aşkıyla yoğurmuştur. Eşrefoğlu *Tarîkatnâme* risâlesinde bey'atın şer'î temellerini açıklar: Mürid mürşidine el verirken aslında Resûlullah Efendimiz'in (s.a.v.) mübârek eline biat ettiğinin şuurunda olmalıdır (Feth Sûresi, 10). Bey'at anında yapılan tövbe, sâlikin geçmişteki bütün günahlarına sünger çeker ve manevî hayatında yepyeni beyaz bir sayfa açar. Eşrefiyye yolunda giyilen tâc ve hırka basit birer kumaş parçası değildir: Dört terkli tâc; şeriat, tarikat, marifet ve hakikat kapılarını sembolize eder. Hırka nefsin heveslerini kefenlemek, kemer ise hizmet için beli bağlamak demektir. Kādiriyye meclislerinde zikir halkası kurulur; kıyâmî ve kuûdî (ayakta ve oturarak) cehrî zikir icra edilir. Eşrefoğlu dervişlerinin 'Hayy' ve 'Hû' sadâları gök kubbeyi inletir. Aynı zamanda ferdî hayatta kalbin her atışında 'Lâ ilâhe illallâh' zikr-i hafîsiyle nefesler melekûtî huzura bağlanır. Eşrefiyye zâviyelerinde rütbe ve asalet sökmez; en muteber derviş en çok hizmet eden dervişti. Helâ temizlemek, odun taşımak, mutfakta kazan kaynatmak nefsin kibrini ezen mukaddes vazifelerdir. Gelen her misafir Hızır bilinir; sofrada fakir ile zengin ayrımı yapılmaksızın aynı kaseden çorba içilir. Eşrefoğlu sâliki uyarır: Yolda keramet, rüya ve nûrlar görmek marifet değildir. Asıl marifet istikamettir. Şeytan dervişe nûr suretinde görünüp 'Sen artık kemâle erdin, ibadete ihtiyacın kalmadı' diyebilir. Şeriata uymayan her keşif ve keramet şeytânî bir istidraçtır ve dervişin ayağını kaydırır. Eşrefoğlu Rûmî'nin ölümsüz mısralarında dile geldiği gibi: 'Dervişlik olaydı tâc ile hırka, biz dahi alırdık otuza kırka!' Hakiki dervişlik; kıyafette değil, kırık bir kalpte, yaşlı bir gözde ve mahlûkata gösterilen engin merhamettedir. Sihravemen Tarîkatnâme Külliyatı; Eşrefiyye mektebinin bu kudsî ahlâkını günümüze taşır.Fasıl I: Kādiriyye-i Eşrefiyye Kolunun Teşekkülü ve Silsile-i Zeheb
Fasıl II: Şeyhe İntisap, Ahid ve Bey'at Âdâbı
Fasıl III: Hırka, Tâc ve Kemer: Zâhirî Kıyafetin Bâtınî Mânâları
Fasıl IV: Zikr-i Cehrî ve Zikr-i Hafî Terennümleri
Fasıl V: Tekke ve Zâviye Hayatı: Hizmet, Sofra ve Dervişlik Hukuku
Fasıl VI: Müridin İmtihanları: İblis'in Hileleri ve İstidrac Tuzağı
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: 'Dervişlik Olaydı Tâc ile Hırka...'
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.