Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. âyet-i kerîmesi), İslâm metafiziğinde ve havas ilminde tevhid akidesinin, ilahî hâkimiyetin ve arş kürsüsünün en muhk
Eşrefoğlu Abdullah Rûmî'nin en özgün ve felsefî eserlerinden biri olan *Hayretnâme*; insan ruhunun iki büyük kutbu olan 'Akıl' ile 'Aşk'ı bir meydanda karşı karşıya getiren abidevî bir münazaradır. Akıl tedbiri, kâr-zarar hesabını, dünyevî düzeni ve zahirî mantığı temsil ederken; Aşk fedakârlığı, teslimiyeti, hesapsızlığı ve melekûtî vecdi temsil eder. Akıl kendini över: 'Ben olmasam şehirler kurulmaz, medreseler işlemez, şeriatın hudutları bilinmez, mülk idare edilmez!' der ve her şeye bir mantıkî sebep arar. Ancak akıl sarayın kapısına kadar gelir; sarayın içine girip Padişah'ın cemâlini görmeye kalktığında gözleri kamaşır ve acze düşer. Aşk meydana çıkar ve der ki: 'Ey akıl! Sen delil ararsın, ben ise delilsiz bizzat Yâr'i bulurum. Sen tedbir alırsın, ben canımı feda ederim. Sen hesap yaparsın, ben varlığımı ateşe atarım!' Aşkın bir tek kıvılcımı, aklın bin yıllık kütüphanelerini kül eder ve sâliki vasıtasız olarak ilâhî nûra kavuşturur. Eşrefoğlu münazarayı kudsî kıssalarla perçinler: Nemrud akıl ve zâhirî kuvvetle mancınık kurup ateş yaktı; Hz. İbrâhîm (a.s.) ise aşk ve teslimiyetle ateşe atıldı. Aklın mantığına göre ateş yakmalıydı; ancak aşkın sırrıyla ateş gülistana döndü ('Yâ nâru kûnî berden ve selâmâ'). Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) 'Allah'ım, Sana olan hayretimi artır!' kudsî duâsının te'vîli: Hayret; cehaletten doğan şaşkınlık değil, ilâhî azametin ve cemâlin sonsuzluğunu idrak eden aklın melekûtî dehşetidir. Kul her tecellîde yeni bir kemâlât görerek ebedî bir hayranlığa dalar. Hayret makamında söz biter, harfler erir, lisan lâl olur. Artık konuşan derviş değil, dervişin kalbinde tecelli eden Hak'tır. Bu makamda sâlik ne dünyayı ne de kendini hatırlar; sonsuz bir nûr deryasında kaybolmuş bir katre misali sükûnet bulur. Hayretnâme'nin nihai hükmü şudur: Akıl atına binerek aşk sahrasının kenarına kadar gelinir; ancak o sahradan içeri adım atmak için akıl atından inip aşkın kanatlarına sarılmak icap eder. Sihravemen Hayretnâme Külliyatı; akıl ile aşkın bu ebedî izdivacını irfan erbabına takdim eder.Fasıl I: Hayretnâme'nin Konusu: Cüz'î Akıl ile Küllî Aşkın Karşılaşması
Fasıl II: Aklın İtirazları: Delil, Kıyas ve Zahirî Mantık Sınırları
Fasıl III: Aşkın Cevapları: Yanış, Teslimiyet ve Delilsiz Yakîn
Fasıl IV: Hz. İbrâhîm'in Ateşteki Aşkı ve Nemrud'un Aklı
Fasıl V: Hayret Makamı: 'Rabbim Hayretimi Artır' Duâsının Sırrı
Fasıl VI: Dilin Lâl Olduğu, İdrakin Durduğu Vahdet Menzili
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Aklı Aşka Kurban Etmek ve Nûra Gark Olmak
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.