Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. âyet-i kerîmesi), İslâm me
İmam Bûsîrî sadece medhiyye ve na't şairi değil; aynı zamanda insanın iç dünyasındaki zaafları, günahları ve pişmanlıkları en lirik üslupla dile getiren bir zühd ve tevbe şairidir. Onun 'Lâm' harfiyle kafiyelenen *Kasîde-i Lâmiyye*'si; nefsin aldatıcı fısıltılarına, dünyanın geçici zevklerine ve yaklaşan ecele karşı insanı dehşetle sarsan bir îkaznâmedir. Bûsîrî Lâmiyye'de dünyayı bir yolcunun gölgelendiği ağaca benzetir: 'Ey dünyaya aldanan gafil! Ne zaman uyanacaksın? Saçlarına aklar düştü, gençliğin uçup gitti; ecel kapıda beklerken sen hâlâ neyin peşindesin?' Mermer sarayların, zenginliklerin ve saltanatların bir avuç toprak altında nasıl yok olup gittiğini canlı tablolarla resmeder. Kasidenin kalbi tevbe ve istiğfardır: 'Ya Rabbi! Ömrümü boş heveslerle tükettim, günahlarım boyumu aştı. Huzuruna getirecek hiçbir sâlih amelim yok; ancak Senin sonsuz affına ve merhametine sığınıyorum.' Bu mısralar, seher vakitlerinde gözyaşı dökmek isteyen sâliklerin en samimi yakarışıdır. Bûsîrî devrindeki teolojik tartışmalara da bigâne kalmamış; Hz. Îsâ'nın ulûhiyet iddiasını çürüten ve İslâm tevhidini savunan *el-Kasîdetü'l-Mahraciyye* ve diğer cedel kasidelerini kaleme almıştır. Hıristiyan teologlarına hitaben İncil'deki tahrifatları ve Kur'an'ın muharref dinler üzerindeki hâkimiyetini ilmî bir vukûfiyetle ortaya koymuştur. Tasavvuf meclislerinde zühd kasideleri kibrin, ucubun ve dünya hırsının kırılması için okunur. Bûsîrî'nin Lâmiyye'si, katılaşmış kalpleri yumuşatan bir melekûtî iksirdir. Şiir dinleyenin gözünden bir damla yaş aktığında, o yaş cehennem ateşini söndüren rahmet suyuna dönüşür. İmam Bûsîrî'nin basılmış Dîvân'ında onlarca nâdide ilâhî, münâcât ve hikmetli beyit yer alır. Her bir gazelinde Şâzelî tarikatının şükür, vakar ve tefekkür rûhu parıldar. Bûsîrî'nin zühdiyyâtı; insanı karamsarlığa değil, tevbe kapısından ilâhî ümide ve affa sevk eder. Günahından ağlayan kul, Rabbinin en sevgili misafiridir. Sihravemen Lâmiyye Külliyatı; hakikat taliplilerine gözyaşının ve samimi tevbenin arındırıcı nûrunu sunar.Fasıl I: Kasîde-i Lâmiyye'nin Muhtevası ve Gayesi
Fasıl II: Dünyanın Faniliği ve Ölümün Hakikati
Fasıl III: Pişmanlık ve Gözyaşlarıyla Yapılan Tevbe
Fasıl IV: Hıristiyanlık ve Yahudilik Polemikleri: Kasîde-i Hayriyye
Fasıl V: Zühd Şiirlerinin Ruh Terbiyesindeki Tesiri
Fasıl VI: Dîvân-ı Bûsîrî'nin Nâdide Gazelleri
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Ağlayan Gözün ve Yanan Kalbin Kurtuluşu
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.