Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğ
Resûlullah Efendimiz'in (s.a.v.) cismen ve rûhen gerçekleşen şanlı İsrâ ve Mîrâc mucizesinin bir zıl ve teb'iyeti olarak; kâmil velîlerin rûhen semâvatı temâşâ etmesine 'Mîrâc-ı Rûhânî' (Ruhsal Yükseliş) denir. Bâyezîd-i Bistâmî hazretleri, tasavvuf tarihinde rûhî mîrâcını en tafsilatlı şekilde anlatan ilk velîdir. Onun mîrâcı; yeryüzü bağlarından kurtulan rûhun Arş-ı Âzam'a kadar uzanan hayret verici seferidir. Bâyezîd nakleder: 'Ruhum yükseldi; birinci kat semâya vardım. Oranın melekleri beni muazzam bir saltanatla karşıladılar ve bana oranın mülkünü teklif ettiler. Ben: Ey Rabbim! Ben bunları istemem, sırf Seni isterim dedim.' Her semâ tabakasında kendisine sunulan melekûtî hazineleri 'Mâ zâga'l-basaru ve mâ tagâ' sırrıyla reddederek sâdece Cenâb-ı Hakk'ın cemâline yönelmiştir. Semâları aşan Bâyezîd'in rûhu; Kürsî dairesine, Levh-i Mahfûz ve Kalem-i Âlâ'nın cızırtılarının işitildiği kudsî menzillere ulaşmıştır. Orada meleklerin bile takatinin yetmediği dehşetli celâl denizlerini görmüş ve ilâhî muhabbet kanatlarıyla o denizleri geçmiştir. Nihayet Arş'ın önüne vardığında; kendisinin Arş'ı değil, Arş'ın kendisini tavaf ettiğini müşâhede etmiştir. Zira kâmil mü'minin kalbi Arş'tan daha geniştir. Orada ilâhî hitap gelmiş: 'Ey Bâyezîd! Halk seni görmeye geldiğinde Benim nûrumu görsünler!' Bu makam, İnsân-ı Kâmil'in Hakk'ın aynası olduğu makamdır. Bâyezîd'e soruldu: 'Falan zat bir gecede Horasan'dan Mekke'ye gidiyormuş.' Bâyezîd buyurdu: 'İblis de bir lahzada doğudan batıya gidiyor; onda bir keramet yoktur. Asıl keramet, kalbin bir lahzada mâsivâdan sıyrılıp Hakk'a varmasıdır.' Maddî tayy-i mekân sâdece rûhî sür'atin fizik âlemine yansıyan önemsiz bir gölgesidir. Bir gün Bâyezîd Dicle nehrinin kenarına geldiğinde nehir ikiye yarıldı ve su üstünden yürümesi için yol açıldı. Hazret-i Pîr nehre baktı ve şöyle dedi: 'Kayıkçılar bir pula insanı karşıya geçiriyor; ben otuz yıllık amelimi bir pula satmam!' diyerek kayığa binip geçti. Kerametlere takılıp kalmamak, müridin yolunu kesen tuzaklara aldanmamak Bâyezîd mektebinin şiarıdır. Bâyezîd'in mîrâcı göstermiştir ki; kâinatın en uzak noktası insanın kendi kalbidir. Dışarıdaki gökleri aşmak kolaydır; nefsin karanlık vadilerini aşıp kalpteki Arş'a varmak ise hakiki mîrâctır. Sihravemen Mîrâc Külliyatı; sâlike içsel semâlara kanat açmanın edep ve rehberliğini sunar.Fasıl I: Mîrâc-ı Rûhânî Nedir? Velîlerin Seyr-i Melekûtu
Fasıl II: Yedi Kat Semânın Geçilmesi ve Meleklerin Karşılaması
Fasıl III: Kürsî, Levh ve Kalem Makamları
Fasıl IV: Arş-ı Âzam'da Fenâ ve 'Hüve' Sırrı
Fasıl V: Tayy-i Mekân ve Tayy-i Zamân Hakikati
Fasıl VI: Dicle Nehri'nin Yarılması ve İltifat Etmeme Edebi
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Kalbin Sonsuzluğuna Yapılan Sefer
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.