Celcelûtiye'deki Süryânîce Esmâlar ve Bâtınî Mânâları

Fasıl I: Semavî Dillerin Hiyerarşisi ve Süryânîce'nin Kudsiyeti

Tasavvuf ve havas ulemâsına göre Süryânîce ve İbrânîce; Hz. Âdem'den Hz. İbrâhîm'e ve Hz. Îsâ'ya kadar birçok peygamberin konuştuğu, Arş meleklerinin zikir lisanı olan en kadîm semavî dillerdendir.

Celcelûtiye kasidesinde yer alan bazı lafızlar zâhir Arapça sözlüklerinde bulunmaz; zira bunlar bizzat Cebrail (a.s.) vasıtasıyla vahyedilen melekûtî İsm-i Âzam kodlarıdır. İmam Gazâlî ve Şeyh Ahmed el-Bûnî bu kelimelerin her birinin Arapça Esmâ-i Hüsnâ karşılıklarını birer birer tespit etmişlerdir.

Fasıl II: 'Celcelût' ve 'Celcelet' Lafızlarının Sırrı

Kasidenin omurgasını oluşturan 'Bi-Celcelûtin bi'l-İcâbeti Helvelet' ifadesindeki 'Celcelût': Cenâb-ı Hakk'ın 'Yâ Bedi'' ve 'Yâ Kādîre'l-Küll' isimlerinin Süryânîce karşılığıdır.

'Helvelet' ise 'Sür'atle imdada yetişen, duaya anında icabet eden' demektir. Bu terkip zikredildiğinde arş melekleri duanın icabeti için yeryüzüne nüzul ederler.

Fasıl III: Temel Süryânîce Esmâların Cetveli ve Arapça Eşleşmeleri

İmam Gazâlî'nin *Şerhu'l-Celcelûtiye* eserinden derlenen kudsî cetvel:

• Heyhûr (Heyyû): Yâ Hayy, Yâ Muhyî (Ey hayat veren dirilten Allah!).
• Nemûh (Nemûhiyâ): Yâ Kerîm, Yâ Melik (Ey cömert ve mülk sahibi Allah!).
• Şelmehet (Şelmâ): Yâ Fettâh, Yâ Bâsıt (Ey bütün kapıları açan ve rızkı yayan Allah!).
• Bâzih: Yâ Celîl, Yâ Azîm (Ey haşyet ve heybet sahibi ulu Allah!).
• Bercelîş: Yâ Hakîm, Yâ Alîm (Ey hikmet ve sonsuz ilim sahibi Allah!).
• Tantanîş: Yâ Semî', Yâ Karîb (Ey her fısıltıyı işiten ve kula şah damarından yakın olan Allah!).
• Gelmesehet: Yâ Kahhâr, Yâ Cebbâr (Ey zâlimleri kahreden mutlak galip Allah!).

Fasıl IV: 'Ehtamsek' Mührü ve Yedi Harfin Ebced Hendesesi

Celcelûtiye'nin en meşhur mührü 'Ehtamsek' (أهتمفشذ) harfleridir. Bu yedi harf, Kur'an'ın Fâtiha sûresinde bulunmayan 7 harfe (Fâtiha'nın 7 düşüm harfi) tekabül eder.

Bu harfler cehennemin yedi kapısını kapatan ve yedi gezegenin menfî tesirlerini iptal eden melekûtî bir kilittir.

Fasıl V: Şeytânî Şüphelerin Reddi: Tılsım Değil Kudsî Zikir

Cahiller bu kelimeleri sihir veya cin isimleri zannederek vehme kapılırlar. İmam Gazâlî buyurur ki: 'Bu kelimeler cin veya ifrit isimleri değildir; bilakis meleklerin Arş'ı tesbih ettiği en mukaddes ilâhî sıfatlardır.'

Nasıl ki Tevrat ve İncil'deki İbrânîce ve Ârâmîce esmâlar (Elohim, Yahve, El-Şadday) Allah'ın isimleri ise; Celcelûtiye'deki esmâlar da semavî vahyin kadîm şahitleridir.

Fasıl VI: Telaffuz ve Mahreç Hassasiyeti

Süryânîce esmâların zikrinde harflerin mahreçlerine azami dikkat gösterilmelidir. 'Hâ', 'Hı', 'Ayn' ve 'Hemze' harfleri doğru çıkarılmalı; kelimeler tahrif edilmeden huşû ve ta'zim ile telaffuz edilmelidir.

Zira her ses dalgası gayb âleminde belirli bir melekût kapısını rezone eder.

Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Bütün Diller O'nun Âyetidir

Rûm Sûresi 22. âyetinde buyrulduğu gibi: 'Göklerin ve yerin yaratılması ile dillerinizin ve renklerinizin farklı olması da O'nun âyetlerindendir.' Celcelûtiye, bütün semavî lisanların tek bir Hâlık'a secde ettiğini gösteren evrensel bir tevhid kasidesidir.

Sihravemen Süryânî Esmâlar Külliyatı; bu kadîm esrârı ilmî vukûfiyetle aydınlatır.