Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. âyet-i kerîmesi), İslâm metafiziğinde
Havas ilminde 'Hâdim' (çoğulu Huddâm); Cenâb-ı Hakk'ın Esmâ-i Hüsnâ'sına, Kur'ân-ı Kerîm sûre ve âyetlerine hizmet etmekle vazifelendirilmiş, o esmânın zikredildiği anda emre âmâde olan nuranî ve melekûtî varlıklardır. İmam Ahmed el-Bûnî; her bir harfin, her bir âyetin ve her bir Esmâ-i Şerîf'in Arş katında vazifeli ulvî bir meleği (Hâdim-i Ulvî) ve yeryüzünde tasarruf eden melekûtî bir rûhânîsi (Hâdim-i Süflî/Mü'min Cinnî) olduğunu bildirmiştir. Bu varlıklar asla birer köle veya cin çağırma konusu değildir; bilakis zikreden sâlikin duasına 'Âmin' diyen ve ilâhî emri yerine getiren melek ordularıdır. Bütün hâdimlerin en üst komutanları dört büyük melektir: Cebrâîl (Vahiy ve İlim), Mîkâîl (Rızık ve Rahmet), İsrâfîl (Sûr ve Diriliş), Azrâîl (Kabz ve İntikal). Onların altında 7 feleğin ulvî hâkimleri yer alır: Rukyâîl (Güneş), Cebrâîl (Ay), Semsemâîl (Merih), Mîkâîl (Utarid), Sarfiyâîl (Müşteri), Anyâîl (Zühre), Kesfiyâîl (Zühal). Bûnî'nin en meşhur azametlerinden biri 'Seyyid Kendiyâs' dâvetidir. Âyetü'l-Kürsî'nin ulvî hâdimi olan bu muazzam melek; başında nurdan taç, elinde melekûtî sancak ile arşın seyyidü'l-âyâtına hizmet eder. Âyetü'l-Kürsî'yi belirli bir riyâzet ve taharetle zikreden sâlikin meclisine inen Seyyid Kendiyâs; sâlikin düşmanlarını defeder, hastalıklarına şifâ vesilesi olur ve gayb ilimlerinden menfezler aralar. Azamet (veya Kasem); zikredilen esmânın ardından okunan, Cenâb-ı Hakk'ın izzetine, kudsiyetine ve o esmânın hürmetine meleklerin yardıma çağrıldığı kudsî duâ metinleridir. 'Aksemtü aleyküm yâ huddâme hâzihî'l-esmâ'...' diyerek başlayan bu metinler, melekleri teshir etmek için değil; meleklerin zâten memur olduğu ilâhî vazifeyi rica ve ilticâ ile talep etmektir. Havas ilminin en kaygan ve tehlikeli noktası burasıdır: Câhiller çoğu zaman şeytânî cinnîleri veya ifritleri melek hâdim zannederek dalâlete ve musallata düşerler. Hakiki melek hâdim; asla şeriata aykırı bir şey istemez, kibir ve gurur vermez, pis mekânlara girmez, insandan menfaat beklemez ve sadece namaz, Kur'an ve takvâ ehline feyiz verir. Cinnî ifritler ise insanı günaha, şirke ve korkuya sevk eder. Bûnî meşâyihı hâdimlerle amel edecek kimselere şu kat'î şartları koşmuştur: Ağızda soğan, sarımsak veya kötü koku bulunmayacak; daima misvak ve güzel koku kullanılacak; yalan, gıybet ve haram lokma asla meclise girmeyecektir. Zira melekler kötü kokulardan ve günahlardan son derece rahatsız olup o mekândan kaçarlar. Tahrîm Sûresi 6. âyetinde buyrulduğu gibi: 'Melekler, Allah'ın kendilerine emrettiği şeylere asla isyan etmezler ve kendilerine ne emrolunursa onu yaparlar.' Mü'minin gayesi melekleri kendine hizmetçi yapmak değil; meleklerle birlikte Arş'ın Rabbine secde ve tesbih etmektir. Sihravemen Bûnî Külliyatı; Esmâ-i Hüsnâ hâdimiyetini ilâhî tevhidin kudsî bir tezahürü olarak idrak ettirir.Fasıl I: Hâdim Nedir? İlâhî Esmâların Melekûtî Muhafızları
Fasıl II: Ulvî Melekler: Dört Büyük Melek ve Felek Hâdimleri
Fasıl III: Âyetü'l-Kürsî Hâdimi: Seyyid Kendiyâs (a.s.)
Fasıl IV: Azamet ve Kasem Nedir? Duânın Melekûtî Çağrısı
Fasıl V: Cinnî İfritler ile Melek Hâdimlerin Tefriki
Fasıl VI: Rûhâniyetleri İncitmeme ve Şart-ı Taharet
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: 'Onlar Allah'ın Emrettiği Şeylere Asla İsyan Etmezler'
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.