Fasıl I: Seyyidü'l-Âyât ve Arş-ı Âzam Kürsüsü: Âyetü'l-Kürsî'nin Kozmik Ontolojisi
Fahr-i Kâinat Resûl-i Ekrem Efendimiz'in (s.a.v.) bizzat 'Kur'an âyetlerinin seyyidi ve şahı' olarak tavsif buyurduğu Âyetü'l-Kürsî (Bakara Suresi 255. âyet-i kerîmesi), İslâm metafiziğinde ve havas ilminde tevhid akidesinin, ilahî hâkimiyetin
Bâyezîd-i Bistâmî hazretlerine 'Bu yüksek mânevî makamlara nasıl eriştin?' diye sorulduğunda şu cevabı vermiştir: 'Annemin bir gecelik rızası ve duası hürmetine!' Kışın dondurucu bir gecesinde annesi su istemiş; Bâyezîd testide su bulamayınca çeşmeye koşmuş, dönene kadar annesi uyuyakalmıştır. Bâyezîd elinde su bardağıyla annesinin başucunda sabaha kadar kıpırdamadan beklemiş; annesi uyandığında bardağın eline yapıştığını görerek 'Allah senden razı olsun, seni âriflerin sultanı eylesin!' diye dua etmiştir. Bâyezîd'in annesi hamile iken şüpheli bir lokmayı ağzına aldığında karnındaki Bâyezîd tekmeleyerek annesini ikaz ederdi. Hazret-i Pîr hayatı boyunca bir başkasının tarlasından izinsiz alınan bir yaprağı veya aydınlatması komşunun duvarına vuran kandili dahi kullanmaktan hayâ etmiştir. Kalbin aydınlanması helâl lokmaya bağlıdır. Bâyezîd geceleri uyumaz, ayakları şişene kadar namaz kılar ve seher vakitlerinde toprağa yüz sürüp ağlardı. 'Geceleri uyuyanlar Rabbin cemâlinden nasıl nasip alabilirler?' derdi. Seher vakti açılan gayb kapıları, sâdece uykusunu Allah için terk eden sadık kullara aralanır. Bâyezîd Hemedan'dan susam almış; memleketi Bistâm'a döndüğünde susam torbasının içinde bir karınca görmüştür. 'Bu karıncayı vatanından gurbete düşürdüm!' diyerek günlerce yol yürüyüp karıncayı Hemedan'daki yerine geri bırakmıştır. Bu eşsiz merhamet ahlâkı, onun arş katında derecesini yükselten en büyük vesilelerden biri olmuştur. Bâyezîd nefsin azgınlığını kırmak için açlığı kılıç, sükûtu ise kalkan edinmiştir. 'Nefsime ne vakit bir şey teklif etsem isyan etti; ben de onu susuzluk ve açlıkla terbiye ettim' buyurur. Mide doyduğu vakit hikmet susar; mide boşaldığı vakit ise kalpte marifet pınarları fışkırır. Halk Bâyezîd'in kerametlerini duyup etrafına toplanmaya başlayınca; o şöhret âfetinden kaçmak için kasıtlı olarak halkın kınayacağı mubah hareketler yapardı. Ramazan günü oruçlu iken sefere çıktığında halkın önünde bir ekmek yemiş; insanlar 'bu derviş oruç yiyor' diyerek etrafından dağılmış, Bâyezîd ise 'Elhamdülillah, beni rabbimle baş başa bıraktılar' demiştir. Kulluk (ubûdiyyet); insanın kahrı da lütfu da bir bilmesidir. Bâyezîd'in ahlâkı, her nefeste 'Rabbim benden razı olsun, gerisi hiçtir' idrakidir. Sihravemen Ubûdiyyet Külliyatı; günlük hayatta sadakat, anne-baba hakkı ve takvâ ile yükselmenin yolunu gösterir.Fasıl I: Bâyezîd'in Zirveye Çıkış Sırrı: Anne Duası
Fasıl II: Helâl Lokmanın Titizliği: Şüpheli Şeylerden Kaçış
Fasıl III: Gece Namazları ve Seher Gözyaşları
Fasıl IV: Mahlûkata Şefkat: Karıncanın Yuvasına İadesi
Fasıl V: Nefis Terbiyesinde Açlık ve Sükût
Fasıl VI: Şöhretten Kaçış: Gizlenme Sanatı
Fasıl VII: İrfânî Hülâsa: Gerçek Kulluk Rıza Makamıdır
SİHRAVEMEN
Klasik İslam yazmaları, Kur'an havâssı, ebced hendesesi, tasavvufi tefekkür ve bilinç boyutları üzerine bağımsız akademik ve irfânî araştırma kütüphanesi.