Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî
Büyük sufi ve şair Fahreddîn-i Irâkī (v. 1289), Sadreddin Konevî'nin *Fusûsu'l-Hikem* derslerine iştirak ettikten sonra aşk ve vecd sarhoşluğuyla *Lemeât* (Parıltılar) adlı meşhur eserini kaleme almıştı. Aradan iki asır geçtikten sonra Hâce Ubeydullah Ahrâr hazretleri, bu lâtif metnin bazı yerlerinin yanlış anlaşılmaya müsait olduğunu görerek Mevlânâ Abdurrahman Câmî'den onu şerh etmesini rica etti. Câmî bu ricayı kabul ederek tasavvuf edebiyatının en lirik ve derin şerhi olan *Aş'atü'l-Lemeât* (Parıltıların Işınları)'ı vücuda getirdi. Aş'atü'l-Lemeât; İbnü'l-Arabî'nin yüksek metafiziği ile Ahmed el-Gazzâlî'nin *Savânihu'l-Uşşâk*'ındaki coşkun aşk tecrübesini tek bir kadehte birleştirir. Câmî, Irâkī'nin her bir parıltısını (lem'a) Ehl-i Sünnet omurgasına ve Fusûs hendesesine bağlayarak şathiyyât şüphelerini ortadan kaldırmıştır. Câmî şerhinde açıklar: Aşk mahlûk bir duygu değildir; aşk Cenâb-ı Hakk'ın Zâtî bir sıfatıdır. Varlık sahnesine çıkmadan önce sadece Aşk vardı. Âşık olan da O'dur, Mâşûk olan da O'dur. Aradaki kul ise bu ezeli aşkın tecellî ettiği bir prizma ve aynadan ibarettir. Güzellik (Cemâl) gizlenmeyi sevmez; fıtratı gereği açığa çıkmak ve kendini seyretmek ister. Kâinattaki bütün güzellikler, çiçeklerin renkleri, bülbülün nağmesi ve insanın vechi; Ezelî Cemâl'in parıltılarıdır. Celâl ise Cemâl'in gayret perdesidir; nâehil gözlerin o mukaddes güzelliğe perdesiz bakmasını engelleyen melekûtî ateştir. Tasavvuf yolunda iki makam vardır: Sâlikin makamı 'Niyâz' (yalvarış, acziyet, kulluk); Mahbûb'un makamı ise 'Nâz'dır (istiğnâ, celâdet). Ancak vuslat makamında roller tebeddül eder: Cenâb-ı Hak kulunu sevdiğinde, kulu nâz makamına çıkarır ve 'Kulum Bana bir karış yaklaşırsa Ben ona bir arşın yaklaşırım' sırrıyla kudsî bir vuslat tecelli eder. Câmî kalbin tasfiyesini anlatırken, kalbin bütün mâsivâ sûretlerinden arınması gerektiğini vurgular. Kalpte tek bir dünya arzusu veya cennet sevdası bile kalsa, Zât-ı İlâhî tecelli etmez. Zira Allah Teâlâ gayyûrdur; ortak kabul etmez. Kalp tam manasıyla bomboş olduğunda, Nûr-ı Zât oraya bî-kem ve bî-keyf nâzil olur. Aş'atü'l-Lemeât'ın nihai dersi; sarhoşlukta (sekr) takılıp kalmayıp ayıklığa (sahv) ermektir. Hakiki arif, kalbi ilâhî aşkla alev alev yanarken zâhirde şeriatın bütün emirlerini harfiyen yerine getiren dengeli muvahhiddir. Sihravemen Aş'atü'l-Lemeât Külliyatı; aşk ve irfan yolunun en kudsî meşalesini sunmaktadır.Fasıl I: Aş'atü'l-Lemeât'ın Doğuşu: Işığın Işınları
Fasıl II: Konevî ve İbnü'l-Arabî Halkasından Doğan Aşk Kasidesi
Fasıl III: Aşkın Bidayeti ve Nihayeti: Âşık, Mâşûk ve Aşkın Aynılığı
Fasıl IV: Cemâl ve Celâl Dansı: Güzelliğin Kendi Kendini Seyretmesi
Fasıl V: Niyâz ve Nâz Mertebeleri: Mânevî Cazibe ve Cezbe
Fasıl VI: Kalp Aynasında Tecellî-i Zâtî
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Varlık Şarabından İçip Ebediyen Ayık Olmak
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.