Kaydet
Fasıl I: Hurûf-ı Hecâ'nın Yaratılış Ontolojisi: 'Kün' Emrinin Harf Aynaları
İslâm tasavvuf ve havas düşüncesinde harfler, yalnızca beşerî lisanın seslerini temsil eden kuru grafik işaretler değildir. Muhyiddin İbnü'l-Arabî, Şeyh Ahmed el-Bûnî ve İmam Cafer-i Sâdık (k.s.) hazerâtına göre 28 Arap harfi; Cenâb-ı Hakk'ın 'Kün' (Ol!) emrinin tecellî ettiği ilk melekûtî tohumlar ve kâinat kitabının yazıldığı ontolojik kelimelerdir.
Kâinattaki her bir zerre, felek ve canlı; belirli harflerin birleşimi ve bu harflerin taşıdığı sayısal frekansların cisimleşmiş halidir. Harflerin sırrına vâkıf olan kimse, kâinatın yazılım kodlarını okumaya başlamış demektir.
Fasıl II: 28 Harfin Sayısal Hiyerarşisi: Âhâd, Aşerât, Miât ve Ulûf
Ebced mîzânında 28 harf, dörder mertebeli kusursuz bir ondalık sistem üzerinde yükselir:
- Âhâd (Birlikler Mertebesi - 1'den 9'a): Elif (1), Bâ (2), Cîm (3), Dâl (4), Hâ (5), Vâv (6), Zâ (7), Hâ (8), Tâ (9). Bu mertebe Melekût ve Ceberût âlemlerinin tohumlarını temsil eder.
- Aşerât (Onluklar Mertebesi - 10'dan 90'a): Yâ (10), Kef (20), Lâm (30), Mîm (40), Nûn (50), Sîn (60), Ayn (70), Fâ (80), Sâd (90). Rûhânî nefislerin ve hareketin mertebesidir.
- Miât (Yüzlükler Mertebesi - 100'den 900'e): Kâf (100), Râ (200), Şîn (300), Te (400), Se (500), Hı (600), Zâl (700), Dâd (800), Zâ (900). Cisimler ve felekler âleminin inşasıdır.
- Ulûf (Binlik Zirvesi - 1000): Gayn (1000). Kesretin tamamlanıp yeniden Vahdet'e döndüğü sır noktasıdır.
Fasıl III: Ebced Tertibinin Kadîm Hikmeti: Mağrip ve Maşrık Ebced Farkları
Tarih boyunca İslâm coğrafyasında iki ana ebced tertibi kullanılmıştır: Doğu İslâm dünyasında (Maşrık) Ebced, Hevvez, Huttî, Kelemen, Sa'fes, Karaşet, Sehaz, Dazığ tertibi benimsenmişken; Endülüs ve Kuzey Afrika'da (Mağrip) Sa'fed ve Dazağ harflerinin yerlerinde cüz'î farklılıklar mevcuttur.
Her iki mîzân da kendi coğrafyasının melekûtî kapılarını açan sahih anahtarlardır. Ancak havas ve tefsir ilminde ittifakla kullanılan ana mîzân Maşrık Ebced-i Kebîr'idir.
Fasıl IV: Harflerin Mahreçleri ve Sadâ Rezonansı: Gırtlaktan Dudaklara
Harflerin ağızdaki çıkış yerleri (mahreçler), insanın içindeki ilâhî nefesin (Nefes-i Rahmânî) dış dünyaya açılan menfezleridir. Boğazın en derininden çıkan Elif ve Hâ, gayb âlemine en yakın harflerdir.
Dudaklardan çıkan Bâ, Mîm ve Vâv ise şehâdet âlemine en yakın, tecellîsi en zâhir harflerdir. Ses tellerinden dökülen her harf, bedenin hücrelerinde ve etraftaki eterik alanda bir dalga boyu meydana getirir.
Fasıl V: Nûrânî ve Zulmânî Harfler Mîzânı: 14 Mukattaa Sırrı
28 harf tam ortadan ikiye bölünür:
14 Nûrânî Harf: Kur'ân-ı Kerîm sûrelerinin başlarında yer alan Hurûf-ı Mukattaa harfleridir (Elif, Lâm, Mîm, Râ, Kâf, Hâ, Yâ, Ayn, Sâd, Tâ, Sîn, Hâ, Kâf, Nûn). 'Nassun hakîmun kâtıun lehu sırrun' cümlesinde toplanan bu harfler, arşın saf nûrundan beslenir.
14 Zulmânî Harf: Mukattaalarda geçmeyen, kesif ve maddî âlemi tanzim eden diğer 14 harftir. İki grubun dengesi, kâinattaki nûr ve gölge dengesini temin eder.
Fasıl VI: Ebced Sayılarının Geometrik İntikali: Noktadan Çizgiye
Ebced hendesesinde sayılar sırf aritmetik değildir; geometrik boyutları vardır. 1 sayısı nokta (Elif); 2 sayısı çizgi (Bâ); 3 sayısı yüzey/üçgen (Cîm); 4 sayısı ise cisim/kare (Dâl) mertebesidir.
Bu sebeple 4 sayısı ile fiziksel âlem tamamlanır. Dört unsur (ateş, hava, su, toprak), dört yön (kuzey, güney, doğu, batı) ve dört büyük melek bu hendesenin tezahürleridir.
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Kâinat Kitabını Harf Harf Okumak
Harflerin ve ebcedin hakiki gayesi, insanı falcılık veya kehanet bataklığına değil; 'Allah her şeyi bir sayı ile saymış ve kuşatmıştır' (Cin Sûresi, 28) âyetinin haşyetine ulaştırmaktır. Her harf bir kapı, her sayı bir menzildir.
Sihravemen Ebced Külliyatı; bu kudsî ilmi hurafelerden ayıklayarak hakiki tevhid şuuruyla taliplerine takdim eder.
zirvesini irfan ehliyle buluşturur.