Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. âyet-i kerîmesi), İslâm metafiziğinde
Eşrefoğlu Abdullah Rûmî'nin *Dîvân*'ı; 15. yüzyıl Anadolu Türkçesinin en berrak, en ahenkli ve en derin tasavvufî edebiyat anıtlarından biridir. Eser, Ahmed Yesevî ve Yunus Emre'nin açtığı Türkçe irfan çığırının zirve halkasıdır. Aruz ve hece vezninin ustalıkla harmanlandığı bu şiirler; medresenin kuru tartışmalarına sıkışmayan, halkın doğrudan kalbine hitap eden kudsî nutuklardır. Eşrefoğlu'nun üslubu Yunus Emre'nin samimiyetini ve yakıcılığını taşır. Farsça ve Arapça terkiplerin istilasına uğramayan duru Türkçesiyle en çetin vahdet ve marifet meselelerini herkesin anlayabileceği misallerle açıklar. 'Gönül Çalab'ın tahtı, Çalap gönüle baktı' şuuru, Eşrefoğlu Dîvânı'nın her beytinde ışıldar. Dîvân'da yer alan remizli şiirler ve şathiyeler zâhir ehlini hayrete düşürür: 'Çıktım erik dalına, anda yedim üzümü' nevindeki sembolik anlatımlar; aklın sınırlarını aşıp melekût bahçelerine kanat açan ariflerin lisanıdır. Erik şeriatı, üzüm tarikatı, ceviz ise hakikati remzeder. Kabuğu kırmayan cevizin özüne eremez. Eşrefoğlu'nun bestelenmiş ve asırlardır tekkelerde zikredilen meşhur ilâhileri; dervişlerin seher vaktindeki iniltisi olmuştur: 'Ey gönül gel ağlama, zârî zârî inleme / Pîr elinden dolu iç, gayrı sözü dinleme...' Bu mısralar, dünya derdinden bîzâr olmuş ruhlara sekînet ve ümit aşılar. Dîvân baştan sona ölümün kaçınılmazlığını, kabrin soğuk toprağını ve dünyanın bir konak yeri olduğunu hatırlatan haşyet verici nasihatlerle doludur. Eşrefoğlu insanın kibir ve gururunu yıkar: 'Bu dünyaya gelen kişi, bir gün göçer belli olur / Ecel yayı kurulunca, canlar uçar belli olur.' Yunus Emre'nin meşhur neşvesini teyit eden beyitler: 'Cennet cennet dedikleri birkaç köşkle birkaç hûri / İsteyene ver sen anı, bana seni gerek seni!' Eşrefoğlu için en büyük mükâfat cennet nimetleri değil; Cemâlullâh'ı vasıtasız temaşa edebilmektir. Eşrefoğlu Rûmî'nin Dîvânı; bir şairin sanatsal hevesi değil, Hak âşıkı bir mürşidin ümmete bıraktığı mânevî vasiyetnâmedir. Her şiir bir zikir, her beyit bir irfan meşalesidir. Sihravemen Dîvân Külliyatı; bu ölümsüz şiirleri tasavvufî şerhleriyle yeni nesillere armağan eder.Fasıl I: Eşrefoğlu Dîvânı'nın Edebî ve Tasavvufî Kıymeti
Fasıl II: Yunus Emre Çizgisinin Devamı: Arı Türkçe ile Hakikat Terennümü
Fasıl III: Meşhur Şathiye ve Vahdet Gazellerinin Şerhi
Fasıl IV: 'Ey Gönül Gel Ağlama' ve Gurbet Feryadı
Fasıl V: Nasihat Kasideleri: Dünyanın Faniliği ve Ölüm Tefekkürü
Fasıl VI: Aşk Nağmeleri: 'Cennet Cennet Dedikleri Birkaç Köşk...'
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Şiirin Hikmete ve Zikre Dönüşmesi
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.