Zaman ve Ebced Mîzânı: Günlerin, Gezegenlerin ve Saatlerin Ebced Değerleriyle Tenzîli

Fasıl I: Zamanın Sayısal Dokusu: Felekî Saatler ve Ebced

İslâm kozmolojisinde zaman; mekanik saatlerin tıkırtısından ibaret çizgisel bir akış değil; gezegenlerin, meleklerin ve harflerin nöbetleşe hükmettiği melekûtî bir döngüdür. İmam Ahmed el-Bûnî ve kadîm cefr üstatları; her günün, her gecenin ve her saatin kendine mahsus bir **Ebced Mîzânı** olduğunu tescil etmişlerdir.

Zamanın ebced değerini bilmek; yapılacak duaların, virdlerin ve hayır amellerinin arş kapılarının açık olduğu en müstecab ana denk getirilmesini sağlar.

Fasıl II: Yedi Günün Ebced Değerleri ve Mânevî Hükümdarları

Haftanın yedi günü Arapça isimlerinin ebced değerleriyle şu melekûtî mertebeleri taşır:

• Pazar (el-Ehad - الاحد): Ebcedi 44. Güneş günü; melekûtî hükümdarı Rukyâîl. İzzet, şeref ve rical-i devlet ile irtibat.
• Pazartesi (el-İsreyn - الاثنين): Ebcedi 602. Ay günü; hâkimi Cebrâîl. Sefer, şifâ ve suların fütûhâtı.
• Salı (es-Sülâsâ - الثلاثاء): Ebcedi 1035. Merih günü; hâkimi Semsemâîl. Düşmanın def'i ve celâlî koruma.
• Çarşamba (el-Erbiâ - الاربعاء): Ebcedi 275. Utarid günü; hâkimi Mîkâîl. İlim, yazı, ticaret ve zekâ inkişafı.
• Perşembe (el-Hamîs - الخميس): Ebcedi 691. Müşteri günü; hâkimi Sarfiyâîl. Rızık, bereket, adalet ve hikmet.
• Cuma (el-Cuma - الجمعة): Ebcedi 118. Zühre günü; hâkimi Anyâîl. Muhabbet, cemâl, ülfet ve ibadet.
• Cumartesi (es-Sebt - السبت): Ebcedi 493. Zühal günü; hâkimi Kesfiyâîl. Sabır, hıfz, def' ve köklü binalar.

Fasıl III: Gece ve Gündüzün 12 Saatinin Tenzîli

Her gün güneş doğduğu andan itibaren 12 gündüz saatine; güneş battığı andan itibaren 12 gece saatine bölünür. Bu saatler mevsimlere göre uzayıp kısalan 'Muvakkat/Felekî Saatler'dir.

Her saatin ebced değeri o saatin hâkimi olan seyyarenin ismiyle hesaplanır. Saat ile amel uyuştuğunda amelin tesiri şimşek gibi sür'atli olur.

Fasıl IV: Sa'd ve Nahıs Vakitlerin Ebcedle Hesaplanması

Gezegenlerin açıları ve ebced toplamları müsbet olduğunda o vakit 'Sa'd-ı Ekber' (En Kutlu Vakit) olur. Zıt açılar ve sert ebced toplamlarında ise 'Nahs-ı Asgar' veya 'Nahs-ı Ekber' meydana gelir.

Arifler nahıs vakitlerde asla dünyevî işlere girişmez; bilakis istiğfar ve sığınma dualarıyla meşgul olurlar.

Fasıl V: Esmâ Zikrinin Saate Göre Tenzîli

Bir esmâ zikredilirken kendi saatinde zikredilmesi esastır. Örneğin 'Yâ Bâsıt' (72) Müşteri saatinde; 'Yâ Vedûd' (20) Zühre saatinde; 'Yâ Cebbâr' (206) Merih saatinde zikredildiğinde kalbe ve âleme nüfuz eder.

Fasıl VI: Buhur ve Renklerin Zaman Mîzânına Uyumu

Her saatin ebcedine uygun buhuru ve rengi vardır. Güneş saatinde sarı renk ve lüban; Zühre saatinde yeşil/beyaz ve öd ağacı; Utarid saatinde kâfur tütsülenir.

Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: 'İbnü'l-Vakt' (Vaktin Çocuğu) Olmak

Tasavvufun en büyük gâyesi kulun 'İbnü'l-Vakt' ve nihayetinde 'Ebü'l-Vakt' (Vakte hükmeden kâmil mürşid) olmasıdır. Zamanı Allah için yaşayan kimse, feleklerin çarkını aşarak ebediyete kavuşur.

Sihravemen Zaman Külliyatı; vakti ilâhî muhabbetle bereketlendirmenin yollarını öğretir.