Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. âyet-i kerîmesi), İslâm metafiziğinde ve havas ilminde tevhid akidesinin, ilah
Anadolu irfan mektebinin en büyük pîrlerinden Eşrefoğlu Abdullah Rûmî (v. 1469), İznik dergâhında telif ettiği *Müzekki'n-Nüfûs* (Nefisleri Arındıran) eseriyle İslâm ahlâk ve tasavvuf tarihine silinmez bir mühür vurmuştur. Eser, Şems Sûresi'nin 9. âyet-i celîlesinde buyrulan 'Nefsini arındıran kurtuluşa ermiştir' ilâhî fermanının amelî bir rehberidir. Eşrefoğlu'na göre nefis terbiyesi farz-ı ayındır; zira kalbi mâsivâdan, kibirden, riyâdan ve hasetten temizlemeyen kimsenin kıldığı namaz ve tuttuğu oruç kuru bir bedensel hareketten ibaret kalır. Birinci mertebe olan 'Nefs-i Emmâre'; insanı daima kötülüğe, şehvete ve isyana sürükleyen hayvânî tabiatıdır. Rengi siyahtır; seyr-i sülûk makamı Âlem-i Mülk'tür. Bu makamda sâlikin zikri 'Lâ ilâhe illallâh' kelime-i tevhîdidir. Kelime-i Tevhid'in 'Lâ' kılıcıyla nefsin bütün süflî putları boyunlarından vurulmadıkça ikinci mertebeye geçilemez. İkinci mertebe 'Nefs-i Levvâme'; günah işlediğinde kalbinde derin bir nedamet duyan, kendini kınayan ve tövbeye sarılan nefistir (Kıyâme Sûresi, 2). Rengi mavidir. Bu makamda sâlik 'Allah' lafz-ı celâlini vird edinir. Nefis henüz istikrara kavuşmamıştır; günah ile tövbe arasında bocalasa da vicdan meşalesi uyanmıştır. Üçüncü mertebe 'Nefs-i Mülhime'; Cenâb-ı Hakk'ın hayır ve şerri ilham ettiği, cömertlik, kanaat, sabır ve tevazu sıfatlarının filizlendiği makamdır. Rengi kırmızıdır; zikri 'Hû' ism-i şerîfidir. Bu mertebede sâlike gayb âleminden rüya ve keşif yoluyla ilhamlar gelir; ancak şeytanın gurur ve ucb tuzağına düşmemek için kâmil mürşidin rehberliği şarttır. Dördüncü mertebe 'Nefs-i Mutmainne'; Fecr Sûresi'nde 'Ey huzura kavuşmuş nefis!' hitabına mazhar olan, şüphelerin tamamen silindiği ve kalbin arşın sekînetine erdiği makamdır. Rengi sarıdır; zikri 'Hak' ismidir. Burada sâlik ibadetleri zorlanarak değil, tarifi imkânsız bir lezzet ve aşkla ifa eder. Beşinci mertebe 'Râziye' (kahrı da lütfu da bir bilip Hakk'tan razı olan), altıncı mertebe ise 'Mardiyye'dir (Cenâb-ı Hakk'ın da o kuldan razı olduğu makam). Rengi beyaz ve yeşildir; zikirleri 'Hayy' ve 'Kayyûm' esmâlarıdır. Bu makamlarda kul, başkalarını kınamayı tamamen bırakır; bütün mahlûkata Rahmân'ın şefkat nazarıyla bakar. Yedinci ve nihai mertebe olan 'Nefs-i Kâmile' veya 'Sâfiye'; benliğin tamamen fâni olup ilâhî varlık nûrunda bekâ bulduğu İnsân-ı Kâmil mertebesidir. Rengi nûrdur; zikri 'Kahhâr' veya İsm-i A'zam'dır. Eşrefoğlu Rûmî'nin Müzekki'n-Nüfûs'u; bu yedi menzili aşarak kalbini Hakk'ın arşı kılan bahtiyarların yol haritasıdır.Fasıl I: Müzekki'n-Nüfûs'un Doğuşu ve Nefis Tezkiyesinin Farziyeti
Fasıl II: Nefs-i Emmâre: Şeytânî Hevâ, Gazap ve Süflî Esaret
Fasıl III: Nefs-i Levvâme: Pişmanlık, Vicdan Uyanışı ve Kınama
Fasıl IV: Nefs-i Mülhime: Kalbe Doğan İlhamlar ve İlim Işığı
Fasıl V: Nefs-i Mutmainne: İtmi'nan, Şeksiz İman ve Sekînet
Fasıl VI: Nefs-i Râziye ve Mardiyye: İlâhî Takdire Rıza ve Cemâl
Fasıl VII: Nefs-i Kâmile (Sâfiye): Fenâfillâh, Bekâbillâh ve İnsân-ı Kâmil
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.